‘Je moet zelf de eerste stap zetten’

Wilma Sikkema (62) voelde zich dertig jaar lang eenzaam in haar huwelijk. Nu ze gescheiden is, zoekt ze naar nieuwe manieren van verbinden.

(beeld Ponomariova_Maria/iStock)

‘Anderen zullen mij niet gauw eenzaam noemen. Ik ben namelijk erg actief en mijn agenda is voldoende gevuld met activiteiten buitenshuis. Maar misschien heeft mijn volle agenda juist te maken met eenzaamheid. Ik woon nog maar kort in mijn huidige woonplaats, maar al snel regelde ik de preekvoorziening, nam ik deel aan een aantal kerkelijke commissies en zat ik in de Raad van Kerken. Toch voel ik mij inderdaad geregeld eenzaam. Waarom doe ik anders zo mijn best niet te veel alleen thuis te zijn en gezien en gewaardeerd te worden?

Ik voel mij sneller eenzaam dan een ander doordat ik vroeger nooit geleerd heb dat ik mag zijn wie ik ben. Onbewust ben ik vaak op zoek naar iemand die mij ziet, mij begrijpt en mij waardeert. Dat zijn toch normale behoeften. In deze coronatijd hoor je veel over huidhonger, want elk mens heeft lichamelijk contact nodig. Zo heeft ook iedereen het nodig zich verbonden te voelen met anderen. Als alleenstaande moet ik daar wat beter mijn best voor doen dan een niet-alleenstaande en zelf vaker initiatief nemen. Het helpt niet om af te wachten totdat anderen mij zien, maar het is juist goed om zelf de eerste stap te zetten.

Dertien jaar geleden ben ik gescheiden, omdat ik mij in mijn huwelijk eenzaam voelde. Met mijn ex-man ben ik dertig jaar getrouwd geweest. Maar als ik terugkijk, trouwde ik, net negentien geworden, hem om de verkeerde redenen. Ik voelde me in het gezin waar ik opgroeide niet gezien en geliefd en ben daarvan weggevlucht, maar ook in mijn huwelijk voelde ik me emotioneel verwaarloosd en eenzaam. Totdat onze kinderen volwassen waren, hield ik het vol ons huwelijk in stand te houden, maar daarna koos ik ervoor te scheiden. Die keuze zorgde ook voor eenzaamheid, want ik was bang als schuldige aangewezen te worden en soms gebeurde dat ook. Het is ingewikkeld om uit te leggen waarom ik gescheiden ben, vooral aan mensen die zich nooit echt eenzaam hebben gevoeld.

Het is belangrijk zelf iets aan je eenzaamheid te doen. Natuurlijk hoef je niet met iedereen alles uit je leven te delen, maar het helpt wel enorm om iets van jezelf te laten zien. Sommige mensen praten alleen maar over koetjes en kalfjes, terwijl het juist zo fijn kan zijn om aan te geven wat je nodig hebt of wat je mist. Zelf ga ik dagelijks de deur uit, al is het maar om naar de winkel te gaan. Zo voorkom ik dat ik een hele dag mijn stem niet gebruik. Ook bezoek ik graag mensen, de ene keer om zelf opgepept te worden en de andere keer om er voor een ander te zijn.

Ik probeer mezelf niet zielig te vinden als ik me eenzaam voel. Ik stel me wel kwetsbaar op in contact met anderen, want dat is nodig om je te kunnen verbinden. Daardoor heb ik twee vrouwen goed leren kennen bij wie ik inmiddels echt mezelf durf te zijn. Ik kan ze zelfs, als het moet, midden in de nacht bellen. Dankzij dit soort waardevolle contacten ben ik minder eenzaam. Zo belangrijk is het dus om jezelf te laten zien.’

Dit artikel komt uit de OnderWeg van 19 december 2020, een themanummer over kerst en eenzaamheid. Geïnspireerd? Bestel het nummer nu in onze webshop.