NGK: bied homo’s een veilig thuis

Gemeenten moeten al het mogelijke doen om homo’s in hun midden een veilig thuis te bieden. Dat geldt ook voor homo’s met een relatie ‘die vertrouwen op het offer van Christus’. Die oproep deed de Landelijke Vergadering van de NGK op 16 januari als sluitstuk van de bespreking van een commissierapport over ambt en homoseksualiteit.

De ambten worden echter niet opengesteld voor homo’s met een relatie, omdat de kerken over de ruimte daarvoor in het licht van de Bijbel heel verschillend denken. In de komende jaren wil de NGK graag met de zusterkerken CGK en GKv overleggen over de plaats van homo’s in de gemeente en daarbij uitzien naar ‘voortschrijdend inzicht en meer licht van de Geest’.

Regisseren

De besluiten werden genomen op de afsluitende zitting van de LV van Zeewolde, die eind 2013 begon. De basis van het besluit was een voorstel van het LV-moderamen.

Amendementen vanuit de vergadering om het voorstel af te zwakken (geen besluit nemen over homo’s in het ambt in plaats van besluiten om het ambt niet open te stellen) of om het commissierapport de komende jaren uitdrukkelijk op de tafel van de kerkelijke vergaderingen te houden, kregen onvoldoende steun. ‘We moeten niet de pretentie hebben dat we de bezinning over homoseksualiteit in de kerken allemaal van hieruit kunnen regisseren’, aldus afgevaardigde Jan van Dijk.

Het uiteindelijke voorstel werd met de grootst mogelijke meerderheid (één stem tegen) aanvaard.

Schrijnend

De oproep aan de kerken om een veilig thuis te bieden aan homo’s was een uitvloeisel van een eerdere bespreking op de LV, waarin dit pleidooi van diverse kanten klonk. ‘Wij zijn samen het lichaam van Christus. Zij horen erbij en wij hebben hen nodig om samen op te trekken in de navolging van Christus en daarin elkaars lasten te dragen’, aldus het LV-besluit.

Volgens diverse sprekers op de LV is die oproep nodig, omdat de werkelijkheid vaak anders is. ‘Het is niet goed dat homo’s wegvluchten uit de kerk, zodra ze uit de kast komen’, aldus LV-voorzitter Willem Smouter.

Commissievoorzitter Bram Wattèl signaleerde dat een ‘gelovig homoseksueel stel dat in een orthodoxe streek op zoek was naar een gemeente waarin het Woord van God klinkt en waarin men probeert werkelijk kerk van Jezus Christus te zijn’ nergens welkom was en uiteindelijk tegen hun zin lid werden van een vrijzinnige gemeente. Hij noemde dat ‘schrijnend’ en haaks staand op de woorden van Jezus: ‘Kom naar Mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal Ik jullie rust geven.’

Gebrokenheid

Volgens het LV-besluit is homoseksualiteit niet zoals God de mens in het begin van zijn schepping bedoeld heeft. ‘Twee vrouwen of twee mannen zijn niet geschapen om met elkaar een relatie te onderhouden die God bestemd heeft voor man en vrouw.’

Homoseksuele gerichtheid als een aangeboren en onveranderlijke geaardheid, komt in de Bijbel niet in beeld, aldus de LV, die deze gerichtheid ‘geen zonde’ noemt, maar ‘gebrokenheid in de schepping en een pijnlijk raadsel’.

Core business

Ondanks de verschillen van opvatting over de ruimte voor homoseksuele relaties wilde de LV niet berusten in de pijnlijke situatie dat homoseksueel samenlevende gemeenteleden ‘die vertrouwen op het offer van Jezus Christus’ in sommige gemeenten wel, maar in andere gemeenten niet welkom zijn aan het avondmaal.

Hoewel de LV geen voorschriften wilde geven voor plaatselijk pastoraat – ‘dan zouden we immers dezelfde fout maken als de CGK-synode een paar jaar geleden, maar dan omgekeerd’ – was er brede steun voor enkele indringende vragen aan de kerken: ‘We komen naar het avondmaal omdat we ons leven buiten onszelf in Jezus Christus zoeken. Zouden we niet allen die dat willen doen van harte welkom heten? Wie kent niet het besef dat er dingen zijn die je niet of niet meer kunt veranderen in je leven, waarbij je zo goed mogelijk een begaanbare weg zoekt en Gods hulp zo hard nodig hebt? Als homoseksuele broers en zussen een begaanbare weg zoeken in het besef dat zelfs “de allerheiligsten nog maar een klein begin kunnen maken”, kunnen we dan niet samen met hen het brood en de wijn gebruiken?’

In de woorden van Willem Smouter: ‘Omgaan met gebrokenheid is de core business van de kerk. En juist aan het avondmaal delen we in de aanvechting en gebrokenheid in het lichaam van Christus.’

‘Geen mandarijnentaal’

Het LV-besluit heeft de vorm gekregen van een herderlijk schrijven, dat volgens voorzitter Smouter geen ‘mandarijnentaal’ bevat, maar zo in het kerkblad kan en aan de keukentafel kan worden gelezen. Er is bewust gekozen voor een pastorale toonzetting – ‘de taal van het hart en niet van het hoofd’ – waarbij de gevoelens van kerkleden in het spanningsveld van homo en christen zijn worden verwoord en ook de verlegenheid met en de kwetsbaarheid van het onderwerp wordt benoemd.

Het nieuwe toerustingsinstituut van de NGK gaat de gemeenten helpen om het gesprek over homoseksualiteit te voeren.

Meer lezen? Download het volledige besluit van de Landelijke Vergadering.