‘Het gaat niet om een oplossing, maar om liefde’

Groen Samen Gelovig Multicultureel, dat is woongroep Overhoop volgens de website. Het gebouw ligt deemoedig tussen de trotse jaren zestig-hoogbouw in de Utrechtse wijk Overvecht. Het voormalige buurtwinkelcentrum is kortgeleden gerenoveerd, de nieuwe houten gevelbekleding en de weelderige stoeptuintjes hebben het flink opgefrist. Hier wordt samen geleefd en geloofd, er is een kapper, een kringloopwinkel en een naaiatelier. ‘Overhoop is een eiland waar geoefend kan worden met het in de praktijk brengen van de waarden van het koninkrijk,’ zegt kernbewoner Frank Mulder (45).

In de huiskamer worden net de naaimachines op tafel gezet. Gezellig gepraat vult de ruimte, Farsi en Arabisch zijn vanochtend de voertalen. Vrouwen uit de buurt komen hier graag om contacten op te doen, en om dingen te leren waarmee ze elders meer kans maken op werk, zo licht coördinator en kunstenaar Parvane in het Engels toe. De smaakvolle tassen die ze trots laat zien, zijn samengesteld uit restjes stof, ze worden te koop aangeboden in het winkeltje van Overhoop. Voor het raam staat een klassiek glaswerk van Sint-Maarten. Frank Mulder: ‘Ik ben niet onverdeeld enthousiast. De heilige hoog op zijn paard, de bedelaar op zijn knieën. Het verhaal gaat dat Martinus de nacht erna droomde dat het Jezus was geweest die daar op zijn knieën lag. Dat is een omkering die me meer aanspreekt.’

Krap

‘Negen volwassenen en vijf kinderen vormen samen de woongroep. Daarnaast hebben we vijf gastenkamers waar bijvoorbeeld vluchtelingen een tijdje kunnen wonen.’ We hebben de rust van het kleine appartement op de verdieping opgezocht. Hier woont Frank Mulder met zijn vrouw en hun vier kinderen. ‘Het gaat, maar het is krap’, beaamt hij. Zijn werk als freelancer voor De Groene Amsterdammer en andere bladen doet hij noodgedwongen buiten de deur. Van over het plein klinkt bouwgeluid, de laatste flat die gerenoveerd wordt, krijgt twee extra verdiepingen, ter compensatie van koopwoningen die er niet kwamen. Met succes verzette de woongroep zich tegen de bouwplannen om het speelplein vol te bouwen, zoals de woongroepleden zich al eerder vasthoudend hadden getoond in de aankoop van hun eigen pand. ‘Uiteindelijk heeft de gemeenteraad ingegrepen en er een stokje voor gestoken.’

Radicaal

Met trots legt Frank de eerste editie van de Karavaan der zotten op tafel, een tijdschrift in roze en groen. Mulder: ‘Dit begon als experiment, met een paar vrienden die willen onderzoeken wat het betekent om Christus te volgen nu onze maatschappij in zijn voegen kraakt. We organiseren schrijfavonden, waarbij we elkaar voorlezen wat we geschreven hebben. Aanvankelijk plaatsten we het op de website, maar nu ook op papier. In één dag hebben we het opgemaakt, door met elkaar te knippen en plakken, en gedrukt op een Risograph stencilmachine. Een vriend van me, niet gelovig, bladerde het door en zei meteen: “Dit is vrijheid.” Hij snapte de waarden die erachter zitten. We doen dit niet om een nieuwe subcultuur te beginnen, dan zou ik er direct mee stoppen, we hebben ook andere dingen te doen. Er is iets in het christelijk gesprek dat wij missen. Wat is dat precies? Het is lastig onder woorden te brengen. Er is in elk geval een groep mensen die zich herkent in de ideeën van Jacques Ellul of in het werk van Paul Kingsnorth, een schrijver die radicaal durft te doordenken hoe je kunt geloven in een tijd dat we op de afgrond lijken af te stevenen. Wat we zien is dat er radicale dingen aan het veranderen zijn, de burgerlijke vormen van het christendom bieden niet de antwoorden die we nu nodig hebben; maar wat is wel nodig? We hebben in onze tijd te maken met gevaarlijke machten tegenover ons, we willen elkaar helpen om daarover na te denken. Hoe voorkom je dat je daarin meegaat? Hoe ben je niet gelijk aan deze wereld?’

Hoe ben je niet gelijk aan deze wereld?

Babylon