Voorproefje

Ik woon met mijn gezin in een piepklein appartementje in het hart van een grote stad. In ons ‘nog-net-geen-tiny-house’ is het soms letterlijk een stoelendans als we gasten hebben, maar dat draagt eerder bij aan de feestvreugde dan dat het iemand in verlegenheid brengt. In onze gecombineerde woonkamer/keukentje staat één ding centraal. Je kunt er letterlijk niet omheen: het is een lange tafel met plaats voor maximaal tien mensen. Aan die tafel zitten elke week oude en nieuwe vrienden. Sommigen ontmoeten we wanneer ze voor het eerst onze kerk binnenlopen en we hen welkom heten.

Jezus nodigde zichzelf bij nieuwe vrienden thuis uit, dat is cultureel gezien ‘not done’ hier, dus draaien wij het om en vragen hen bij de koffie na de dienst: ‘We willen je graag beter leren kennen, komen jullie deze week een keertje eten?’ Anderen zag ik al wat langer, vaak anoniem, achter in de kerk zitten. Of ik kom hen tegen in de lift van ons gebouw. Sommige mensen kijken er van op, als je hen voor een gezamenlijke maaltijd uitnodigt terwijl je elkaar nauwelijks kent. Maar vrijwel iedereen antwoordt gretig: ‘Ja, graag!’

Aan een tafel met lekker eten is de sfeer al gauw ontspannen, gespreksonderwerpen liggen letterlijk voor het oprapen en het is prima om naar je bord te kijken. Toch is een maaltijd delen een intiem gebeuren. Het is kwetsbaar voor de gasten die jouw domein binnenkomen. Voor de gastheer of -vrouw die hun veilige plek openstellen en hun best doen iets lekkers en gezelligs voor te schotelen. Juist door je zo te laten kennen, geef je anderen een voorproefje van het koninkrijk. ‘Proef en zie dat de Heer goed is’ (Psalm 34:9), zeg je met die kleurrijke salade of dat bord soep – al zou die uit blik komen. De zomer komt, dus met lekkere broodjes en wat fruit op een picknickkleed is je ‘tafel’ ook snel gereed!