Bob Venus over Losing my religion 2.0

0

Kunstenaar en pionier Bob Venus organiseert op 15 februari voor de tweede keer het evenement Losing my religion. Hij wil kerkverlaters een podium bieden om hun verhaal over geloofsverlies te delen. Een bezoeker van de eerste editie van Losing my religion, Birdy May, praatte met hem en schreef er een blog over.

In gesprek met Bob Venus voel je zijn drijfveer: passie voor de mens. Het is leidend bij de antwoorden die hij geeft. Hij kijkt om zich heen en ziet. Hij ziet de ander, hoort de ander. Zodat de ander zich gehoord voelt en zich gezien weet.

De opzet van Losing my religion was simpel, de opkomst bij de eerste editie in oktober jongstleden overweldigend. Het actuele onderwerp en het faciliteren van ruimte voor kwetsbaarheid rond een precair thema trok mensen. Veel mensen. De eerste avond is achter de rug. Ruimte is gegeven. Verhalen zijn verteld. Of er een vervolg op kwam, was geen vraag. Het was een noodzaak.

‘Waarom de naam Losing my religion?’ vraag ik Bob. Het antwoord is in eerste instantie kort en krachtig: ‘Dat is wat het is.’ Het gaat over verhalen delen; verhalen over iets verliezen en over verwarring. Zonder uitkomst. Zonder concreet antwoord. Het gaat om gezien worden. Terwijl hij dit zegt, ziet hij buiten een zwerver staan. Deze man stond er twee uur geleden ook al. Bob gaat naar buiten en geeft zijn handschoenen. Die man had er geen en het was koud. Dit is Bob. Niet alleen praten over de ander zien, maar dat ook uitdragen.

Waar komt zijn bereidheid om te luisteren en zijn interesse in de mens vandaan? ‘We zijn als mens gelijkwaardig! Iedereen is je broer, je naaste, wat er aan de buitenkant en vanbinnen ook aan verschillen mogen zijn. Het gaat om liefde. Om het bereiken van die ander. Daar is alles voor geoorloofd.’

Ook een bijbel in stukken scheuren voor het beplakken van een masker, zoals Bob deed? Is dat nog binnen de lijntjes? Bob glimlacht en zegt: ‘Alsof Gods almacht afneemt door iets wat ik, Bob Venus, als klein mens maak. Natuurlijk niet. Als er mensen door geraakt worden, dan is wat ik gedaan heb geoorloofd.’

‘Er zit veel moois en ook veel moeilijks in het proces van iets wat kapotgaat’ vervolgt hij. ‘Uiteindelijk leert dat proces ons waardevolle lessen. Lessen van voelen en accepteren bijvoorbeeld. De heling zit in het mogen zoeken en het helemaal niet meer weten, het mens mogen zijn. Want dat is een feit: aan het eind van de dag zijn we allemaal mensen.”

Bob Venus is in dienst als pionier namens de GKv-gemeenten in Leusden en Amersfoort. Hij zal regelmatig blogs gaan schrijven voor OnderWeg. Lees ook het interview dat OnderWeg in september 2017 met hem had. 

Delen.

Over de auteur

Laat een reactie achter