M'n Opa, m'n Opa...
1987-02-13
"M'n opa, m'n opa, da is zo'n aardige man! ' Hij brengt altijd toffees mee. Hij is de aardigste man van Europa!" Aldus een vrije weergave van een lied van Annie M. G. Schmidt.- Jaargang 31
- nummer 6
Ik heb m'n opa Pieter Prins nooit gekend. Maar ik heb hem van m'n jongste jaren voor me gezien in de verhalen van m’n moeder. Een blonde, ronde zeeman, een lach op zijn gezicht, de glimmende pet op één oor, en een vaatje rode Spaanse onder zijn arm.
Het schip dat hij naar buiten geloodst had was in zo'n hevige storm gekomen, dat hij het niet meer had kunnen verlaten. Dat betekende een gedwongen terugreis via Spanje. Maar hij had ,zijn kans benut! Maar veel indrukwekkender was het verhaal van de rampnacht. Er zat een schip op de gronden en de reddingsboot werd klaar gemaakt. En opa was schipper van die boot. Maar m'n oma was ver in verwachting (ze kreeg dertien kinderen) en ze zei: .Piet deze keer niet! Ik ben zo bang!". Nou laat een mensenredder zich niet zó maar van zijn bank praten, zeker' niet als hij schipper is. Maar de baas van de reddingsmaatschappij zei: "Prins, jij blijft deze keer bij je vrouw". Nauwelijks was de reddingsboot het smalle haventje van Hellevoetsluis uitgevaren of hij sloeg om en verging met man en ' muis. M'n moeder zei altijd: "Als opa toen verdronken was, waren ik en jij er nooit geweest". Dat was een vreemde gedachte: er nooit geweest zijn! Later las ik iets dergelijks i" de catechismus verklaring van ds Vonk: als onze grootouders op hun trouwdag met het koets ie in het water waren gereden en waren verdronken, waren wij er nooit' geweest. Ik vonden vind mijn verhaal schokkender.
Kort ieleden kwam (k mijn opa weer tegen, heel onverwacht. Het gebeurde bij de heerlijkste zondagavond bezigheid die Ik ken: onder hei genot van .
een mooi muziekje en een goed glas wijn (f) snuffelen in oude kranten, zo van 100 jaar geleden. Ik had de Heraut' van Abr:Kuyper onder handen en was gevorderd tot 1914. Toen nodigde in de rubriek Officiële Berichten m'n opa P. Prins plotseling de kerk uit voor de volgende vergadering van classis Briele van de Gereformeerde Kerken. Wat een verrassing! Nooit geweten dat opa ouderling en scriba was geweest! Ineens stond hij een stuk dichter bij me. Midden in mijn wereld en mijn .werk. Ik weet natuurlijk niet of hij een goeie ouderling is geweest.' Maar, neem me niet kwalijk, een zeeman en mensenredder, dat moet wel een flinke opa en een flinke ouderling hebben opgeleverd. Bij moet dus geweten hebben van de beslommeringen van het kerkenraadswerk, van blije en deprimerende huisbezoeken, van mensen redden langs de deuren! Dat ga/me een oppepper van jewelste en die kon ik die zondagavond best gebruiken. Zo in de geest' van de schipper naast God, die vanaf zijn roerbank zijn roeiers aanmoedigt: háálen! Háálen! Dat zal m'n opa ook nooit gedacht hebben toen hij dit berichtje plaatste. Opa bemoedigt opa (kleinzoon-opa). Zo in de geest van: "Jonge; de Here God zal jou er ook doorheen halen!" Of, zoals de psalm zegt: Op u hebben onze vaderen vertrouwd, zij hebben vertrouwd en Gij deed hen ontkomen, op U hebben ze vertrouwd en ze zijn niet beschaamd geworden. (Ps. 22: 6) Of de eenheid der geslachten ook een werkelijkheid is! M'n opa, m'n opa, dat was een flinke man! Moge dit lied klinken zolang de zon schijnt! Hoewel: aardige opa zljn is ook leuk...
Daar gebruiken we tegenwoordig geen toffees meer voor. Die zijn uit de tijd. Nee, dan "een stukkie worst!. Dat is ook van alle tijden.