Redactioneel: Dromen

Leendert de Jong | 19 januari 2019
  • Column

Ik waan mezelf in 2025. Het jaar 2019 is vergeten. In de tussenliggende jaren gebeurden er bijzondere dingen, op microniveau en in het samenleven van mensen en landen. Het waren bijna wonderen; die gebeuren, toch? In 2021 trad een nieuwe Amerikaanse president aan. Wat zij ondernam, was een verademing. Er schoven dingen; wat bijvoorbeeld groeide, was de bereidheid van leiders om minder het éigen en meer het belang van ánderen te zoeken. Begin 2025 lees ik twee nieuwsberichten.

Het Griekse eiland Lesbos kijkt terug op een geslaagd toeristisch jaar 2024. Het aantal toeristen ligt weer op het niveau van voor de vluchtelingencrisis in 2015. De overvolle kampen zijn sinds 2021 verlaten, de vluchtelingen zijn weg. De roep om solidariteit en recht die in jaren ervoor steeds luider klonk, werd gehoord. Europese ‘kopgroeplanden’ ontvingen extra vluchtelingen en beloofden dit later opnieuw te doen. Griekenland ordende de registratieprocedure. Turkije deed waar het al jaren voor betaald kreeg: het regelde goede (permanente of tijdelijke) opvang voor vluchtelingen.

‘Je mόet cynisch zijn’

Israël en de Palestijnse Autoriteit sloten eind 2024 een akkoord over de naam van de in 2023 uitgeroepen Palestijnse staat: Staat Palestina. Eerder al waren zaken als het handelsverkeer en de vrije toegang van burgers geregeld. Aan de uitroeping in 2023 gingen twee jaren vooraf waarin aan beide kanten oude leiders vertrokken en jonge, verzoeningsgerichte leiders aantraden.

Een droom. Die wordt vast geen werkelijkheid. Ik schrijf ‘m wel op. Omdat ik begin 2019 te veel berichten over het internationale gebeuren las die mij boos en verdrietig maakten. De Europese ambtenaar die over de situatie op Lesbos zegt: ‘Vluchtelingen zijn geen prioriteit voor ons. Je mόet cynisch zijn.’ Het bericht over het overlijden van mijn favoriete schrijver Amos Oz. Hij kende de duistere kanten van de menselijke psyche. Toch ijverde hij voor verzoening en voor de tweestatenoplossing. Wat had ik hem de realisering van dit droombeeld uit 2025 gegund.

Is dromen niks waard? Misschien. Toch zou ik het, naast werken, in 2019 gewoon doen. Droom je droom over Nederland, over nauw verwante kerken, over de groei en bloei van jouw stad, over…

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

Het publieke spreken van de NGK tegenover radicaal-rechts

George Harinck
  • Verdieping

De Raad van Kerken heeft in april van dit jaar het rapport ‘De weg van discipelschap. De omgang van de kerken met radicaal-rechts gedachtegoed’ gepubliceerd. Daarmee beweegt de raad zich in het spanningsveld van kerk en politiek. Hoe deden kerken dat in het verleden en hoe moeten we in dat licht dit rapport bezien? Deze vraag is mede interessant omdat de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK) sinds 2025 lid zijn van deze raad. 

Lees artikel
Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Trouw en gedeelde pijn – gemeente-zijn na een fusie

Cors Visser
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

Een bescheiden, trouwe gemeente met een gedeelde pijn en gedeeld verlangen om kerk te zijn in het dorp; dat is de NGK in IJsselmuiden. Het dorp kijkt uit over de IJssel naar wat ooit het gereformeerde Mekka was: Kampen. 

Lees artikel
Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Misschien heeft men in deze streken geen ontzag voor God…

Jos Colijn
  • Leespreek

Deze preek van dr. Jos Colijn (tot voor kort werkzaam als universitair docent Interculturele theologie aan de Theologische Universiteit in Utrecht) heeft een spannend onderwerp dat de gemoederen verhit: migratie. Aan de hand van het Bijbelse verhaal over Abraham en Sara die in Gerar een veilig heenkomen zoeken, laat Colijn zien dat er geen gemakkelijke antwoorden zijn als het over migratie gaat. Nee, Genesis 20 gaat niet over onze migratieproblematiek, maar er valt wel veel te leren over onze positie als vreemdeling op aarde en de manier waarop we omgaan met vreemdelingen bij ons in de straat.

Lees artikel
Wat doe jij hier?

Wat doe jij hier?

Gayle Doornbos
  • Column

Tijdens mijn eerste twee jaar aan Dordt University – de christelijke universiteit in Iowa waaraan ik doceer – begroette een van mijn collega’s van de vakgroep theologie mij met de vraag: ‘Gayle, wat doe jij hier?’ Aanvankelijk vond ik die vraag vreemd, omdat het antwoord voor de hand lag. Ik was aan Dordt University om dezelfde dingen te doen als hij: lesgeven, schrijven, studenten begeleiden en commissievergaderingen bijwonen. Maar toen ik besefte dat deze vraag zijn eigenzinnige manier was om ‘hallo’ tegen mij te zeggen, begon ik die vraag te koesteren. Zijn begroeting werd voor mij een moment om stil te staan bij wat mijn werk werkelijk betekent: niet zomaar de taken van de dag, maar leven met en voor mijn gemeenschap, in een wereld die, ondanks alle pijn, leeft van Gods genade.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief