Persschouw
1989-08-04
Niks is zo vervelend als mensen die zich altijd maar vervelen- Jaargang 33
- nummer 16
Onder bovenstaande titel schreef René Diekstra, Hoogleraar Psychologie in Leiden, in zijn rubriek: DENKWIJZER in het Dagblad: TUBANTIA o.a. het volgende:
Het idee dat uw emotionele of sociale problemen te wijten zouden zijn aan uw uiterlijk, aan een of ander lichamelijk 'gebrek' is vrijwel altijd een waanidee. Iemand die goed, accepterend, met zichzelf omgaat vindt ook vrijwel altijd mensen die goed (en graag) met hem omgaan. Als u belangstelling hebt voor de wereld en voor anderen, heeft de wereld en hebben anderen ook vrijwel altijd belangstelling voor u. Maar als u uzelf 'niet veel aan' vindt, vervelend vindt, dan bent u meestal ook vervelend om mee om te gaan.
Iedereen verveelt zich af en toe, zit met zichzelf omhoog. Daar is niks abnormaals aan. Alleen als u zich voortdurend zit te vervelen, als verveling een soort van lifestyle wordt, dan is het hoog tijd dat u in beweging komt. Er is niks oninteressanter dan een club mensen, of het nou kinderen zijn of volwassenen, die elkaar een beetje staan te vertellen hoezeer ze zich wel vervelen: "Mam, ik verveel me zo", of "Wat is het hier toch altijd een saaie boei".
Omdat vakantie voor alle leeftijdsgroepen de periode bij uitstek is om zich te vervelen of zich in verveling bij te scholen, geef ik hierbij een aantal beproefde recepten die bij juist gebruik de hele familie en buurt zullen genezen van het idee dat u aantrekkelijk gezelschap bent: 1. Kraak uzelf af. Vertel uzelf en anderen hoe een waardeloos en min persoon u wel bent, iemand die toch niks goed kan doen.
2. Vertel vrienden, als ze vragen hoe u zich voelt, tot in de kleinste details hoe waardeloos u wel bent.
3. Schep op over dingen: waarvan iedereen wel weet dat u ze niet gedaan hebt.
4. Kijk meer dan twee uur per dag tv.
Hoe meer u kijkt, hoe druileriger en verveelder u wordt.
5. Praat steeds over één en hetzelfde onderwerp (sport, seks, de aandelenmarkt, uw kinderen).
6. Probeer altijd als heel overdreven ("Oh, wat schattigjes is hier alles toch altijd") of als heel cynisch en sarcastisch over te komen. Een cynicus is iemand, die wanneer hij dooie bloemen ruikt, gaat kijken waar de lijkkist staat.
7. Vertel anderen meedogenloos hoe moe u wel bent.
8. Praat te veel en probeer voortdurend aan het woord te blijven. Te weinig praten is lang niet zo vervelend - tenminste als u naar de ander blijft luisteren.
9. Wees overal absoluut zeker van.
10. Klaag vooral veel.
11. Wees achterdochtig en wantrouwend ten aanzien van de motieven van anderen, wie het ook is. Denk altijd: Waarom wil je dat weten, wat wil je ermee?
12. Ga met anderen altijd oppervlakkig om en word nooit intiem.
13. Wees superafhankelijk van wat anderen van u (zouden kunnen) denken. Die krijgen dan in ieder geval al gauw in de gaten dat ze niet openhartig met u moeten praten.
14. Benader mensen altijd met de openingszin: "Ik wil u niet lastig vallen, vervelen of te veel van uw tijd vragen ...". Dat is schijnnederigheid.
15. Weiger nieuwe ervaringen op te doen of dingen te doen die u nog nooit gedaan hebt.
16. Verkondig hoe u zich altijd opoffert en wat voor ondankbare honden anderen wel zijn.
17. Verpest de verhalen van anderen (u hebt ze al eerder gehoord, het zelf ook al bedacht of het zelf ook al eens meegemaakt).
18. Praat voortdurend over andere mensen. Roddel vooral over mensen die uw geprekspartners niet kennen.
19. Tolereer absoluut niet dat u alleen bent.
20. Organiseer na uw vakantie een diavoorstelling van minstens 10 minuten.
Ten slotte: schrijf deze voorschriften met koeieletters op uw tentdoek, caravan- of bungalowwand of hang· ze op de ijskastdeur. Want als u een of meer ervan niet getrouw opvolgt, wordt u nooit een vervelend mens.
Iemand zou kunnen zeggen: Wat moet ik met zo'n verhaal uit een niet-christelijke krant? Maar naar mijn bescheiden mening kan iedereen zijn winst doen met de gememoreerde punten. In Wet en Evangelie vraagt God van ons, dat wij door ons spreken en handelen het leven van de mensen in onze omgeving zullen.
veraangenamen. De liefde tot God heeft konsekwenties voor onze omgang met onze naasten. Dat krijgt een aparte betekenis in de vakantietijd wanneer mensen binnen een bepaald verband en op een beperkt gebied volledig op elkaar zijn"aangewezen gedurende een zekere periode. Welke waarde heeft ons christen-zijn dan in de praktijk? Kan de ander dan aan mij merken, dat ik geheel en al betrokken ben op het.
Woord van Gods liefde? Het gaat er niet om, dat ik mijzèlf als christen beschouwen betitel; maar waarom ik door een ander christen genoemd wordt. (zie zondag 12, vraag en antwoord 32, H.C.).