Huwelijksopvoeding
1987-02-27
Het gebeurde toen ik eens met griep op bed lag. Tussen mijn slaapjes door was ik bezig de Jesus Christ Superstar te beluisteren en te vertalen. Een stuk van Webber en Rice, dat me soms ontroerde. maar tegelijk woedend maakte. Ik geloof dat het heilige toorn was: spaar me zulk entertainment.- Jaargang 31
- nummer 8
Toen kwam plotseling onze zoon (15) binnengestormd met de vraag: .Pa; ' mag ik verkering hebben met ... ". Volgde de naam van een dame, die ons inmiddels zeer lief geworden is. Mijn wiep-antwoord was: "la, maar je weet dat je in een auto in vier versnellingen rijden kunt!" - "Ja pa, eerste versnelling pa, dag pa!" zo, als ie het maar begrijpen! ' Een aantal jaren later had ik behoefte aan enige duidelijkheid en vroeg: "In welke versnelling zitten jullie nu?"
Het - prompt - gegeven antwoord was: ,,O, we zijn overgegaan op een variamatic pa", Ik vrees dat op dat moment mijn voorhoofd zorgenrimpeltjes en mijn mond lach rimpelt es vertoonden.
Die twee gaan soms samen. Intussen moet worden toegegeven dat zelfs in het huwelijk de snelheid dient te · worden aangepast aan de omstandigheden.
Ook getrouwde lieden moeten wel eens eerste versnelling rijden en zorgvuldig manoevreren. Maar of dat nu per automaat of per versnellingsbak moet gaan?
Op de huwelijkscatechisatie. waarover ik vorige week schreef, heb ik deze beeldspraak gecombineerd met de driehoeken die Ds Trobisch gebruikt in zijn boek "Ik ben met jou getrouwd", Bij de basishoek links onder schrijft hij het woord LIEFDE. Bij de rechterbasishoek: SEX. Bij de tophoek: STADHUIS. En nu bespreekt hij die vraag welke invalshoek we zullen kiezen voor het huwelijk. De tophoek is geen ingang, hoe officieel de entree ook is. De sexhoek geeft pok geen garantie voor een vol en rijk huwelijk. En als het toch gebeurt heb je GELUK gehad.
Trobisch laat zien dat de ingang links onder ligt: hij vult vanuit de LIEFDE de driehoek met lijnen, die evenwijdig aan de tegenoverliggende zijde, steeds meer opschuiven naar de twee andere hoeken toe. En dan zó dat de top (het stadhuis) en de lichamelijke overgave tegelijk bereik tworden. Jongelui schuiven bij wijze van spreken in hun verkeringstijd steeds meer op naar Stadhuis en sex. Nu ben ik zo vrij geweest om de lijnen vanaf het punt links onder naar boven en naar rechts te voorzien van schakelpunten. Ik kan ze niet precies definiëren. Hoewel: een officiële verloving is zo'n punt. Maar het idee; dat ie zou opschuiven per variomatic lijkt me wat griezelig: je weet met zo'n ding nooit precies waar je bent, waar je blijft, waar je begint en waar ie ophoudt.
Mijn advies was dus voor de jongelui: kies VOOR DIT VERKEER geen automaat maar een versnellingsbak: hou je hoofd er bij en weet, wat je doet!
Nog niet teveel automaat erbij. Dat lijkt me voor later trouwens ook niet altijd wenselijk! Wie zou denken dat een gesprek in deze moderne beelden aan de oppervlakte moet blijven, heeft het mis.
Daar zorgen de jongelui zelf trouwens wél voor.