Redactioneel: Game changer

0

Wie van dichtbij een huwelijk stuk ziet gaan, of dat zelf aan lijf en ziel heeft ondervonden, weet hoe onherstelbaar diep dat ingrijpt in mensenlevens. Maar heel soms gebeurt het dat twee mensen die uit elkaar gingen hun liefde voor elkaar terugvinden. Ongelooflijk, feest op aarde en in de hemel. Wow! Halleluja!

Iemand vergeleek eens een hereniging van de GKv en de NGK met hertrouwen na echtscheiding: wat eens van elkaar werd losgescheurd, wordt weer één. Een kerk ging stuk en wordt weer heel. Toen de GKv-synode recent onomkeerbare stappen zette op weg naar die hereniging, was mijn reactie dan ook: ongelooflijk, feest op aarde en in de hemel. Wow! Halleluja!

Wenen met de wenenden: ik kwam er dichtbij

Wees niet al te euforisch in je uitingen, werd er al snel gewaarschuwd. Er zijn immers ook mensen die pijn lijden aan de synodebesluiten. Ik snap dat en houd me dus in, al vind ik blij zijn met de handrem erop best lastig. Maar na de oproep in Romeinen 12 om blij te zijn met de blijden schrijft Paulus in één adem: ‘Weent met de wenenden’ (NBG-vertaling 1951). Geldt dat alleen voor wie een geliefde verloor aan de dood of aan het leven? Of ook voor meehuilen met wie verdriet hebben over hun onherkenbaar geworden kerk? Met hen die de vrouw in het ambt ‘zwichten voor de tijdgeest en ontrouw aan Gods Woord’ vinden?

Een paar jaar geleden was ik op een bijeenkomst van verontruste GKv’ers in Bunschoten. Ik proefde hun pijn: ‘Dit is mijn kerk niet meer.’ En zo boos als ik toen was op sommige fanatieke sprekers, zo diep raakte me de beleving van de gewone kerkleden daar, die hun verdriet en hun verlangen uitzongen in oude, vertrouwde psalmen. Wenen met de wenenden: ik kwam er toen dichtbij.

Maar Romeinen 12 gaat verder, weer in één adem: ‘Weest onderling eensgezind.’ En dat tegen een gemeente met megagrote onderlinge verschillen: voor ons peanuts, maar voor toen kaliber vrouw in het ambt. En juist dan: ‘Weest eensgezind, niet hoogmoedig, maar bescheiden.’ Slappe praat, kun je denken. Sta pal voor de waarheid, Paulus. En toch is dit een woord van God. Want ‘jullie zijn – met al je verschillende visies op Gods wil – samen één lichaam van Christus’. Als ik binnenkort een dienst mocht leiden, las ik Romeinen 12 als Gods richtlijn voor ons leven. Niet als dooddoener, maar als game changer.

Delen.

Over de auteur

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Reacties zijn gesloten.