In verwachting

Jannet de Jong | 10 december 2022
  • Beschouwing
  • Thema-artikelen

De geboorte van een nieuwe mens gaat gepaard met verwachting en pijn. Er is, als je verder een gezonde vrouw bent, weinig zo geweldig en zo moeilijk tegelijk als zwanger zijn. De weken en maanden in afwachting van een gezond kindje confronteren je met wat je niet kunt en niet wilt. De maanden van wachten dwingen je tot geduld en overgave. Met iedere week verandert je lijf en geest. Wanneer uiteindelijk het moment van baren aanbreekt, onderga je urenlang golven van gemene pijn voordat eindelijk de belofte van nieuw leven wordt ingelost.

Ik was jong bij mijn eerste zwangerschap, zeker gezien de gemiddelde leeftijd (30) waarop iemand in Nederland haar eerste kindje krijgt. Ik zou mezelf niet als naïef beschrijven, maar ik was zeker jong genoeg om het vreselijk irritant te vinden dat ik mijn lijf, geest en alles wat daarmee gebeurde uit handen moest geven. Dat is vast niet alleen mijn leeftijd geweest, maar ook mijn karakter. Ik zit vol met plannen en lijstjes, heb altijd iets te doen en ik weet precies wanneer het moet gebeuren.

Confrontatie

In verwachting zijn confronteert me dus allereerst met mezelf. Mijn gewoonten worden doorbroken. Hoe ik slaap, hoe ik eet en hoe ik mijn dag invul worden bepaald door een ander. Soms ben ik er ziek van. Soms heb ik er strijd mee. Ik moet in mijn lijf en in mijn dagelijks leven plaatsmaken voor een nieuw mens. Ik weet wat er komt en voor wie ik het doe, maar toch vind ik het moeilijk mijzelf deels op te geven in dienst van mijn kind. Het kind dat ik wel begin te voelen en via allerlei apparatuur ervaar, maar dat voor mij nog niet helemaal werkelijkheid geworden is.

Slag om de arm

Misschien laat ik het voor mezelf ook nog niet helemaal werkelijkheid worden. Ergens houd ik een slag om de arm: er kan zoveel gebeuren in negen maanden plus een bevalling. Ik zou niet de eerste zijn die valse hoop heeft en ik vind het moeilijk om er voluit van te genieten en te vertrouwen op de goede afloop. Ik ben bang voor wat het met me zou doen om een kindje te verliezen. Dat versterkt ook mijn neiging om me er niet helemaal aan over te geven. Liever houd ik wat afstand tot wat er gaat komen. Eerst maar eens zien.

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Login om toegang te krijgen.
Over de auteur
Jannet de Jong

Jannet de Jong werkt voor het Praktijkcentrum.

Meest gelezen

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Jan van der Stoep
  • Column

Toen ik biologie studeerde in Wageningen had ik veel houvast aan het werk van Bob Goudzwaard. Het was begin jaren ’90 en ik maakte me zorgen om de toekomst van de aarde. De kernramp van Tsjernobyl had diepe indruk op me gemaakt. Ook zag ik overal om me heen de biodiversiteit achteruitgaan. 

Lees artikel
Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Pieter Messelink
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

‘Ik wilde de hele wereld redden.’ Marieke zegt het met een glimlach. Dat verlangen is niet verdwenen, maar haar manier van kijken wel. ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed voor Hem en voor andere mensen. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het is een zin die samenvat wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Dit keer niet het verhaal van één kerk uit een regio, maar het verhaal van mensen uit verschillende kerken ín een regio: Bieneke uit de NGK Marknesse-De Bron, Marieke uit Bant van de NGK Emmeloord-Pro Rege en Petra die in Espel woont en kerkt in een evangeliegemeente op Urk. Ze komen inmiddels bijna een half jaar samen in een leer- en doetraject van Kerkpunt over discipelschap. Het organiserende team verzon er de naam ‘Hoop voor NOP’ voor. Het traject is geen theoretische cursus maar een gezamenlijke zoektocht naar de vraag hoe je Jezus volgt in het gewone leven. Deelnemers komen in twee jaar tijd vier keer bij elkaar en intussen is er contact in kleine groepen.

Lees artikel
De Bergrede (on)navolgbaar?!

De Bergrede (on)navolgbaar?!

Egbert Brink
  • Verdieping

Is de Bergrede navolgbaar? Die vraag dient zich haast vanzelf aan wanneer we Jezus horen spreken. Zijn woorden zijn zo hoog gegrepen, zo radicaal, dat ze ons het gevoel geven dat we een andere wereld binnenstappen. Eerder dan dat we aangesproken worden in onze eigen werkelijkheid. Heb je vijanden lief. Keer de andere wang toe. Wees volmaakt. Het lijkt alsof Jezus een klimaat beschrijft dat wij niet kennen. Een sfeer die eerder bij het paradijs hoort dan bij het leven zoals wij dat dagelijks ervaren. En wie eerlijk luistert, voelt meteen de spanning: dit is toch onmogelijk om na te leven, laat staan vol te houden? Onnavolgbaar!?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief