Onnodig belast
1987-01-23
Midden in de winter buigen velen zich al weer over zomerse vakantiefolders. Het maken van plannen helpt soms om op de been te blijven. Het blije vooruitzicht van een vakantie streelt ons nu al. Vakantie betekent rust, een paar weken alles van' je afschudden, alle verplichtingen vooral, en tot jezelf komen. Nu zegt Mattheüs 11 (niet als tegenstelling, maar wel als verdieping): echte rust vind je pas als je tot Jezus komt: .Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven". Dat is een aantrekkelijk evangelie, want we sjouwen wat mee door het leven! Velen gaan gebukt onder een zwaar pak zorgen. en verplichtingen. En sommigen zijn al ingestort: Ja, dan kan deze uitnodiging van de Here' Jezus vertroostend zijn: kom maar bij Mij.- Jaargang 31
- nummer 3
Onruststokers
We moeten echter wel bedenken, dat Jezus, in eerste instantie, een speciale moeheid op het oog had: de moeheid die de Farizeeën op hun geweten hadden. Door hun wetticisme en boekhoudgodsdienst legden zij het volk een zware last op. Hun boodschap was ten diepse geen blijde boodschap, maar een juk van ploeteren en onrust. Dergelijke onrustigmakende boodschappen klinken soms ook vandaag. Zo van: je moet eerst door en door je zonde kennen, voordat God je vergeven zal, of: als wij trouw zijn aan elkaar, dan zal God ook trouw zijn aan ons.
Dergelijke boodschappen kunnen bijzonder vroom lijken, maar zijn geen evangelie. Zij leggen een onmogelijk zwaar juk op de mensen. Want alle godsdienstigheid, die begint bij de mens, eindigt ook bij de mens. Het zal nooit genoeg zijn. Geen zekerheid en rust, maar gezwoeg en angst.
Zachtmoedig
Het evangelie van de Here Jezus is anders. Dat is eigenlijk niet zo verbazend, want Hijzelf is anders. Hij zegt: "Komt tot Mij …want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart". Zachtmoedig, dat is.' als die ander je tekort doet, het hem niet betaald zetten. Jezus zette het ons niet betaald, maar Hij betaalde zelf voor, ons "tekort".' Hij schreeuwde niet uit de hoogte: eerst moeten jullie maar eens flink je best doen, dan kom Ik jullie helpen. Hij kwam in grote nederigheid bij ons, en zei: kom maar bij Mij, want wat gedaan moet worden, dat doe Ik Hij' riep niet 'tegen vermoeide mensen: kom op, ·recht die rug, anders kun je niet voor God verschijnen. Zijn boodschap was niet: komt tot Mij alle gij flinkerds, maar: "komt tot Mij, allen, die (juist door een vals evangelie) vermoeid en belast zijt". Kom maar zoals je bent. Ik zal je eindelijk rust geven.
Neemt en leert
Maar nu moeten we wel verder lezen, Jezus roept vermoeide mensen tot Zich, maar Hij roept. nog meer. Hij zegt niet alleen "komt", maar ook "neemt" en "leert": "Neemt mijn juk op u en leert van Mij". Dat hoort erbij! Wij kunnen. niet met 'Onze moeheid naar Jezus gaan en toch met een ander juk blijven doorlopen. Jezus, zegt: neem mijn juk. Wij kunnen niet met onze lasten naar de Here vluchten en tegelijkertijd ons leven op een andere leermeester oriënteren. "Leert van Mij", zegt Hij met nadruk.
Eerlijke vragen
Zouden wij misschien zo moe blijven ook na veel gebedomdat wij Jezus' woorden maar half lezen? Wellicht gaan, we gebukt door het leven, omdat ons leven toch niet echt door de Here Jezus, maar door een 'eigen ideaal wordt beheerst, of doortrots. Wanneer on gevoel van eigenwaarde op peil moet worden gehouden door hard werken en veel voor anderen doen" dan drukt dat als een zware last op ons leven. Dan, dragen we niet het juk van Jezus, maar een juk dat we onszelf opgelegd hebben. Het gebeurt ook, dat we ons (onbewust) een juk laten opleggen door andere mensen. Bijvoorbeeld als we krampachtig proberen te beantwoorden aan het beeld dat een ander van ons heeft, 'of als we overmatig letten' op de mening van anderen. Stress heeft toch vaak te maken met een verkeerde manier van in het leven staan. Niet alleen natuurlijk, maar eerlijke vragen zijn wel op hun plaats. Juist vanuit het evangelie. Waardoor kan ik mij niet ontspannen, omdat ik het leven zelf in de hand wil houden? Waarom ben ik zo moe, omdat ik steeds bezig ben mijzelf te bewijzen? Waarom zo' neerslachtig, omdat mijn eigen ideaal niet uitkomt? Maar zo mopperig, omdat mijn trots niet voldoende gestreeld wordt? Waarom gebroken, omdat ik steeds heb nagejaagd wat men vindt? Wat beheerst ten diepste onze gedragingen? Met andere woorden: welk juk dragen wij en wie is onze leermeester?
Rust
Maar zaaien deze vragen niet juist onrust? In zekere zin natuurlijk wel. Dat gebeurt altijd als we eerlijk worden tegenover onszelf en tegenover de Here. Maar toch, als we zo ons door moeheid geplaagde leven onder de loep van het evangelie hebben genomen, komt er toch iets van ontspanning. Want dan ontdekken we soms, dat we onnodig gebukt gaan, omdat we onder een 'verkeerd juk leven, ons lasten hebben opgelegd, die Jezus niet van ons vraagt.
Jezus troost ons met "komt" en tegelijk vermaant Hij ons met "neemt" en "leert". Gehoorzaamheid aan dit vermaan brengt uiteindelijk geen onrust, maar zal de door Hem beloofde rust juist gestalte gaan geven in het dagelijks leven (hoe voorlopig ook in deze bedeling). Wat op ons leven past, is het zachte juk en de lichte last van de Here Jezus. Zijn boodschap is niet alleen voor de verlossing, maar ook voor de inrichting van ons leven een enorme bevrijding.