Terug naar het oude normaal

We zijn weer helemaal back to normal’. We waren gedwongen de auto te laten staan, gingen niet met het vliegtuig, douchten korter en zetten de thermostaat lager. Het was een tijd van offers, maar we brachten ze voor de goede zaak. Maar fijn wanneer dat niet meer hoeft, toch?

Fijn als we weer gewoon de auto kunnen nemen voor elk wissewasje. Fijn om een weekendje New York te pakken, of anders tenminste Barcelona. En in de grote vakantie: massaal naar het buitenland. De rampen van corona en de gascrisis liggen achter ons. Althans dat hopen we, want je weet natuurlijk nooit. In elk geval nu genieten en de kansen grijpen. Want na ons de zondvloed.

We accepteren dat ieder gezin slaven in dienst heeft. Niet letterlijk natuurlijk, in een hutje achter ons huis, daarvoor zouden we ons generen. Maar ver weg waar we ze niet hoeven te zien: in de sweatshops van Bangladesh of andere exotische oorden, waar ze orders van Primark of andere kledingconcerns afwerken. We kunnen dan onze kleerkasten weer aanvullen met fast fashion, want tja, de mode vraagt toch dat je meedoet, ook al draag je je nieuwe kledingstuk maar een paar keer. Er is altijd wel een container waarin je het daarna kwijt kunt. Gelukkig maar dat er goede doelen zijn die ons afval kunnen gebruiken.

Gelukkig kunnen goede doelen ons afval gebruiken 

We zijn blij dat we weer naar de sportschool kunnen om de pondjes van te veel eten eraf te krijgen. We genieten van festivals waar we oordopjes vooral niet vergeten, anders worden we nog verder doof. Onze jongeren hebben weer hun summer of love. Dat is goed voor ze, zegt Rutgers kenniscentrum voor seksualiteit, als ze maar weten hoe ze soa’s kunnen vermijden en mochten ze toch iets oplopen, welk pilletje ze dan moeten nemen. Laat de pride vlag ook maar aan onze kerk wapperen, want iedereen heeft toch recht op liefde, met wie hij of zij maar wil?

 Welkom in Nederland in het jaar van onze Heer 2023.