Column: Pionieren

Hebt u weleens iets nieuws bedacht? Iets hoopvol onbekends, als stap naar de toekomst? Pioniers in de kerk worden geroepen om dit soort wegen in te slaan. U kent de voorbeelden. Mannen met baarden die ergens in een krachtbuurt gedropt worden, ver buiten onze comfortzone.

Maar stel dat je dan iets bedenkt wat mainstream kerken dankbaar kopiëren. Dan blijft er echt nog iets over van al je geploeter. Zelf vermoed ik dat ons Vinex-vibe Vathorst-project kans maakt om zich straks te kunnen meten met de piramide van Maslow en de Bossche bol. Het enthousiasme van de delegaties die ons Hart-van-Vathorstproject bezoeken is groot. Na een Deense club schoven vorige week zelfs twintig Belgen door het huis.

Helaas bleek Ischa Meijer in de jaren zeventig
al op mijn idee gekomen te zijn

Maar denk niet dat dit zomaar gaat. Als pionier in spe heb ik eerst een flink aantal proefprojecten getest op mijn huisgenoten. Wat dacht u van het binnenkamerkastje naast onze voordeur? Ieder gezinslid stalt bij thuiskomst zijn smartphone in deze box. Met als werkzame stoffen functioneel oogcontact en belangstellende vragen voor de dolende ziel. Maar nog voor ik het octrooi kon aanvragen, bleek deze box al uitgevonden te zijn.

In mijn tweede project claimde ik de merknaam ‘zinnig gesprek©’. Dit zou mijn ontmoeting met wijkgenoten vleugels geven. Koetjes en kalfjes verdampen bij elke volwassen soortgenoot die krachtig bij de horens gevat wordt. Helaas bleek Ischa Meijer in de jaren zeventig al op mijn idee gekomen te zijn. Om dit erin te wrijven, spuiten mijn Vinex-vrienden de verbasteringen ‘onzinnig’ of ‘vrijzinnig’ als graffiti over mijn merknaam. De naam pionier is als chroom dat mijn pakketje schroot niet wil dekken.

Maar als ik dan weer aan tafel zit tussen wijkgenoten, of generaties zie die elkaar ontmoeten in de kerk, als ik ontdek hoeveel hoop en kracht er schuilt in leven met een beperking, dan raakt de hemel de aarde. En dan hoeft er even niets nieuws onder de zon.