Redactioneel: Manneke

Leendert de Jong | 1 februari 2020
  • Column

Ik ben nogal onhandig. Ik zit daar niet zo mee. Maar het is lastig voor anderen: voor klussen hebben zij niks aan mij. En zelf klussen doe ik nauwelijks. Ook het hélpen bij doe-dingen werkt niet altijd lekker. Ik herinner mij een moment van langer geleden. Op een Zuid-Franse camping waren contacten ontstaan tussen Belgische en ‘onze’ jongeren. Bij vertrek van de Belgische familie wilde ik helpen met het aanduwen van de caravan tot achter de auto. Ik deed dat. Tot de Belgische vader uitriep, en het was voor mij bestemd: ‘C’est plastiek, manneke!’

Dit is langer geleden. Ach, onhandigheid mag er zijn. Ernstiger is dat die zich, als ik niet oppas, zomaar uitstrekt naar technische onderwerpen, naar exacte, niet alfa-achtige thema’s. Van elektriciteit bijvoorbeeld weet ik hooguit de basisbegrippen. Méér, zeg ik dan, zit niet in mijn systeem. Gelukkig weet ik al langer dat dit een smoesje is: als het moet, als er een dringend extern of intrinsiek motief is, lukt zoiets heus wel.

Ach, onhandigheid mag er zijn

Recent overkwam mij dit bij het thema plastic. Met OnderWeg wilden we toe naar een milieuvriendelijker vorm van verpakking. Dat is er, en we deden een proef. De onhandige persoon in mij denkt dan snel te kunnen scoren: deskundigen raadplegen, tekstje voor intropagina schrijven, klaar. Maar dat werkte niet. Juist als je hierover deskundigen raadpleegt, wordt het ingewikkeld. En moet je, onhandig of niet, met hoofd en hart aan de bak. Biologisch afbreekbaar, composteerbaar plastic bleek niet in de gft-bak te kunnen; het afbreken duurt te lang. En bij het restafval – waar ik in het ‘snelle’ tekstje bewust voor koos – is ook geen goede oplossing. Daar sta je dan.

Manneke. Ventje. Klein mensje. Ik realiseer me dat ik te lang ben meegegaan in het groeigeloof, over (economische) groei die broodnodig zou zijn om als samenleving en individu vooruit te komen. Daar zit, ook voor vandaag, een kern van waarheid in. Maar waarom liet ik andere, kritische inzichten voor mijzelf te lang links liggen, alsof zij niet in mijn systeem pasten?

Ik koop geen caravan. Ik heb wel even genoeg van plastiek.

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Ruimte en richting

In de eerste aflevering van deze rubriek is aan vier intensief betrokken NGK-predikanten gevraagd hoe de synodebesluiten bij henzelf en in hun gemeente zijn gevallen. Daaruit bleekt dat er grote verschillen tussen gemeentes ontstaan. In de tweede aflevering is aan drie hoofdrolspelers ter synode toelichting gevraagd op keuzes en besluiten. In deze derde aflevering vragen we aan René de Reuver, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland hoe hij ontwikkelingen in de NGK ziet en wat hij ons zou willen meegeven.

Lees artikel
Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Als schaduwen over de wereld vallen

Als schaduwen over de wereld vallen

Louren Blijdorp
  • Verdieping

De tijden zijn somber en ernstig. Oorlogen zijn niet meer ver weg en de wankelende wereldorde geeft een sluimerende onzekerheid. Ook in het nog altijd ongekend welvarende en vredige westen van Europa knaagt het: trollenlegers, hackers, mysterieuze drones dringen ons continent binnen. Het leidt tot groeiend onbehagen, polarisatie, bedreiging van de rechtstaat. En dan klopt ook nog de klimaatcrisis onverbiddelijk aan. Die nog veel existentiëlere dreiging die de randvoorwaarden van ons bestaan zelf bedreigt wordt haast vergeten. Maar ook die slapende reus morrelt aan de bedrieglijke rust van Noordwest-Europa.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief