Nieuwste nummer

OnderWeg | Jaargang 4 | Nr. 20

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Inloggen om toegang te krijgen.

Special

  • Kees van der Staaij: ‘Ik realiseer me dat we allerlei zaken in Nederland op macroniveau goed voor elkaar hebben, maar dat de microverhalen vaak vol verdriet zijn, vol onbehagen.’ (beeld SGP-fractie) Kees van der Staaij over onbehagen en hoop - Nederland staat op de zesde plaats van de lijst van gelukkigste landen ter wereld. Toch is een onderstroom van onbehagen die zich richt tegen dé politiek, dé overheid. En dan ben je politicus, van een christelijke partij. Kees van der Staaij is dat, voor de SGP. OnderWeg praat met hem.
  • Mariska Koolhaas neemt afscheid van Mercedes, die uit de prostitutiewereld wist te stappen. Hoop putten tussen Haagse prostituees - Mariska Koolhaas was nog maar 24 jaar toen ze als maatschappelijk werker aan de slag ging onder de vrouwen in de raamstraten, privéhuizen en seksclubs van Den Haag. Ze kwam om hoop te brengen, maar ontdekte dat de prostituees haar net zo goed hoop te bieden hebben. ‘Sommige vrouwen kenden hele psalmen uit hun hoofd.’
  • Karel Smouter (links): ‘Hoop gaat over Gods koninkrijk dat komt en waar je nu al sporen van wilt zien.’ Willem Smouter: ‘Ik herken dat wel. Maar bij hoop denk ik eerst aan de kleine dingen.’ (beeld Jaco Klamer) Vader en zoon Smouter over kerk, hoop en kruis - Karel Smouter (journalist en docent journalistiek) zet zich aan tafel voor een gesprek over hoop. Gesprekspartner: zijn vader, Willem Smouter, ook journalist, maar toch vooral dominee en kerkbestuurder in de NGK.
  • (beeld Jaco Klamer) Op de valreep bekeerd - Dat nachtelijke berichtje van David uit Amerika was allesbepalend voor Bas Folmer. 'Anders was ik er nu gewoon niet meer geweest. Jezus heeft me gered.' Twee jaar geleden werd Bas gedoopt. Nu studeert hij theologie in Kampen.
  • James sprak niet veel over wat hij onderweg, in de greep van de mensensmokkelaars, had meegemaakt. (beeld dinosmichail/iStock) Op de vlucht met onwrikbare hoop - Hoop is een diep verlangen naar een mooie toekomst of op zijn minst de wens om de misère te ontvluchten. Met die hoop trekken veel mensen over de wereld op zoek naar een beter bestaan. Hun hoop gaat lang niet altijd in vervulling. Wat doet dat met hun hoop? En wat doen de lotgevallen van deze mensen met ons?
  • (beeld Jaco Klamer) Lydi Schuurman ziet altijd wel lichtpuntjes - Als 79-jarige heeft Lydi Schuurman-Huizenga het grootste deel van haar leven erop zitten. Haar lichaam wil minder en drie jaar geleden kreeg ze het ook psychisch zwaar. Hoe blijf je als oudere hoopvol als de eindstreep dichterbij komt? ‘Ik zie in alle situaties toch wel weer een lichtpuntje, en dat komt vooral omdat ik weet dat er een God is die voor ons zorgt.’
  • Illustration of butterflies on white background. Er is leven na de dood - ‘Ik verwacht de opstanding van de doden en het leven in de toekomende eeuw’, zegt de Geloofsbelijdenis van Nicea. Toen en vandaag is dat een bijzondere geloofsbelijdenis, want over wat er na dit leven komt, wordt heel verschillend gedacht. Als christenen hopen we niet dat we naar de hemel gaan, maar mogen we weten dat God naar deze aarde terugkeert.
  • (beeld Laura Kleingeld) ‘Ik wil niet te veel hopen’ - Cornelia Pabst (29) leidt regelmatig aan ernstige depressies. Ze is dan suïcidaal. Hoe ziet zij hoop? ‘Soms heb ik zelf geen hoop, maar klamp ik me vast aan de hoop van anderen om mij heen.’
  • Eline Hogenbirk: 'Ik ben als persoon heel erg gegroeid. Ik vind wel een plekje.’ (beeld Annemarie van den Berg-Nap) ‘Ik hoef niet alles in mijn eentje te doen’ - Eline Hogenbirk (23) is een enthousiaste en creatieve duizendpoot. Naast haar werk als trainee/online strateeg bij EO-kinderprogramma’s zet ze zich één dag per week in voor kinder- en tienerwerk in de kerk. Haar toekomst is hoopvol en zonnig. Maar het zag er niet altijd zo uit.
  • (beeld reenablack/Pixabay) Oefeningen in hoop - Omschrijven wat hoop inhoudt, is lastig. Daadwerkelijk hoop houden of krijgen, is misschien nog wel lastiger. Wat helpt om hoopvol te blijven? Uit de beschouwingen, visies en verhalen in de najaarsspecial van OnderWeg, die helemaal om hoop draaide, destilleerden we een aantal oefeningen in hoop.
  • 042053 Hoop in het baren De raarste combinatie van kwetsbaar en kostbaar - Een kind verwachten is bij uitstek een periode van hoop. De bevalling zelf is niet alleen maar pijnlijk (dat zeker!), maar ook hoopvol. Door het beeld van een bevalling te gebruiken, laat God zien hoe nabij Hij is in ons lijden.
  • Bert Roos. (beeld Pieter Kleingeld) ‘Ik geloof dat God nog een plan met mij heeft’ - Door een ernstig auto-ongeluk kreeg Bert Roos (41) Multipele Systeem Atrofie, waardoor zijn gezondheid geleidelijk achteruitgaat. Hij zit in een rolstoel, zijn stem wordt zwakker, hij krijgt inmiddels sondevoeding en woont in een verpleeghuis. Toch biedt hij mensen hoop. ‘Ik ben als wrakhout waar andere mensen zich aan vastklampen.’
  • (beeld Ghouri1998/iStock) Hoop is als een boom - Sommige hoop is als een bloemzaadje: een in het heden uitgestrooid stukje toekomst. De belofte is er al en geeft vreugde, maar alleen bij mooi weer. Als het tegenvalt, geeft het geen troost. In de psalmen vind je een ander soort hoop, diepgeworteld in het hier en nu.
  • Hoop geeft niet op, ook niet als alle signalen op rood staan. (beeld Jon Tyson/Unsplash) En toch - Als alles verloren is en je kunt niet meer verder, waar haal je dan nieuwe hoop vandaan? Het lijkt wel nergens te vinden. Is hoop wel een echte kracht? Of is het jezelf voor de gek houden?
  • Frans en Teuny van Hoffen. ‘Zien hoe God in mensen werkt, dat is hoop’ - Voor Frans en Teuny van Hoffen (beiden 76 jaar) heeft hoop alles te maken met hun geloof. ’Elke dag beginnen we met God’, vertelt Frans. ‘Onze grootste rijkdom is als onze kinderen God leren kennen en vooral ook Hem mogen ervaren in hun leven.’
  • Waar wonen en werken goed en prettig leken bij aankomst, blijken ze in het dagelijkse leven vaak de macht over te nemen. (beeld creatarka/iStock) Onze hoop is een woord en het heeft vier letters: leuk - De special 'Hoop' van OnderWeg staat vol mooie en gelovige praatjes. Maar als ik diep in mijn hart kijk, waar hoop ik dan werkelijk op? Laat de theologische vergezichten even voor wat ze zijn. Hoop ik er niet vooral op dat iets leuk is?