Ingezonden
1987-01-23
Met veel instemming, hoewel niet op alle punten, heb ik kennis genomen van de rede die ds Blokhuis enige tijd geleden "heeft gehouden op de Vrouwencontactdag, welke werd afgedrukt in een tweetal afleveringen' van Opbouw (nrs. 45 en.46 van vorig jaar). ' Vervolgens kreeg ik onder ogen Seminariemededelingen van november 1986. Daarin staat 'vermeld de toespraak die ds Blokhuis heeft gehouden bij de opening van het studiejaar 1986/.1987 aan het Ned. Geref. Seminarie. In beide' toespraken gaat het over de' wederkomst van Christus.- Jaargang 31
- nummer 3
Het viel mij daarbij op dat ds Blokhuis in de rede op de, Vrouwencontactdag een duidelijk onderscheid maakt "tussèn de wederkomst van Christus op 'aarde" en de daaraan voorafgaande "komst in de lucht" alsook we "moeten Zijn komst in de lucht, waarvan we lezen in I Thess. 4 niet vereenzelvigen met zijn wederkomst op aarde", Hij spreekt dan ook over een "eerste fase van de wederkomst van Christus, De Here zal wel veel doen maar Hij doet niet alles tegelijk". (Cursief van mij - v.H.).
In zijn toespraak bij, de opening van het nieuwe leerjaar aan het Ned. Geref. Seminarie gebruikt hij deze onderscheiding niet. Wel viel het mij op dat hij in die toespraak de naam noemt van de in 1752 te Stuttgart overleden theoloog J. A. Bengel, door ds Blokhuis getypeerd als een bekwame en vrome Schriftverklaarder" .
Van deze Bengel lees ik een beschrijving in de Chr. Encyclopedie van de hand van prof. dr J. van Genderen, waarin hij die theoloog noemt als een vurig voorstander van het Chiliasme".
Tegenover de gunstige kwalificatie van deze theoloog door ds Blokhuis lees ik in zijn Seminarie-toespraak evenwel een diskwalificatie van vele zijner huidige medekerkleden in de woorden: "Bij vele gelovigen in groepen, en kerken leeft het besef dat we in de eindtijd terechtgekomen zijn. Wat mij verontrust is, dat daar bij vele Nederlands Gereformeerden weinig oog voor is. Het is alsof we de werkelijkheid uit ons bewustzijn wegdringen", aldus ds Blokhuis.Met veel van wat ds Blokhuis in beide toespraken heeft gezegd kan ik van harte instemmen, Zijn oproep tot waakzaamheid maak ik graag tot de, mijne. Wel meen ik ernstig bezwaar te moeten maken tegen de door ds Blokhuis aan gehangen onderscheiding in tweeërlei wederkomst van Christus, zoals de aanhangers van het Chiliasme doen. ook al spreekt men, zoals ds Blokhuis doet, van twee fasen. Het lijkt mij onjuist, ja meer nog niet in overeenstemming met de Schrift, zeker niet in overeenstemming met de duidelijke uitspraken Van Jezus zelf op dit punt, om te spreken van tweeërlei wederkomst.
Trouwens ook in onze belijdenisgeschriften wordt met geen woord over een tweeërlei wederkomst gesproken. Het Chiliasme, oorspronkelijk van heidense afkomst, heeft vele' aanhangers gehad in het Jodendom. Het heeft dat nog. Daar ziet men nog steeds uit naar de komst van de Messias (een eerste komst. dus) die, gezeten op de troon van David, het vrederijk van duizend jaren zal stichten.
Ook in de jonge Chr. kerk is destijds ' deze dwaling binnengedrongen. De kerkvader Augustinus heeft die dwaling zeer beslist afgewezen in zijn werk Civitate Deï XX 7-9. Daar stelt Augustinus dat het rijk der duizend jaren de tijd omspant van Christus' hemelvaart tot op diens wederkomst.
Evenals vele Chiliasten stelt ds Blokhuis dat de plaats van Christus' wederkomst, het aardse Jeruzalem is. Hij leidt dat af uit een profetie van Zacharia, die deze uitsprak ten tijde van de regering van Darius. Die profetie was gericht tegen de J oden van, die dagen die achtergebleven waren in Babel en mogelijk andere landen.
M.i. wijst Zacharia daar op de eerste komst van de Messias, niet dus de eerste wederkomst. In dat verband verwijst. ds Blokhuis ook naar de tekst in Lukas : 31 tot en met 35, waar 'Jezus' woorden staan vermeld waarmee hij het aardse Jeruzalem waarschuwde dat profeten heeft gedood en gestenigd en daarom Hem niet weer 'zal zien dan wanneer de roep weerklinken zal "Gezegend Hij die komt, de Koning in de naam des Heren."
Die exegese bevreemdt mij niet weinig. Immers onmiddellijk voorafgaand aan die waarschuwing lezen we het verhaal dat enige farizeeën Jezus hadden gewaarschuwd voor Herodes, die Hem zou willen doden. Die waarschuwende Joden hebben Hem inderdaad niet weer gezien dan op de dag kort daarna toen Hij, gezeten op een ezelin, Jeruzalem binnen reed en het volk Hem huldigde met de zojuist genoemde zegengroet (Luk. 19 : 38).
In de rede over de laatste dingen, gehouden door de Here Jezus zelf, komt evenmin enige aanwijzing voor,omtrent tweeërlei wederkomst. Evenmin een aanduiding van een eerste fase en een volgende.
Ook de apostel Paulus spreekt daarover met geen woord. Onze belijdenisgeschriften, die m.i. hierin de Bijbel getrouw naspreken, doen dat ook niet. Ik acht het daarom onjuist dat één onzer predikanten en dan nog wel een die een deel van onze aanstaande predikanten opleidt, publiek opvattingen uitspreekt die we in het Chiliasme veroordelen.
Alvorens mijn opmerkingen af te sluiten wil ik nog wijzen op het feit dat, ds Blokhuis en met hem de aanhangers van het Chiliasme, het aardse Jeruzalem maken tot liet centrum van het komende vrederijk.
Ik zei al dat de Joden, met name die in Christus' dagen, maar toch ook heden nog precies hetzelfde, doen. Hun messiaans verlangen richt zich op herstel van het aards Jeruzalem. Jezus zegt daarentegen b.v, in Joh. 18: 36 tegen Pilatus: "Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld" en verder in dat vers: "Nu echter is mijn Koninkrijk niet van hier". In de verwachting van het komende vrederijk dienen we heel dicht bij de Schrift te blijven. Daarin wordt bij herhaling gesproken over het hemels Jeruzalem, het Jeruzalem dat vanuit de hemel nederdaalt.
Zie b.v. Hebr. 12 : 22 en de Openbaring aan Johannes 21:2 en vers 10.
Ik wil besluiten met de opmerking dat' mijn schrijven niet is bedoeld als een aan": val op één onzer predikanten. Zij is ingegeven door de behoefte om in de lijn der vaderen, vanaf de geboorte van de N.T.kerk tot op heden ons teweer te stellen tegen wetenschappelijke theologische opvattingen die dwalingen in zich herbergen.