Persschouw
1989-10-27
- Jaargang 33
- nummer 22
Tien kleine christenen
Tien kleine christenen
ontvingen sàam de zegen.
Eén vond de preek de moeite niet
toen waren er nog negen.
Negen kleine christenen.
Veel werd van hen verwacht.
Eén sliep tot zondags twaalf uur,
toen waren er nog acht.
Acht kleine christenen.
Op weg naar hemels leven.
Eén vond de brede weg zo mooi,
toen waren er nog zeven.
Zeven kleine christenen
lazen elkaar de les.
Eén werd er boos en zei:
gegroet, toen waren er nog zes.
Zes kleine christenen,
Actief in vol bedrijf.
Eén had er plots geen zin meer in,
toen waren er nog vijf.
Vijf kleine christenen,
aan 't werk met grote zwier.
Maar één werd niet genoeg geëerd,
toen waren er nog vier.
Vier kleine christenen
bouwden een kerk, maar zie:
Eén werd in 't kerkblad niet genoemd,
toen waren er nog drie.
Drie kleine christenen
elk had zo zijn idee.
Eén zei de kerk vaarwel,
toen waren er nog twee.
Twee kleine christenen,
je zag het al meteen.
De één leefde niet oprecht,
toen was er nog maar één.
Eén oprecht christen
nam 's zondags zijn buurman mee.
Ze gingen samen naar de kerk,
toen waren er weer twee:
Twee actieve christenen
aan 't werk met echt plezier.
En ieder won een ander,
toen waren er weer vier.
Vier blijde christenen,
ze werkten dag en nacht.
Hun aantal werd verdubbeld,
toen waren er weer acht.
Nog twee erbij,
je zal het zien,
dan zijn het er weer tien!
Steenwijk (Ov.)
Pastorie 'Onderweg' B.H. Weegink
We knipten dit stuk uit het HERVORMD WEEKBLAD. Het bevat rake typeringen. Je komt het tegen, dat de mensen eerst enthousiast zijn en daarna het plotseling laten afweten of langzamerhand verslappen in de dienst van de HERE en zijn kerk.
Het komt ook voor, dat men zich bij een bepaalde aktie gepasseerd voelt en daarom de kerk vaarwel zegt.
Juist tegenwoordig missen wij vaak het geëiste kerk besef. Er zijn er metterdaad, die er niet tegen kunnen als je ze de waarheid zegt. Als dat dan maar in liefde gebeurt. Want waarheid zonder liefde is een leugen.
Maar het is ook verkwikkend te mogen konstateren hoe er nog mensen zijn in de gemeente van Christus, die zich inzetten voor het werk van de evangelieverbreiding onder wat wij dan noemen de buitenkerkelijken.
Ze zijn vindingrijk, want ze worden gedrongen door de liefde niet in de eerste plaats TOT Christus, maar VAN Christus. Die liefde van de Heer zet hen in vuur en vlam.
God geve, dat die mensen als kinderen van God er mogen blijven mee om anderen in hun direkte omgeving tot evangelisatiewerk te aktiveren.
Want de hele kerk is erbij betrokken!
Heel de kerk aan het werk! Dat is méer dan een leus. Het is roeping van boven! Ik heb wel eens de indruk, dat velen onder ons het erbij laten zitten in het getuigend gesprek met hen; die van de HERE zijn vervreemd, omdat hun eigen geloofsbezit zo minimaal is. Hun eigen geloof funktioneert niet echt. Wat heb je dan de ander mee te delen? Hij voelt met zijn klompen áan, dat het een theorietje is, een van buiten geleerd lesje, dat je afdraait. Men zegt, dat het kil in de kerk wordt. Is dat zo? Ik kan het me bijna niet voorstellen.
Waar de liefde gepreekt wordt daar wordt ze toch ook beleefd? Of bestaat er tussen beide een diskrepantie?
Het verhaal gaat, dat een kerk in vlammen opging. De dominee van de gemeente aan wie de kerk behoorde ontmoette in de nacht bij de uitslaande brand zijn atheïstische buurman. De buurman merkte aan het adres van de predikant schamper op: "Zo, dominee, dat is de eerste keer, dat ik uw kerk in brand zie staan!" Je moet ze maar proeven.
Wat voel je je als voorganger, verbonden aan 'je' gemeente, dan belabberd als een dergelijke sarkastische opmerking van ongelovige zijde wordt gelanceerd! Maar het moet ons wel aan het denken zetten.
We hebben de opdracht samen onze schouders eronder te zetten en het niet te beschouwen als een hobby van enkelen. Er zijn mogelijkheden plenty. Als je maar alert bent en vol van de Heilige Geest. Die Geest geeft openingen op onvermoede momenten. Die Geest werkt door waar Hij wil en in wie Hij wil. Dat mogen en moeten wij geloven. En het resultaat laten we dan maar aan Hem over. Hoewel we niet alleen door de roeping in dat werk worden gemotiveerd, maar ook duidelijk arbeiden met het oog op de vrucht.