Nieuwste nummer

OnderWeg | Jaargang 5 | Nr. 20

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Inloggen om toegang te krijgen.

Thema

  • (beeld Rawpixel.com/Shutterstock) ‘Als hij er niet meer is, blijf ik dit werk doen’ - Eigenlijk vindt Nettie (66) het helemaal niet nodig om geïnterviewd te worden. ‘Je bent met elkaar getrouwd, dan is het toch vanzelfsprekend dat je voor elkaar zorgt, welke omstandigheden zich ook maar voordoen? De vrienden die ook elke week bij hem zijn, die zijn pas trouw.’
  • 052016 Reportage Gods trouw op YouTube - Niets zo grillig als het internet en de sociale media. Nieuwsberichten, eendenfilmpjes, liedjes en advertenties buitelen over elkaar. Als het je niet bevalt, klik je gewoon weer door. Trouw lijkt hier een vreemd begrip. Maar ook hier is God aanwezig en dus zijn er veel verhalen over trouw.
  • (beeld Jaco Klamer) ‘Die adoptieboom redde mijn leven’ - ‘Ik wil bereikbaar zijn en tijd maken voor anderen’, zegt Gerrie de Wilde (60). Ze vindt het leuk om mensen te ontmoeten en is graag actief in de Haagse Rivierenbuurt.
  • De Wallen in Amsterdam zijn een toeristische trekpleister. (beeld Jean Carlo
Emer/Unsplash) ‘Door te zwijgen, zeggen we eigenlijk dat prostitutie oké is’ - De Wallen in Amsterdam zijn een toeristische trekpleister. Maar zoals vaker bij pleisters het geval is, gaat achter dat omhulsel een hele wereld schuil. Van eenzaamheid, verdriet, onderdrukking, en toch ook van (sporen van) trouw. Frits Rouvoet: 'Trouw zijn begint ermee dat je het niet accepteert dat vrouwen zo benaderd en behandeld worden.'
  • (beeld Jaco Klamer) Trouw op de Zuidas - In de gigantische, glimmende kantoren op de Amsterdamse Zuidas spelen grote financiële belangen. Leidinggevende Mark Spiering (44) wil in de vastgoedsector, die bepaald wordt door commerciële doelstellingen, laten zien dat het belangrijk is God te dienen: ‘Ik wil, als volgeling van Jezus, een leesbare brief van Christus zijn. Het is een uitdaging om de liefde van God te weerspiegelen in het harde zakenleven op de Zuidas.’
  • 56 los Als trouw aan je kerk gaat knellen - Wat doe je als je het belangrijk vindt om een betrokken en actief gemeentelid te zijn, maar steeds meer kritische vragen krijgt bij het reilen en zeilen in je kerk? Weegt trouw zwaarder dan je bedenkingen en onbehagen, of vertrek je naar een andere gemeente? Jeroen en Helga, beiden geboren en getogen in de GKv, delen hun ervaringen.
  • (beeld Jaco Klamer) ‘Groet elke dag iemand die je nog niet kent’ - ‘Ik heb mezelf aangeleerd om achter mijn computer vandaan te komen om iemand die aanbelt bij het klooster alle aandacht te geven’, zegt broeder Frans Wils (78), die jarenlang lesgaf, directeur was van een school voor drop-outs en nu al 25 jaar woont en werkt in het Haagse stadsklooster van de Broeders van Maastricht.
  • (beeld Martin Dawson/Unsplash) Rebekka Hermán Mostert balanceert tussen twee culturen - Trouw zijn aan je afkomst staat hoog op de agenda in onze samenleving. Je wordt immers geboren in een bepaald land, in een uniek gezin. De cultuur die daar heerst, bepaalt voor een belangrijk deel wie je bent, wat je voelt en denkt, de waarden die je aanhangt. Maar hoe gaat dat wanneer je ouders verschillende nationaliteiten hebben, jijzelf meertalig bent opgevoed en afwisselend in je moeder- en vaderland hebt gewoond?
  • (beeld Jaco Klamer) ‘Dankzij jullie heb ik die baan gekregen’ - ‘Het kost veel tijd om contact te leggen en vertrouwen te winnen van mensen die leven in armoede en eenzaamheid’, weet de 65-jarige diaconaal opbouwwerker Kees Buist. Hij werkt voor Stad en Kerk (Stek) onder 230 huishoudens in Den Haag Zuidwest. ‘Het topje van de ijsberg, want wel elfduizend huishoudens horen tot de risicogroep’, weet Buist.
  • (beeld Chlorophylle Photography/Shutterstock) Groot is uw trouw, o Heer? - Een indringend verhaal van Marten Tel over het verlies van zijn zoontje Harmen en zijn vrouw Gera.
  • (beeld James Coleman/Unsplash) Waarom zou je trouw zijn aan de kerk? - Vaak wordt gezegd dat je trouw moet zijn aan de lokale kerkgemeenschap. Maar hoe verhoudt zich die trouw tot de behoeften die je als gelovige of als gezin hebt? Wat zegt Gods trouw hierin? OnderWeg-redacteur Bram Beute schrijft een persoonlijk verhaal over wat hij geleerd heeft van zijn ervaringen als kerklid en als predikant.
  • Marc de Klijn. (beeld Alfred Muller) ‘In Auschwitz kwam het lijden van het Joodse volk pas echt bij mij binnen’ - God is trouw, aan zichzelf, aan zijn beloften, aan zijn volk. Maar hoe beleeft een messiasbelijdende Jood dit, ook tegen de achtergrond van de geschiedenis van het Joodse volk en de Holocaust? OnderWeg gaat in gesprek met beeldend kunstenaar en schilder Marc de Klijn.
  • (beeld GODS_AND_KINGS/iStock) Er zijn nog heel wat oases van rust, veiligheid en trouw - Ouders die voldoende zorg en liefde kunnen bieden, dragen zorg voor een veilige hechting. Maar een mens heeft niet genoeg aan een veilig gezin, hij heeft ook een betrouwbare samenleving nodig. Wim Dekker vraagt zich af in hoeverre wij nog een betrouwbare samenleving zijn. En hoe je moet leven in een wereld die zo veel mogelijkheden biedt en zich tegelijk onbetrouwbaar voordoet.
  • (beeld Zoey Tian/Unsplash) God is onveranderlijk trouw - Het kan je naar de keel grijpen: niets is meer zeker in de kerk. Op liturgisch gebied is alles aan het schuiven gegaan. Er is opeens samenwerking mogelijk met christenen van wie we vroeger zo veel mogelijk afstand hielden. Vrouwen zitten in de kerkenraad en staan op de kansel. Waar gaan we met elkaar naartoe?
  • Thijs Tromp: ‘Wat mij ontroert, is dat de trouw van mensen vaak in zo’n schril contrast staat tot wat ze ervoor terugkrijgen.’ (beeld Gert Büchner) ‘Trouw rijmt vaak beter op discipline en geduld’ - ‘Trouw vinden we vaak maar een lastig thema,’ zegt Thijs Tromp, bijzonder hoogleraar diaconaat aan de Protestantse Theologische Universiteit in Amsterdam. ‘Trouw is het sluitstuk van een bekend riedeltje: eerst is er verliefdheid, wat schitterend is; dan komt liefde, ook mooi; en als de liefde dooft, dan rest de trouw. Dan wordt het bikkelen: trouw óndanks moeilijkheden. Daar krijgen we maar moeilijk warme gevoelens bij.’
  • (beeld Jaco Klamer) ‘Ik wil lijken op Jezus’ - Autohandelaar Gijs van der Tang (52) verkocht onlangs zijn bedrijf om, naast de autoverkoop, relaties bekend te maken met het evangelie. Hoewel in de autobranche financiële belangen de boventoon voeren, zet Gijs het belang van klanten voorop, ook al zet dat zijn bedrijfsresultaten onder druk. ‘Ik wil lijken op Jezus’, zegt Gijs vastberaden.
  • (beeld Maarten Boersema) ‘Trouw en Gods genade horen bij elkaar’ - We slingeren door de smalle binnenwegen van Hollands Groene Hart. Omdat ik vanwege een blessure niet zelf kan autorijden, heeft mijn echtgenoot – met wie ik in goede en slechte tijden inmiddels veertig jaar onderweg ben – aangeboden vandaag te chaufferen. Trouw zijn in je relaties – aan je partner, aan jezelf, aan God: wat komt daarbij kijken? Ik ga het checken bij (ervarings)deskundigen.
  • 052060 Interview foto 1b Paul Verhaeghe: ‘Een relatie hebben is je engageren’ - De grote zaal van de Philharmonie in Haarlem applaudisseert. Zojuist hield ‘key note-spreker’ Paul Verhaeghe zevenhonderdvijftig relatie- en gezinstherapeuten voor dat de relatie die we hebben met ons eigen lichaam van grote invloed is op de relaties die we met onze partner hebben. De vraag is: wat betekent dat voor onderlinge trouw?