Redactioneel: ‘Bedenk dat we maar mensen zijn’

0

Het ligt hier steeds binnen handbereik, een gedicht uit een bundel over het Te Deum: ‘Heer, ontferm U over ons’. Het gaat over de breekbaarheid van het menselijke leven: ‘gevoelig voor eenzaamheid, te breken door verdriet’. In de slotzinnen staat deze vraag aan God: ‘Heer, als wij vragen: waarom zo?, als ons hart roept (…) zie ons dan aan, bedenk dat we maar mensen zijn.’

Aan dat laatste zinnetje moest ik denken na een recente studiebijeenkomst over homoseksualiteit en de kerk. In veel opzichten was het een bijzondere bijeenkomst: hoge opkomst, goede organisatie en een sfeer van verlangen om naar elkaar te luisteren, van verbondenheid, van ruimte voor homoseksuele broers en zussen. Zoiets is mooi. Toch kwam dat zinnetje bovendrijven.

Waarom? Ik denk omdat ik bij die studiebijeenkomst ook onmacht proefde, bij mijzelf en breder. Onmacht, vanwege zo veel verschillende exegeses van Bijbelteksten over homoseksualiteit. Onmacht, omdat zo veel betrokken christenen elk hun eigen keuze maken en we elkaar daarin de ruimte willen geven. Natuurlijk is dit laatste winst. Maar ergens lijkt dit zomaar op de typisch liberale ethiek: wat iemand vindt en doet is privé, toch?

Wat iemand vindt en doet is privé, toch?

Onmacht mag gedeeld worden. Maar het kan ook verlammen. Daarom zocht ik houvast, alleen al om weg te blijven van die liberale ethiek. Met lijnen die, mede op basis van de studiebijeenkomst, mijns inziens helder en raak zijn. Ik noem er vier. (a) Voor ons allen, homo of hetero, zijn in heel ons leven déze vragen van wezensbelang: wie mag ik zijn in Christus en hoe sta ik tegenover God? (b) De Bijbel reserveert het huwelijk voor de relatie tussen een man en een vrouw. (c) Diverse Bijbelteksten die zich tegen de homoseksuele omgang uitspreken, zijn niet of niet zonder meer toepasbaar op homo’s die in liefde en trouw samenleven; over het indringende Bijbelhoofdstuk Romeinen 1 bestaat op dit punt nog onduidelijkheid. (d) Spreek in open en betrokken pastoraal contact door met broers en zussen die voor zo’n relatie gekozen hebben.

Is dit ‘m? Nou, ook hiervoor geldt de bede: ‘Bedenk dat we maar mensen zijn.’ Gelukkig weet God wie en hoe wij zijn. Daarom gaf Hij zijn Zoon. En zijn Geest. Heer, ontferm U over ons.

Delen.

Over de auteur

Leendert de Jong (GKv) werkt in de media en is hoofdredacteur van OnderWeg.

Laat een reactie achter