Boekenruilbeurs als uiting van duurzaamheid

Praktijkcentrum | 1 april 2017

Praktijklokaal

Het aantal ‘groene kerken’ groeit. Sinds kort maakt ook de NGK Enschede onderdeel uit van deze beweging. En in het Overijsselse Vechtdal is in de geest van deze groene beweging een werkgroep duurzaamheid aan het werk, niet alleen met voorlichting, maar ook met activiteiten in de praktijk.

Een voorbeeld daarvan is de boekenruilbeurs in de GKv Ommen, met het doel om een circulatie van boeken op te starten, geïnspireerd door het motto van de werkgroep: Zuunig an Ommen. Boeken die je zelf al eens gelezen hebt, maar die nu ongebruikt in de kast staan, kunnen worden ingeleverd. Misschien zijn ze immers nog waardevol voor een ander. De ingeleverde boeken komen in een kast in de hal van de kerk te staan. Andere gemeenteleden kunnen de boeken dan weer meenemen. Er zijn wel spelregels aan verbonden:

Wie iets inlevert, doet afstand van de boeken.
Je mag niet meer dan twee boeken tegelijk in de kast zetten (grotere partijen moeten apart worden ingeleverd).
De commissie screent het aanbod: het boek moet nog wel actueel zijn en passen bij een christelijke manier van leven. De verwijderde boeken gaan naar de kringloop.

Ook de Haagse Ichthuskerk (GKv) heeft zo’n ruilbeurs: in het kader van hun groene zondag (afgelopen 19 maart) stond daar een tafel met boeken en ander klein spul voor iedereen om te ruilen.

Webtips
www.groenekerken.nl
www.facebook.com/Zuunig-an-Ommen-1210162549042404

Over de auteur

Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp

Kerkelijk leven
Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel

De kerkelijke gemeente is net als de stad: groot genoeg om alles zelf te hebben

Lyanne De Haan-Wilts

Alphen tot Ommen
Kerkelijk leven

Anders dan de naam doet vermoeden, is de Kleine Kerk in Steenwijk met ruim 400 leden niet per se klein te noemen. Maar het gebouw is kleiner dan de Grote Kerk in Steenwijk, het gebouw, hemelsbreed 200 meter verderop, waarin de PKN kerkt. ‘Maar’, merkt Rick Winters op, ‘zij hebben op papier meer leden, dus zijn ook wat dat betreft een grote kerk. Toch denk ik dat er op zondag meer mensen bij ons zitten’.

Lees artikel

Heer, gebruik mijn woorden vandaag

Wilmer Blijdorp

Leespreek

In de rubriek leespreek publiceren wij een preek geschikt voor persoonlijke meditatie, ter bespreking op een Bijbelstudiekring of voor gebruik in de eredienst. In het laatste geval dien je altijd eerst contact met de auteur op te nemen om toestemming te verkrijgen. Bij deze preek is een PowerPoint-presentatie beschikbaar die je kunt opvragen bij de auteur. Deze preek van ds. Wilmer Blijdorp (verbonden aan NGK Barneveld-De Burcht) vertrekt vanuit het eerste vers van 1 Korintiërs 14. Een Bijbelvers dat vaak misbruikt of genegeerd is: ‘Richt je op de gaven van de Geest, vooral op die van de profetie.’ Op een nuchtere en tegelijk spannende manier, gelardeerd met diverse herkenbare voorbeelden, daagt Blijdorp zijn hoorders uit om toch vooral opmerkzaam te zijn op momenten waarop God in het hier-en-nu tot ons spreekt. En, in een vervolgstap, maakt hij hen ook bewust van het feit dat God ook door ons heen wil spreken.

Lees artikel

De belijdenis over de zondeval en wat er op het spel staat

Marinus de Jong

Vitaal belijden

In het meinummer van Onderweg verdedigde ds. Ulbe van de Meer zijn exegese van Genesis 3. In tegenstelling tot de synode van Assen in 1926 claimt hij dat de slang niet gesproken heeft en dat het schadelijk is om dat te blijven zeggen. In het hoofdredactioneel in dat nummer constateert de hoofdredactie dat Van de Meer en met hem anderen op dit punt afwijken van de belijdenis. In deze bijdrage werk ik dat nader uit. Wat zegt de belijdenis eigenlijk op dit punt? En wat staat daarbij op het spel?

Lees artikel