Column: Primitief

Dick Westerkamp | 12 oktober 2019
  • Blog
  • Column

Ooit heb ik een jaar in Amerika gestudeerd en daar ook mijn rijbewijs gehaald. Je kon dat toen nog omruilen voor een Nederlands rijbewijs. De maximumsnelheid in dat immense land was in die tijd 55 mijl per uur (= 89 kilometer per uur). Ik dacht eraan toen ik onlangs in een leenauto (wij hebben er geen) op weg was naar een vroege preekbeurt en langs Utrecht kwam waar de snelheid 80 kilometer per uur is. Waarom is dat eigenlijk niet de hele rit het geval? We weten immers dat de vervuiling toeneemt naarmate de snelheid hoger wordt. En – niet minder belangrijk – het aantal verkeersdoden ook.

Volgens de legende moest de bevolking in Kreta elk jaar zeven jonge mannen en zeven vrouwen offeren aan de gruwelgod Minotaurus. Dergelijke praktijken komen nog steeds voor. Iemand die het kon weten vertelde me dat in Kampala (Oeganda) in de fundamenten van veel moderne gebouwen kinderlichamen zijn ingemetseld als bescherming tegen ongeluk. Wij vinden dat een primitief geloof. Gelukkig zijn wij meer ontwikkeld. Denken ze nu echt dat hun leven en welvaart afhangt van het brengen van zulke offers?

Wat doen we eigenlijk met die uitgespaarde tijd?

Maar het verschil met de offers die wij brengen voor onze welvaart en ons gemak is niet groot. Hoeveel verkeersdoden vallen er ieder jaar? Hoeveel mensen raken voor hun leven gehandicapt? Waarom moeten we allemaal zo snel op de plaats van bestemming zijn? Wat doen we eigenlijk met die uitgespaarde tijd?

Ik begrijp wel dat teruggaan naar 80 kilometer per uur (nog verder dus dan in de politiek wel wordt voorgesteld) heel wat aanpassingen zou vergen in allerlei sectoren van de maatschappij. Denk maar aan het treinvervoer, dat veel aantrekkelijker zou worden, maar waarvoor geen ruimte is op het huidige spoor. Misschien een ondergronds spoor met supersnelle treinen tussen de grote steden? Ik noem maar wat.

Toch maar deze vraag: hoeveel echte vernieuwing staan we in de weg doordat we maar blijven offeren aan onze afgoden? Hoeveel kinderen moeten er nog sterven voor ons eigen primitieve geloof?

En dan heb ik abortus nog niet eens genoemd.

Deze column krijg je cadeau van ons. Probeer magazine OnderWeg drie maanden gratis. Meld je aan voor een Proefabonnement (Digitaal of Papier Plus).

Over de auteur
Dick Westerkamp

Dick Westerkamp is emeritus predikant van de Lichtboog (NGK) in Houten.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Pastoraat is stilstaan en moeilijke vragen stellen

Pastoraat is stilstaan en moeilijke vragen stellen

Jelle Knol
  • Column

Regelmatig denk ik: volgens mij is de kern van mijn pastorale taak als predikant stilstaan en moeilijke vragen stellen. Dat is ook niet zo gek. De Goede Herder zelf heeft ons dat voorbeeld gegeven. Als Hij de Emmaüsgangers vraagt ‘Waar lopen jullie toch over te praten?’, dan gaan ze spontaan stilstaan (Luc. 24:17). Ze worden letterlijk stilgezet bij hun verdriet en verwarring. 

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief