Pastorale Notities
1988-01-29
- Jaargang 32
- nummer 4
Peristroika
Sommige deskundigen vinden het boek van Gorbatsjow saai.
Begrijpelijk: het is een eindeloze herhaling van Lenin's formule: socialisme is de levende creativiteit van de massa.
Maar voor een leek als ik heeft deze eentonigheid iets aangenaams: het boek leest lekker weg.
Uiteraard roept het veel reacties op. Ik noem er twee: De eerste betreft de zuivering van de socialistische maatschappij: alle .slampampers, bureaucraten, luilakken, conservatieven, afremmers enz. enz. moeten worden verwijderd.
Profiteurs zullen niet meedelen van zegeningen, verworven.in het zweet van de socialistische massa. De vraag is: horen bij die slampampers ook die christenen, die -- omdat ze het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid zoeken vóór alles <afzien van een goed inkomen en zich uitsluitend inzetten voor prediking en diakonaat? Stel b. v. dat jongelui zich geheel wijden aan de zorg voor gehandicapte medechristenen in een niet gesubsidieerde inrichting?
Een andere vraag: hoe staat het met ouders die hun kinderen leren dat er een hemels koninkrijk is, dat absolute voorrang vraagt en niet voorbijgaat?
Worden zij uit de ouderlijke macht ontzet omdat ze kinderen van de socialistische staat vergiftigen? Blijft het zo dat zij heropgevoed worden in staatstehuizen?
Mogen mensen die zich wijden aan het Koninkrijk Gods niet delen in de zegeningen van de socialistische maatschappij? In dat geval zitten we midden in de boycot van Openbaring 13: niet kopen of verkopen voor wie het teken van de mens (het beest) niet heeft aan voorhoofd of hand.
Mijn tweede punt betreft de persoonsverheerlijking waar Gorbatsjow (terecht!) zo op tegen is.
Als ik de brieven lees die vereerders hem toezonden, en als ik in het tweede deel lees hoe . blij Gorbatsjow is met brieven, pakjes, kindertekeningen en zelfs gebeden, die hem uit de hele wereld worden toegezonden, dan denk ik dat die persoonsverheerlijking al lang weer begonnen is: Dat kan ook niet anders, want de drang tot religieuze verering valt in mensen niet te onderdrukken en persoonsverheerlijking is een beginstadium daarvan. Ik denk aan Sergei Koerdakow, die in zijn boek" Vergeef Mij Natasja", vertelt, dat hij stond te bidden bij de mummie van Lenin.
Gorbatsjow publiceert een brief van een R.K. werker, die schrijft: Ik weet dat u atheïst bent.
En ik wil dat u weet dat ik een gelovige ben en op zondag van 9 tot 1 in de kerk zit en voor u bid.
Wel, gereformeerde mensen bidden ook voor Gorbatsjow. Ze bidden vooral of de Here Gorbatsjow ervoor wil bewaren dat hij zijn mooie naam bederft. Hij draagt immers de naam van de aartsengel.
Michael is een uitroep van ontzag voor de grootheid van de Here: Wie is als God! Zie b. v. het slot van de profeet Micha: Wie is een God als Gij, die de ongerechtigheid vergeeft ... (7:18). De Here geve dat het enthousiasme van de massa niet uitloopt op de kreet: " Wie is groot als Miachail Gorbatsjowl"
Dat zou ons brengen bij de aanbidding: " Wie is als het beest", Opb. 13:4.
En dat zou zijn de volstrekte loochening van Gorbatsjow's prachtige NAAM.