De pastor en zijn sabbatical
1987-03-20
De Christian Reformed Churches in Canada en Amerika en de Reformed Churches van Australië kennen de Sabbatical. Hun dominees krijgen I na 25 of 30 jaar trouwe dienst geen reis naar Israël aangeboden (fantastisch. was dat!), maar een half jaar rust. Ze mogen dan doen wat ze willen: een half jaar niets doen? Best! In de tuin werken? O.K.! Een reis maken? Een boek schrijven?- Jaargang 31
- nummer 11
Studeren? Allemaal best. Maar geen gemeente werk! De gemeenten stellen er een eer in hen zelfs niet lastig te vallen met telefoontjes. Een collega uit Grand Rapids vertelde dat de éne kerk ter classisvergadering soms aan de ander vraagt: "Hebben jullie je dominee nog geen sabbatical gegeven? Dat wordt aangevoeld als een schrobbering die men het liefst voorkomt.
Sabbatical komt natuurlijk van het Israëlitische sabbathsjaar. Als de Here zelfs de grond voor uitmergeling behoedt, dan toch zeker de gemeenten hun dominees voor uitputting. De weleerwaarde moet elke zondag produceren. Dat vraagt studie naar de spreuk: Wie niet studeert is niet bekeerd! Maar studie voor de noodzakelijke preken is nog wat anders dan het bestuderen van uitgekomen litteratuur, nodig om bii te blijven. Menig pastor loopt achter en ontaard in een, hijgend hert.
En als ik nu eens een sabbatical gekregen had? Ik had mijn dromen.
- Ik zou een halfjaar niets gedaan hebben. Vraagtekens???
- Ik zou in de tuin gewerkt hebben, tot elk grassprietje recht op stond - Ik zou vast en zeker het Pembrokeshire Path (167 mijl) nog een keer gelopen' hebben; dat was een heerlijkheid!
- Ik zou heerlijk gelezen 'hebben wat ik zelf belangrijk vond. Als de kinderen vroeger gesteun hoorden opstijgen uit de studeerkamer, zeiden ze sarcastisch: Vader gaat weer studieverlof aanvragen: hij deed het namelijk nooit!
Stel je voor dat deze schone instelling wortel geschoten zou hebben in onze landen. De kerken zouden zichzelf en haar dienaars ermee gezegend hebben. Vooral als die laatsten over de 55 waren. Dan raakt een mens over zijn hoogtepunt. De idealen verbleken een beetje. De krachten' nemen enigszins af. Het emeritaat schijnt eindeloos ver. Een depressie dreigt. Beter dan wat geld uitgeven aan vervanging dan aan de dokter. Intussen ben ik bang voor de reactie van hardwerkende collega 's. Stierven onze voorgangers niet na 50 of 55 jarige trouwe dienst in het harnas?
Hoort een pastor niet te werken zo lang het dag is? Sprak Jezus niet: "M’n Vader werkt ononderbroken door en Ik werk ook, Joh. 5:17. 'O wij zijn zulke, werkezels! Alsof de Here Jezus niet sprak: "Kom hier, rust een beetje!", Lees de meesterlijke vertelling van Nevil/e Shute, An 'old Captivity (met zijn gevaarlijke en suggestieve spits naar het reincarnatiegeloof): een piloot leidt een klein expeditietje naar Groenland, raakt overwerkt, wordt in de slaapzak gestopt tot hij de kunst van het slapen weer heeft geleerd, en steigert van schuldgevoel: HIJ WERKT NAMELIJK NIET!
Zo zie ik ons soort lieden met een afgezakt gezicht lopen tijdens een sabbatical: "Iedereen werkt EN IK WERK NIET!". In dàt geval was de sabbatical absoluut nodig om weer van genade te leren leven! En waar is een Kerk meer mee gediend dan met een uitgeruste werkezel, die van genade leeft?