Column: Kerk in 2025

Roel Kuiper | 9 juli 2016
  • Column

De Protestantse Kerk in Nederland heeft zich dit jaar bezonnen op haar toekomst. Waar een Woord is, is een Weg, zo heet het dappere rapport van de net vertrokken scriba Arjan Plaisier. De PKN kijkt hierin tien jaar vooruit en vraagt zich af hoe ze kerk wil zijn in 2025.

Op de kaft zien we een bijbel ingeklemd tussen twee gymschoenen. De toelichting zegt dat christenen onderweg zijn, maar met een zware gang. De kerk sleept soms veel ballast mee en dat maakt haar tred zwaar. Het kan lichter, is de boodschap.

Ik denk dat ook de kleinere gereformeerde kerken aan zo’n APK toe zijn. Over een half jaar begint de synode van de GKv en komend najaar is er de Landelijke Vergadering van de NGK. Kan daar besloten worden een visiedocument te schrijven met dezelfde opdracht: hoe willen we kerk zijn over tien jaar? Zo’n initiatief kan mooie geloofsgesprekken en oecumenische verbindingen opleveren.

De kerk sleept soms veel ballast mee en dat maakt haar tred zwaar

Er verandert veel in onze kerken. Rond de liturgie, het functioneren van gemeente en predikant, het kerkbestuur, ledenbetrokkenheid, het jeugdwerk, de manier van kerk zijn in de samenleving, het diaconale werk. Sommigen worden erdoor geïnspireerd, anderen voelen zich vervreemd van hun eigen kerk, die soms onherkenbare dingen doet.

Ongemerkt en van lieverlee zijn we allemaal een beetje congregationalistisch geworden, met de eigen gemeente als autonoom kerkelijk middelpunt. Maar dat is niet de manier om kerkelijke ballast af te schudden. Het lichaam van de kerk gaat eronder lijden. De genade van het kerkverband is juist dat gemeenten met hun gaven in de bres springen voor allen (zie 2 Korintiërs 8).

Laten we proberen een gesprek over ons kerk zijn van de grond te krijgen dat mensen meeneemt. Waar staan we samen voor? Wat is hinderlijke ballast in onze kerkelijke structuur? Wat inspireert? Hoe dienen we elkaar en vooral: hoe gaat Christus als herder van zijn kerk ons vandaag voor? Wat mij betreft mogen de landelijke afgevaardigden hiervoor de aftrap geven. Op welke schoenen dan ook.

Over de auteur
Roel Kuiper

Roel Kuiper is hoogleraar Onderwijs en Identiteit aan de Theologische Universiteit Utrecht en oud-senator van de ChristenUnie. 

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief