Vereniging SOS steunt kerken op Soemba

Pieter Kleingeld | 2 mei 2015
  • Missionair

De vereniging Steun Oost-Soemba is één van de kleinere zendingsorganisaties binnen de NGK en GKv. Eén van de bestuursleden, Ed van der Vlis, vertelt over heden, verleden, toekomst en bestaansrecht van deze organisatie.

Wat is het doel van de vereniging Steun Oost-Soemba (SOS)?
‘Onze naam geeft het al aan: vanuit ons land steunen we de Vrije Kerken van Oost-Soemba (VKOS) en hun evangelisatiewerk. Het tweede doel is het versterken van de band tussen enerzijds de NGK en GKv en anderzijds de VKOS.

In de praktijk komt dit neer op veel corresponderen binnen Nederland en communiceren met Oost-Soemba. Dat laatste is lastig, want op de hoofdstad Waingapu na is de digitale infrastructuur slecht. Verder vinden er over en weer bezoeken plaats. Zo hopen we deze hemelvaartsdag twee broeders uit Soemba te verwelkomen: Huki Landu Djama en Micha Mila Meha.’

Anders dan ZOA, TEAR of Red een Kind zijn jullie veel directer met de kerken verbonden. Waarom?
‘SOS is opgericht in 1967, een roerige periode in gereformeerd Nederland. Vlak daarvoor hadden de VKOS ds. P.P. Goossens ‘beroepen’ als docent van de Theologische School, waar evangelisten worden opgeleid. Diverse mensen wilden dat dit door zou gaan, los van het gedoe binnen gereformeerd Nederland. Al vrij snel was er echter vanuit de GKv geen betrokkenheid meer. Maar in 1986 heeft de Landelijke Vergadering van de NGK uitgesproken dat er een bijzondere verantwoordelijkheid bestaat naar de VKOS. Dat was een mooie geste en zo ontwikkelt zich ook een band die steviger is dan met anderen.’

‘We staan open voor relaties die betekenisvol zijn voor de VKOS’

Werken jullie samen met andere organisaties?
‘SOS is niet uit op formele samenwerkingen die extra vergaderingen en werk met zich meebrengen. Wel staan we open voor relaties die betekenisvol zijn voor de VKOS. Zo heeft SOS contact met een (zeg maar) reformatorische dominee die verbonden is aan een theologische opleiding op Bali. Tevens groeien de contacten met vrijgemaakten die regelmatig op Soemba komen voor theologisch of ontwikkelingswerk. Ook zijn er voorzichtige contacten met World Servants en het NGJ over de mogelijkheid van een jongerenreis naar Soemba.’

Hoeveel kerken in Nederland zijn betrokken bij SOS?
‘Ongeveer twintig vanuit de NGK, waaronder enkele NGK-CGK-samenwerkingsgemeenten. Voor de GKv ligt het lastiger, omdat zij formeel contact hebben met de Gereja-Gereja Reformasi di Indonesia (GGRI) op Soemba. De verhouding op Soemba tussen VKOS en GGRI is toch wel anders dan die in Nederland tussen de NGK en GKv.’

010924 Missionair LogoWat is jullie bestaansrecht?
‘Zolang mensen uit NGK, GKv en VKOS met elkaar contact willen hebben, heeft SOS nut. De kosten in Nederland zijn ongeveer nihil. Bijna al het geld gaat gedoseerd door naar Soemba. SOS zoekt echter niet in de eerste plaats geld, maar betrokkenheid. Geld volgt vanzelf op betrokkenheid.’

Hoe zie je de toekomst van de kerken op Oost Soemba?
‘Soemba is één van de armste gebieden van Indonesië. Economisch staat het eiland er slecht voor en de perspectieven zijn gering. Vooral in Oost-Soemba heerst er jaarlijks gedurende een fors aantal maanden droogte en is veel grond onvruchtbaar.

SOS betaalt de opleiding van diverse jongeren binnen de VKOS, opdat zij zich later kunnen inzetten om de armoedige situatie te verbeteren. Een eerste effect daarvan zien we in de (her)start van een tuinbouwproject.

Ook is geld nodig om evangelisten op te leiden, te onderhouden en om christelijke scholen (die ook niet-christelijke leerlingen hebben) voort te laten bestaan.

Het doel van SOS is dat de VKOS uiteindelijk in dit alles zelf kan voorzien. We voeren de druk jaarlijks een beetje op door telkens minder geld voor algemene steun over te maken; specifieke projecten waarvoor voldoende onderbouwing wordt gegeven, blijven we graag steunen.’

Meer weten?
Zie soemba.ngk.nl of kom naar de jaarvergadering op 30 mei. Mail voor meer informatie edmar.vlis@12move.nl.

Over de auteur
Pieter Kleingeld

Pieter Kleingeld is predikant van de NGK Oegstgeest.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief