Persschouw
1989-05-12
Onbekendheid met de informatie over en het werk van de Heilige Geest, maakt het voor ons niet gemakkelijk om Pinksteren te vieren.- Jaargang 33
- nummer 10
Natuurlijk, een beetje afleiding in de kerkdienst is nooit weg. Maar Pinksterfeest vieren is toch nog iets anders dan eens een andere dienst hebben? Vaak is er een zendingsdienst op die dag.
Weet je, soms denk ik dat het een beetje een risico is om net op dit feest met zending bezig te zijn. Ik zal je vertellen waarom.
In de stad waar ik studeerde, werd een evangelisatiedienst gehouden.
Niet voor buitenstaanders, maar voor de eigen gemeenteleden. Een prachtige, enthousiaste dienst. De kerkgangers kregen aan het eind, bij de zegen, te horen dat ze nu zelf de straat op gingen om de mensen het goede nieuws te vertellen. Ik begreep best dat dat de bedoeling was van die dienst, maar ik had zelf maar één vraag: "Hoe kom ik er achter wat het goede nieuws is." De informatie had ik wel, de verhalen kende ik wel, de kerkelijke organisatie was me niet onbekend, maar Jezus? En ... " ... kracht om' getuige te zijn ... "? Zelf zo weten, dat je kunt delen?
Wanneer je met Pinksteren zending centraal stelt, ben je bezig met doen, uitvoeren en aanpakken.
Prima zaak. Maar hoe en waarom?
Wanneer de Persoon van de Geest je niet duidelijk is, hoe hou je dan het werk, het getuigen, vol?
"Maar wanneer de Heilige Geest over jullie komt, zul je kracht krijgen ... " staat er in Handelingen 1.
Opgetekend uit de mond van Jezus.
Herken je dat? Heb je de indruk dat je weet wat Hij dan bedoelt? Is voor ons, voor de kerk hier, Pinksteren onder andere het feest van de kracht die we hebben gekregen om getuigen te zijn van Jezus? Het woord, dat is vertaald met 'kracht', is: dunamis. Je herkent er het begrip 'dynamiet' in. Maar verder?
Herken je verder iets? Hebben wij iets ontvangen in/bij ons geloof dat enigszins op dynamiet lijkt? Het gaat me niet om vreselijk opvallende zaken; maar kunnen volhouden bijvoorbeeld en doorzetten? Hoe zou het komen dat zoveel mensen het niet zo duidelijk zien zitten allemaal of dat er zoveel werk niet gedaan wordt in de kerk omdat er geen mensen voor zijn? Kracht? We gebruiken in onze taal woorden als 'geestkracht' en 'geestdrift'. Past dat alleen voor onze eigen menselijke geest, of zegt het ook iets over de Heilige Geest? Als dat zo is, zou je dan kunnen zeggen (op weg naar het Pinksterfeest) dat we elkaar niet alleen de vraag moeten stellen wat er mist in onze kerken en/of in ons geloof, maar dat we best eens kunnen vragen Wie er misschien mist?
Nou ja ... mist. Misschien moet je wel zeggen dat we niet genoeg aandacht hebben voor Hem en voor zijn gaven en zijn vrucht. Hij - de Heilige Geest - tser. Anders waren wij niet bezig met het geloof; dan bestond er geen kerk. Dan gingen er niet iedere week weer zo'n 2 miljoen mensen naar de kerk in ons land.
Dan werd er niet zoveel werk verzet; dan was er niet zoveel aandacht voor en door zoveel mensen. Dan werd er niet zoveel gegeven.
Hij ïsert Hij isooor God aan de kerk (en dus de leden) gegeven. De vraag die blijft staan is: Krijgt Hij de' kans om te doen wat Hij nodig vindt.
en wil?
Tot volgende week hoop ik; hartelijke groet,
Pieter Boomsma, Jachtlaan 143A, 7313 CW Apeldoorn
In zijn jeugdrubriek in het 'Centraal Weekblad' stelt Ds. Boomsma elkeweek aktuele vragen aan de orde.
De dingen, die hij dan te berde "brengt en de visie, die hij daarin verwoordt, lijken ons ook van betekenis voor mensen, die zich niet meer jong kunnen noemen. Zo ook wat betreft dit artikel over het werk van de Heilige Geest. We vieren weer Pinksteren, zo is de bedoeling.
Maar brengt het dichter bij de wezenlijke inhoud van dit heilsfeit?
Hebben we oog voor de dynamiek van de Pinkstergeest in kerk en wereld? Laten wij ons meenemen door zijn golfbeweging waardoor het leven van een mens aangeraakt en veranderd wordt?
Het is goed en noodzakelijk om ons op deze zaak te bezinnen. Het is zelfs christelijke roeping! We kunnen en mogen na twee Pinksterdagen niet zeggen: Nu hebben wij de christelijke feestdagen weer gehad.
Op naar de volgende Kerst! Want dan dreigt het geheel voor ons dood kapitaal te worden en staan we juist de Heilige Geest tegen in zijn werkzaamheid in ons hart, in de kerk en in de wereld. De Pinkstergeest vraagt om de volle overgave van ons door de zonde gebroken leven.
Hij is eens vergeleken met de gentIe man. Hij klàpt op de deur. Hij forceert die deur niet. Hij trapt die deur niet in. Toen Christus vlak voor zijn Hemelvaart tegen zijn discipelen zei: " ... en gij zult mijn getuigen zijn ... " (Hand. 1:8) was dat geen bevel, maar het konstateren van een gegeven. Voor de verwerkelijking van zijn beloften schakelt de Heiland mensenkracht in. Zo bouwt Hij aan zijn toekomst, die Hij verbindt aan het eeuwige geluk van al de Zijnen. Dat mogen en moeten we op een eigen manier de kinderen onder ons al Ieren. Want het mag ook hun belijdenis zijn met zondag 20 H.
Cat. waar het gaat over het geloof in de Heilige Geest: " ...dat Hij ook mij gegeven is om mij door een waar geloof aan Christus en al zijn weldaden deel te geven, mij te troosten en eeuwig bij mij te blijven." Dat bepaalt ons bij de kracht van de Heilige Doop! Dàt is het uitgangspunt.
God is met ons begonnen. We zijn niet voor niets ook in de Naam van de Géést van God gedoopt. Pinksteren zal effekt in ons leven hebben als we onze Doop niet vergeten.
Dan zal door Gods genade blijken, dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.