Wonderbare spijziging? Toerusting 2.0!

De mensen aten en allen werden verzadigd; de stukken brood die overbleven werden opgehaald, twaalf manden vol.
(Lucas 9:17)

Verkondig het koninkrijk en genees de zieken, zei Jezus. Preken en tekenen: van de Bijbeltijd tot nu toe is het spannend gebleven hoe die zich tot elkaar verhouden. Dat ziet Jezus ook. En dus coacht Hij de jonge kerk op dit terrein – met verkondiging en tekenen, uiteraard!

(beeld Anneka/Shutterstock)

‘De spijziging van de vijfduizend’ staat in de NBG-51 boven Lucas 9:10-17. Het is bij de evangelisten zelf het populairste wonderverhaal. Alle vier beschrijven ze het. Tot voor kort heb ik het niet anders gelezen dan als een ‘broodwonder’. En daarmee deed ik mezelf tekort. Want het gaat niet over eten, of over vijfduizend mensen. Het gaat over twaalf leerlingen, de eerste leden van de kerk. En daarmee over alle leden van de kerk. Over jou en mij.

Ze worden bijna in elk vers genoemd, in totaal twaalf keer. Als ‘de apostelen’ of ‘zijn leerlingen’, ‘de twaalf’, maar meestal kortweg als ‘ze’ of ‘wij’. Het verhaal staat tussen de eerste uitzending van de apostelen en het onderricht aan de leerlingen.

Lesmateriaal

Het wonder is dus lesmateriaal voor leerlingen van Jezus en dat zijn we, hoop ik, allemaal graag. Het onderwerp van de les is ‘Omgaan met je kleingeloof’. Jezus had ze op pad gestuurd met een dubbele opdracht. ‘Verkondig het koninkrijk van de hemel en genees de zieken.’ Dat hadden ze gedaan en zelfs het genezen werkte! Jezus hoort hun verslagen aan, ziet hun blij verraste gezichten en besluit wat extra tijd voor ze vrij te maken. Terugtrekken, evalueren, toerusten. Toerusting 1.0, door Jezus zelf! Jezus gooit je wel in het diepe, maar Hij laat je niet verzuipen.

Maar dan vinden ‘de mensen’ hen weer en is de kans op rustig evalueren verkeken. Dus laat Jezus de mensen deel zijn van zijn onderwijs aan de discipelen. Zijn eigen optreden wordt het concrete voorbeeld, maar het toerusten van de discipelen blijft zijn prioriteit. Jezus verkondigt, Jezus geneest. Een leer- en werktraject voor de twaalf. Toerusting 2.0. En dat gaat goed.

Autoriteit

Tot de discipelen onrustig worden: hoe moet dat vanavond en vannacht met al die mensen? Die vraag wordt de praktijkopdracht. De discipelen uiten hun bezorgdheid en krijgen de opdracht om eten te geven. Ze moeten de mensen in groepjes zetten – en daarmee verwachtingen wekken die ze zelf niet waar kunnen maken. Ze moeten de vijf broden en twee vissen inbrengen. Ze moeten het eten uitdelen. Ze moeten de brokken verzamelen.

Waar komt die onrust bij de discipelen vandaan? Alles ging toch juist goed? Het koninkrijk aanzeggen (verkondigen) en het koninkrijk aantonen (genezen), Jezus is er volop mee bezig. Dus mag je erop rekenen dat de koning van het koninkrijk met al zijn autoriteit achter je staat. En dat je je dus nergens zorgen over hoeft te maken. En juist dat blijkt moeilijk. Vertrouw daar maar eens op. Ze hebben net blij verrast aan Jezus verteld dat de genezingen echt lukten. Die verrassing verraadt natuurlijk ook dat ze er niet zo heel vast op hadden durven rekenen.

Hemels brood

Dat is kleingeloof. En toch blijft Jezus hen inzetten. Het koninkrijk van God laat zich niet tegenhouden door kleingeloof of twijfel. Dat laat Jezus zien: het brood verwijst naar geloof. Net als aan de avondmaalstafel. Vijf bolletjes – da’s geen eten voor twaalf man. Laat staan voor vijfduizend. Zo’n beetje geloof is niet eens genoeg voor de apostelen, laat staan voor de menigte. Maar hemels brood is anders. Door het uit te delen wordt het meer. Zo veel meer, dat er twaalf manden vol overblijven. Voor iedere leerling meer dan hij op kan. Dus zit er niets anders op dan maar weer uit te gaan delen…

Om over door te praten

• Hoe hangen verkondiging en tekenen in dit Bijbelverhaal met elkaar samen?
• Toen geloven voor jou moeilijk was, wat heeft je toen weer kracht gegeven?
• Wat heb jij nodig om enthousiast je geloof te delen met anderen?