Is Allah dezelfde als de God van de Bijbel?

In zijn boek Kwetsbare liefde verdedigt Bernhard Reitsma dat Allah dezelfde is als de God van de Bijbel. Zijn boek prikkelt de lezer om door te denken over onszelf en onze verhouding tot moslims.

Helpt het uitgangspunt dat Allah dezelfde is als de God van de Bijbel ons in de communicatie met moslims of geeft dit nieuwe problemen? We geloven net als de moslims dat er maar één God is. Het is mogelijk om te verwijzen naar onze houding ten opzichte van het jodendom. Als wij menen dat de God van het jodendom dezelfde is als de God van de christenen, kun je niet anders dan concluderen dat ook Allah zich als de God van de Bijbel heeft geopenbaard aan Mohammed. Is die conclusie terecht?

Volgens Reitsma wel. Hij noemt dat Allah ook wonderen doet en heeft gedaan onder moslims. Dat heeft blijkbaar deze gelovigen tot nog meer overgave aan Allah gebracht. Onze erkenning van dit wonderwerk van Allah als de ene ware God zou christenen helpen in hun communicatie met moslims. Tegelijk pleit hij voor een kwetsbare en respectvolle eerlijkheid in het gesprek tussen moslims en christenen. Laten we ervan uitgaan dat Allah dezelfde is als El of Elohim van de Bijbel en dat Hij zich heeft geopenbaard door woorden van Mohammed heen en zich door wonderen kenbaar heeft gemaakt onder de moslims.

Nieuw probleem

Dit brengt ons voor een nieuw probleem, want naarmate God zich meer heeft geopenbaard door wonderen en tekenen, groeit het verlangen van God om daarvan de vrucht te zien.

Ten aanzien van Sodom, Tyrus en Sidon lezen we niets over gekregen wonderen of tekenen. Dat heeft een voordeel voor die plaatsen, want voor die steden is het draaglijker in het oordeel dan voor plaatsen waar veel wonderen en tekenen zijn gedaan en waar geen bekering volgde. (1) Aan wie veel gegeven is, zal veel worden geëist. (2)

Het krijgen van openbaringen is niet doorslaggevend, maar wat je ermee doet. Mensen kunnen woorden en wonderen ontvangen met een bedekking daarop. (3) Het blijven duistere woorden voor de ontvangende partij (4) en is hun lot niet beter dan dat van heidenen die rondlopen met een verduisterd verstand? (5) In het oordeel is het lot van heidenen eerder beter, want wie een openbaring kreeg, was bedoeld om zout te zijn in de wereld, maar de ontvanger werd smakeloos zout. Dat is waardeloos en wordt vertrapt. (6) Het krijgen van woorden en wonderen heeft een prijs. Dit raakt de moslims als zij openbaringen hebben gehad en als God zich aan hen heeft doen kennen, maar dit raakt natuurlijk nog veel harder de christenen die onbeschrijfelijk veel van Gods liefde aangeboden kregen.

Gekend zijn

Het ontvangen van woorden, wonderen of tekenen waaraan mensen Gods naam verbinden, zegt niet zo veel. Jezus’ oordeel daarover kan luiden: ‘Ik heb jullie nooit gekend.’ (7) Dit laatste is bepalend, namelijk dat Hij ons kent en wij Hem. (8) Wie de Zoon niet wil, heeft God de Vader ook niet. (9)

Het is belangrijk te weten dat de duiding Allah, El of Elohim verwijst naar het werk van een rechter. (10) De God der goden is de God die boven alle rechters staat. (11) Hij is de God die geen onrecht ongestraft laat. (12) Er moet betaald worden, anders zou Hij onrecht laten bestaan en gelijk zijn aan een onrechtvaardige rechter. (13) Alleen wie door Hem gekend is in het volbrachte werk van Christus, kan vrijmoedig voor zijn troon komen.

Ik kan me voorstellen dat er op verrassende wijze redding is voor oprechte moslims (en anderen die nooit van Jezus hebben gehoord) die leven met een schuldbewust gebed in hun hart: ‘O, rechtvaardige Rechter wees mij genadig. Hoe dat mogelijk is, weet ik niet, maar alstublieft… Ik vrees U te ontmoeten!’ (14)

Verbrijzeld hart

De theologische stelling dat Allah dezelfde is als de God van de Bijbel blijft een positie met weinig uitzicht als we er niet van doordrongen zijn dat de hoogste Rechter geen onrecht kan verdragen. Het gaat niet om de vraag of er een hoogste Rechter is en of je die Rechter nu Allah, El of God noemt, maar om het besef dat Hij een heilig karakter heeft en geen onrecht laat bestaan. Hij weegt niet het goede en kwade tegen elkaar af, zoals de islamieten moeten geloven. Al het goede komt ten diepste van Hem (15) en het kwade kan Hij niet verdragen. Alleen de diepe eerbied voor zijn heiligheid zal ons helpen in een eerlijk gesprek met moslims.

Reitsma beoogt een eerlijk gesprek in alle kwetsbaarheid. Zijn boek helpt ons op weg. Toch is het goed om te benadrukken dat Gods Geest leert om de geesten te beproeven (16) en daarbij vast te houden aan de woorden Jesaja, als hij zegt dat God woont in het hoge en het heilige en bij de verbrijzelde en nederige van geest. (17) Als wij met een nederige en verbrijzelde geest voor Gods aangezicht leven, zullen we medereizigers naar de troon van genade herkennen, mensen die hartstochtelijk openstaan voor het wonder van het kruis.

1. Matteüs 11:20-24
2. Lucas 12:48
3. 2 Korintiërs 3:14
4. Matteüs 23:16
5. Efeziërs 4:17-18
6. Matteüs 5:13
7. Matteüs 7:22-23
8. Johannes 10:14
9. 1 Johannes 2:23
10. Exodus 22:8-9
11. Daniël 2:47, 11:36
12. Habakuk 1:13, 2:13
13. Romeinen 4:25
14. Handelingen 10:35
15. 1 Kronieken 29:14, 16
16. 1 Johannes 4:1
17. Jesaja 55:15