Persschouw
1990-11-23
Toeëigening - Jaargang 34
- nummer 24
Volgens L.J. van Dalen uit Zwolle mag een verschillend functioneren van de 'toeëigening des hei Is' geen struikelblok vormen voor kerkelijke eenheid. In het chr. geref. regionale kerkblad 'Voor het Noorden' komt hij tot dit standpunt i.v.m. het forum op de recente ambtsdragersconferentie over Eenheid.
"Opvallend is echter dat van de kant der forumleden uit onze kerken en die van de Gereformeerde Bond in de Ned. Herv. kerk de toeëigening des heils als barrière wordt gezien voor een eventuele vereniging met b.v. de Gereformeerde kerken Vrijg. en de Ned. Gereformeerde kerken.
Men is van oordeel dat dit facet van het geloofsleven te weinig in de prediking van genoemde kerken gevonden wordt. Zelfs werd het woord 'onopgeefbaar' gebruikt. En daar kan men het mee eens zijn.
Alleen niet ongenuanceerd.
Men kan over zo'n 'vereniging verschillend denken. Als je zelf een bloeiend en boeiend kerkelijk leven gewend bent en je voelt je daar wèl bij, dan hoeft het allemaal niet zo nodig. Maar dan gaan we wel voorbij aan het gebod van onze Heiland, Die ons duidelijk Zijn wil tot eenheid heeft nagelaten. En we gaan ook voorbij aan de strijd, die we als bijbelgetrouwe kerken te voeren hebben tegen de geest van de tijd. Laten we er voor waken onze gevoelens tot norm van ons handelen te verheffen.
Als je wat betreft Schrift en belijdenis op dezelfde basis staat, als je wat betreft de verbondsopvatting gelijk denkt, dan heb je toch wel heel veel moed nodig om in hethuidige tijdsgewricht een eventueel samen gaan op grond van de toeeëigening des hei Is van de hand te wijzen.
Onze Heiland staat naar mijn overtuiging, bij wijze van spreken met de kruk van de hemelpoort in Zijn hand om weer te komen op de wolken des hemels. En durven wij dan een vereniging van wat samen hoort te gaan afwijzen op grond van het feit, dat de toeëigening des heils niet volgens Chr. Geref. paptroon verloopt? Immers ook bij onze Vrijgemaakte en Ned. Geref. broeders en zusters vindt deze toeëigening plaats; daar mogen we niet aan twijfelen. Blijkbaar krijgen niettemin deze kerken van ons een onvoldoende op dit punt. Dan is het bij ons toch beter; je krijgt de indruk dat het de 'spécialité de la maison' van onze kerken is, de 'crême de la crême'.
Trouwens, zijn we het er niet allemaal over eens, dat de eigenlijke toeëigening het wèrk is van de Heilige Geest? En lopen we niet het gevaar, dat we proberen de Heilige Geest een handje te willen helpen, als we dit punt zo sterk benadrukken?
De prediking in onze kerken is ook mij lief. Ik ben er bij groot gebracht en heb er mijn Heiland door leren kennen. Dat wil nog niet zeggen, dat dit de enig ware prediking zou zijn. En als we in ons eigen kerkelijk leven rond kijken, zullen we ontdekken dat de toeëigening des heils in Dokkum anders verloopt dan b.v. in Sliedrecht. En als we op dit gebied zelf al zoveel verscheidenheid hebben, kunnen we, zonder eigen waarden op te geven, er dan nog niet een paar varianten bij tolereren?
Wat zou het dan een feest worden!"
Dit stuk troffen wij aan in het 'Nederlands Dagblad'. Het heeft onze hartelijke instemming! Op het besproken onderwerp hopen wij binnenkort terug te komen via twee boekbesprekingen!