Zondagmorgen

2008-02-15
  • Jaargang 52
  • nummer 4
Het rode achterlicht van de auto verdwijnt om de hoek van ons Kasteelplein. Mijn echtgenoot gaat op weg naar een kerkdienst ergens in het land.
Ik ruim de ontbijtboel af en luister met een half oor naar het gezang van het Crystal Cathedralkoor in Californië. Even later een gesprek van dominee Schuller met een succesvolle zakenvrouw.
Amerika is een groot land, maar toch vraag je je af: waar halen ze die beroemde en talentvolle mensen altijd vandaan, want het is iedere zondag weer raak. Het is allemaal zo perfect dat je er jaloers op zou kunnen worden. Een strak georganiseerde kerkdienst met allemaal welvarende mensen en een positief klinkend evangelie.
Ik zeg er geen kwaad woord over. De dienst wordt wereldwijd uitgezonden en hoe je er ook over denken wilt, het evangelie wordt verkondigd.

Als dominee S. halverwege zijn preek is, zet ik mijn fiets buiten. De verwarming op 15 graden, het gas is uit, tuindeur dicht, tv uit. Op naar 's Heren huis. Nou ja… geen Crystal Cathedral, zelfs geen gewoon kerkgebouw maar de aula van een school.
Waar ook het evangelie gebracht wordt en waar geen beroemde maar wel talentvolle mensen een bijdrage leveren aan de dienst.
'Behalve collecteren mag ik vanmorgen alles doen,' zei Koos bij het ontbijt tegen me. Zo gaat dat nog in veel gemeenten. De dominee doet alles.
Jammer dat zoveel talent m/v in de gemeente dan verborgen blijft. We hebben het wel eens over de gaven van de Geest, maar wat is dat anders dan die dingen die ieder mens heel speciaal heeft gekregen.

Vandaag zit Elma achter de piano en speelt Hannah viool. Zowel de één als de ander heeft een prachtige stem en ze schromen niet om soms een lied vóór te zingen. Vooral in avondmaalsdiensten mogen we daarvan genieten.
En dan heb ik het nog niet eens over de andere begeleiders. De dwarsfluiten, gitaren, saxofoon, en zo nu en dan zelfs een combo.
Dan zijn er mensen die heel goed kunnen lezen.
Mooi om zo de bijbeltekst waar de preek over gaat te horen voorlezen. Het kinderlied wordt uitgelegd. Beste Vrouwke, wat raakte je de kern van dat lied! De kinderen hollen (lopen mag ook, hoor) naar de kinderkringen.
Hoeveel mensen zijn daarin niet bezig!
En dan heb je natuurlijk de dominee met zijn speciale gave, en vanmorgen de dienstdoende ouderling die de voorbede doet. En dat ook kan.
Diakenen - mensen met oog voor wie hulp nodig heeft. Je moet er maar opkomen dat iemand die alleen is en in het ziekenhuis heeft gelegen boodschappen moet hebben. En vergeet de kosters niet. Geweldig dat die er zijn.
Rest ons nog de stoelenzetters. Wij allemaal.En dat alles gewoon op een zondagmorgen in een middelgrote stad in Nederland. Zonder televisiecamera dan.

Ytje Veefkind

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief