Column: Nimrod

Het waren, op weg naar deze column, lastige weken. Neem de verleiding om toch nog te schrijven over de verkiezing van de Amerikaanse president, over de politieke implicaties of over hoe dit kon gebeuren. De verleiding was groot. Maar is daar nog iets nieuws of, voor wat hem betreft, iets zinnigs over te zeggen? Later dacht ik: ik ben er wel klaar mee, we zullen wel zien.

In dagen erna kwam ik regelmatig de naam tegen van de Iraakse stad Nimrud, gruwelijk verwoest door IS. Nimrud is een voorstad van Mosul, het Bijbelse Nineve, en wordt zelf ook in de Bijbel genoemd, in Genesis 10, waar de stad Kalach heet, gebouwd door Nimrod, de ‘eerste machthebber op aarde’. Nimrod wilde de mensheid verenigen onder één leiding. Daarmee ging hij dwars in tegen God, die de mensen na de zondvloed bevolen had om zich over de aarde te verspreiden. Nimrod verzette zich en bouwde de toren van Babel. Tot God ingreep en spraakverwarring gaf.

Op internet is meer te vinden over Nimrod. In het Engels is de naam een scheldwoord voor iemand die zich dom gedraagt. De Turkse vertaling, Nemrut, staat voor iemand die onredelijk, onderdrukkend en egoïstisch is.

‘Het Nederlandse volk, dat ik vertegenwoordig, zal winnen’

Vreemd. Toen, in die tijd, wilde God spraakverwarring: mensen moesten zich over heel de aarde verspreiden. Nu is er, in een iets andere betekenis, volop spraakverwarring. Daar zorgen hedendaagse Nimrods wel voor. Er zijn er zat, in Amerika, Rusland, Turkije, Nederland. Neem deze uitspraak van een Nederlandse Nimrod: ‘Wij zullen winnen. Het Nederlandse volk, dat ik vertegenwoordig, zal winnen.’ Hoezo ‘het volk’?

Wat doe je tegen déze spraakverwarring? Een moderne toren van Babel bouwen? Nee. Wat volgens historica Beatrice de Graaf werkt: ‘Een betere mythe, een concurrerend moreel verhaal. (…) Als je maar een oprechte en doordachte eigen boodschap hebt en bereid bent die in alledaagse morele taal te verpakken.’ Zou dit lukken, zonder dat het als verhaal van een elite wordt weggezet? En hebben wij, christenen, het lef om zo’n verhaal (mee) te vertellen?