Redactioneel: Dromen

Leendert de Jong | 19 januari 2019
  • Column

Ik waan mezelf in 2025. Het jaar 2019 is vergeten. In de tussenliggende jaren gebeurden er bijzondere dingen, op microniveau en in het samenleven van mensen en landen. Het waren bijna wonderen; die gebeuren, toch? In 2021 trad een nieuwe Amerikaanse president aan. Wat zij ondernam, was een verademing. Er schoven dingen; wat bijvoorbeeld groeide, was de bereidheid van leiders om minder het éigen en meer het belang van ánderen te zoeken. Begin 2025 lees ik twee nieuwsberichten.

Het Griekse eiland Lesbos kijkt terug op een geslaagd toeristisch jaar 2024. Het aantal toeristen ligt weer op het niveau van voor de vluchtelingencrisis in 2015. De overvolle kampen zijn sinds 2021 verlaten, de vluchtelingen zijn weg. De roep om solidariteit en recht die in jaren ervoor steeds luider klonk, werd gehoord. Europese ‘kopgroeplanden’ ontvingen extra vluchtelingen en beloofden dit later opnieuw te doen. Griekenland ordende de registratieprocedure. Turkije deed waar het al jaren voor betaald kreeg: het regelde goede (permanente of tijdelijke) opvang voor vluchtelingen.

‘Je mόet cynisch zijn’

Israël en de Palestijnse Autoriteit sloten eind 2024 een akkoord over de naam van de in 2023 uitgeroepen Palestijnse staat: Staat Palestina. Eerder al waren zaken als het handelsverkeer en de vrije toegang van burgers geregeld. Aan de uitroeping in 2023 gingen twee jaren vooraf waarin aan beide kanten oude leiders vertrokken en jonge, verzoeningsgerichte leiders aantraden.

Een droom. Die wordt vast geen werkelijkheid. Ik schrijf ‘m wel op. Omdat ik begin 2019 te veel berichten over het internationale gebeuren las die mij boos en verdrietig maakten. De Europese ambtenaar die over de situatie op Lesbos zegt: ‘Vluchtelingen zijn geen prioriteit voor ons. Je mόet cynisch zijn.’ Het bericht over het overlijden van mijn favoriete schrijver Amos Oz. Hij kende de duistere kanten van de menselijke psyche. Toch ijverde hij voor verzoening en voor de tweestatenoplossing. Wat had ik hem de realisering van dit droombeeld uit 2025 gegund.

Is dromen niks waard? Misschien. Toch zou ik het, naast werken, in 2019 gewoon doen. Droom je droom over Nederland, over nauw verwante kerken, over de groei en bloei van jouw stad, over…

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief