Radiopastoraat voor de moderne mens
2008-01-18
In het nummer van 3 januari van De Waarheidsvriend, het weekblad van de Gereformeerde Bond, schrijft drs.- Jaargang 52
- nummer 2
N.C. van der Voet, docent ethiek aan de Christelijke Hogeschool Ede, een aardig artikel over de haast religieuze dimensies die in onze tijd het economische heeft gekregen:
Het Evangelie van de kerken is vervangen door economisch nieuws. Het materialisme is voor velen de nieuwe godsdienst. In de troonrede mag de koningin jaarlijks de blijde boodschap vertellen over de koopkracht van de burger. Veel andere plannen die in de troonrede vermeld worden, hebben ook te maken met het draaiende houden van de economie.
Vervolgens schrijft Van der Voet over de (vele) reclames om je geld zo goed mogelijk te beleggen. En dan komt hij bij waar het hem eigenlijk om gaat; er is hem namelijk iets opgevallen:
De reclame van Staalbankiers, voor de radio, () heeft me aan het denken gezet. Deze bank bedrijft financieel pastoraat - zo noem ik het maar. Tussen haakjes: de naam Staalbankiers is een goede naam voor een bank.
Veel financiële instellingen hebben vreemde namen, die alleen ingewijden snappen. (Wat is ‘Robeco’ of ‘Rabo’?) Voor Staalbankiers hoeft niemand een woordenboek op te zoeken. Bij het woord ‘staal’ hoor je de metalen klik van de cijfercode van een dikke kluisdeur.
Het is op de naam afgaande ook geen onpersoonlijke bank. Er zitten bankiers, mensen. Het blijkt ook uit de reclametekst. Die wordt uitgesproken door een man met een gedragen, warme stem. Dat is al belangrijk voor een pastor. Zo’n stem is een uitnodiging om je hart op tafel te leggen. Hij heeft het over één van zijn klanten, IJsbrand. Een pastor kent zijn schaapjes met naam en toenaam. Hij heeft een band met hen. Die IJsbrand had voor iets anders hulp gezocht bij Staalbankiers. Hij beheert een stichting voor kansarme kinderen en Staalbankiers heeft hem geholpen de financiën daarvan te ordenen.
Staalbankiers is niet alleen geïnteresseerd in rijke lui met geld, maar ook in arme drommels. Pastoraat en diaconaat raken elkaar!
IJsbrand had diverse ontmoetingen met Staalbankiers. Een pastor heeft tijd voor zijn klantjes en voert altijd meerdere gesprekken.
‘Ontmoetingen’ slaat op meer dan zakelijk contact. In al die gesprekken groeide het vertrouwen. Staalbankiers oefende dus geen druk uit. IJsbrand besloot ook zijn privébelangen aan Staalbankiers toe te vertrouwen. Dat gaf hem rust.
Het was alsof hij na veel omzwervingen thuiskwam. Deze bewoordingen uit de reclametekst doen denken aan Augustinus. ‘Ons hart is onrustig in ons, tot het rust vindt in U, o God!’ Of aan Henri Nouwen, die over de gelijkenis van de verloren zoon een boek schreef onder de titel “Eindelijk thuis”. IJsbrand kan nu met vertrouwen verder leven.
Staalbankiers werkt ook aan het zelfbewustzijn van mensen. De reclametekst spreekt over IJsbrand en zijn (zijn!) bankier en over gesprekken met diverse specialisten. Je zal toch maar een eigen bankier hebben en diverse specialisten die met jou willen praten! Dan is er geen ruimte meer voor minderwaardigheidsgevoelens. Nadat de reclame is beëindigd en er een andere reclame te horen is, komt de warme stem van Staalbankiers nog even terug. Dan luidt de boodschap dat Staalbankiers graag andere mensen wil ontmoeten om te werken aan hun persoonlijke (financiële) doelen.
staalbankiers walst niet over mensen heen. Mensen mogen hun eigen doelen stellen. Ze houden hun eigen verantwoordelijkheid. Staalbankiers helpt alleen om die doelen veilig te stellen.
In de reclame wordt ergens ook nog gezegd dat Staalbankiers meer doet dan luisteren. Je hebt pastores die alleen maar luisteren, jaknikken en hummen. Daartegenover staan pastores die direct een koe bij de horens pakken en oplossingsgericht werken. Staalbankiers bewandelt de juiste middenweg. Ze luistert, maar doet meer dan dat. Ze luistert en helpt.
Dat kunnen de mensen van Staalbankiers zo goed omdat zij - en dat is de slogan - bankiers zijn met inlevingsvermogen. Ze praten niet alleen met hun klanten, maar proberen zich echt in hen te verplaatsen. Dat maakt een einde aan eenzaam geworstel met vragen.
Ik heb er helemaal geen moeite mee dat mensen hun financiële zaken goed regelen. Ik hoop dat banken hun werk goed doen. Als ze dat niet doen, omdat ze aan kortetermijnbelangen denken en dat misloopt, zit de wereld immers met een kredietcrisis opgescheept.
Waarom ik dit verhaal schrijf? Ik heb iets ontdekt. Ik wist al dat Baäl in onze tijd zijn priesters heeft. Dat zijn de economen, politici, directeuren, aandeelhouders die alleen maar aan geld en winst denken. Baäl heeft zijn profeten die hun brood verdienen met analyses en toekomstvoorspellingen. Dankzij de reclame van Staalbankiers weet ik dat Baäl ook zijn pastores heeft, met hart voor de individuele schapen uit de kudde. Moderne mensen mogen er blij mee zijn. Ze moeten toch ergens thuiskomen en vertrouwen in hun persoonlijke toekomst
krijgen.
M.H.T. Biewenga
Drs. Menko Biewenga is predikant van de NGK in Enschede.