Absit gloriari nisi in cruce

Refrein

Ik loof U, Heer, alleen maar U,
er is slechts één op wie de aarde leunt:
op U, Gebrokene, die leven heelt.

Ik zie het jonge blad weer aan de oude bomen,
de vogels fladderen, net uit hun nest gekomen.
En zie de veulens wankelen in groene weiden!
Ik hoor de ouden zeggen wat zij nog niet zeiden.

Ik hoor een pasgeboren kind, een schreeuw van leven,
en daar ontpopt een vlinder kleurig, kijk eens even!
Een tulp komt uit, zo vrolijk als ze staat te zwaaien.
De zon zet al wat leven wil in lichterlaaie.

Refrein

En wie er zinloos lijdt wordt niet vermoeid met vragen,
maar hij wordt zacht verzorgd en door U zelf gedragen.
Ik hoor de klagers met hun vragen tot U smeken.
U brengt ze zegen, Bron van recht, en U zult wreken.

Het is uw rijk dat leven geeft, ik zie niks anders.
Het is een stroom van hoop, die overal meandert.
Ons leven, dodelijk verwond, is als de lente:
aan kale takken groeit wat niemand van ons kende.

Refrein

Ik zie de strijders aan een front zich overgeven
aan een gevecht om recht en trouw en nieuwe vrede.
En kijk, de mens omhelst weer nieuwe, groene plannen,
woestijnen leven op, het bloeit op de savanne.

En is de dood in iemands lichaam uitgeschreven,
dan schrijft Uw pen met traneninkt nog aan zijn leven.
U weegt de vreugde en de pijn van mensen samen,
en geeft Uzelf de ruimte, Leven en Genade.

Refrein

https://robertrothblog.wordpress.com/absit-gloriari-nisi-in-cruce/