Goudzoekers

Roel Venderbos | 13 januari 2023
  • Column

Het is een bijzonder soort mensen: de goudzoekers. Ik bedoel niet de mensen die werken in een goudmijn. Nee, het gaat me om mensen die weten dat er in een gebied goud te vinden is en daar met eindeloos geduld naar zoeken. Zo’n goudzoeker werkt met een zogenaamde goudpan die met grondmateriaal en water wordt gevuld. Vervolgens maakt hij (of zij) een lichte draaibeweging om alles door elkaar te schudden. Hierdoor worden de verschillende bestanddelen gescheiden. De deeltjes met een hogere dichtheid blijven liggen op de bodem, de lichtere komen bovendrijven. Dan laat hij de goudpan een beetje kantelen, zodat het water met modder, zand en grind over de rand wegloopt. Als hij dit een paar keer herhaald heeft, blijven de zwaardere bestanddelen over. Met een beetje geluk zit er goud tussen. Je snapt hoe blij de goudzoeker is als zijn inspanningen beloond worden. Hij springt een gat in de lucht om een volgende keer opnieuw te gaan zoeken.

Ik denk dat mensen in de ouderenzorg iets van het karakter van deze goudzoekers moeten hebben. Om geduldig en vasthoudend te zoeken naar het goud in ieder mens. Soms is dat goud door allerlei nare of verdrietige levenservaringen verstopt geraakt. Een mens kan teleurgesteld, gekwetst of gekrenkt zijn mooie en zachte kant diep weggestopt hebben. Dan zie je alleen nog maar ruw rotsachtig gesteente waaraan je je kunt bezeren. Zo’n mens kan lelijk of agressief doen tegenover iemand die zorg wil geven. Van de weeromstuit heeft die dan de neiging om alleen nog maar de hoogst noodzakelijke zorg te geven, want ‘je doet het toch nooit goed’…

Wat een zegen als werkers in de zorg – maar ook in de kerk – lijken op goudzoekers. Ze geven niet op, ze blijven zoeken naar dat mooie en bijzondere in een mens. Dat eigene waardoor een mens weer iets stralends krijgt. Als ze dat ontdekken, springen ze een gat in de lucht. En de volgende dag gaan ze weer met extra plezier weer naar hun werk. Zulke werkers zijn meer dan goud waard!

Vertelde Jezus niet ooit een verhaal over een koopman die hartstochtelijk op zoek naar parels was om het werk binnen zijn koninkrijk te typeren?

Over de auteur
Roel Venderbos

Roel Venderbos is deeltijd predikant van de NGK Kampen en deeltijd geestelijk verzorger in een verpleeghuis.

Meest gelezen

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Jan van der Stoep
  • Column

Toen ik biologie studeerde in Wageningen had ik veel houvast aan het werk van Bob Goudzwaard. Het was begin jaren ’90 en ik maakte me zorgen om de toekomst van de aarde. De kernramp van Tsjernobyl had diepe indruk op me gemaakt. Ook zag ik overal om me heen de biodiversiteit achteruitgaan. 

Lees artikel
Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Pieter Messelink
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

‘Ik wilde de hele wereld redden.’ Marieke zegt het met een glimlach. Dat verlangen is niet verdwenen, maar haar manier van kijken wel. ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed voor Hem en voor andere mensen. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het is een zin die samenvat wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Dit keer niet het verhaal van één kerk uit een regio, maar het verhaal van mensen uit verschillende kerken ín een regio: Bieneke uit de NGK Marknesse-De Bron, Marieke uit Bant van de NGK Emmeloord-Pro Rege en Petra die in Espel woont en kerkt in een evangeliegemeente op Urk. Ze komen inmiddels bijna een half jaar samen in een leer- en doetraject van Kerkpunt over discipelschap. Het organiserende team verzon er de naam ‘Hoop voor NOP’ voor. Het traject is geen theoretische cursus maar een gezamenlijke zoektocht naar de vraag hoe je Jezus volgt in het gewone leven. Deelnemers komen in twee jaar tijd vier keer bij elkaar en intussen is er contact in kleine groepen.

Lees artikel
De Bergrede (on)navolgbaar?!

De Bergrede (on)navolgbaar?!

Egbert Brink
  • Verdieping

Is de Bergrede navolgbaar? Die vraag dient zich haast vanzelf aan wanneer we Jezus horen spreken. Zijn woorden zijn zo hoog gegrepen, zo radicaal, dat ze ons het gevoel geven dat we een andere wereld binnenstappen. Eerder dan dat we aangesproken worden in onze eigen werkelijkheid. Heb je vijanden lief. Keer de andere wang toe. Wees volmaakt. Het lijkt alsof Jezus een klimaat beschrijft dat wij niet kennen. Een sfeer die eerder bij het paradijs hoort dan bij het leven zoals wij dat dagelijks ervaren. En wie eerlijk luistert, voelt meteen de spanning: dit is toch onmogelijk om na te leven, laat staan vol te houden? Onnavolgbaar!?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief