Post uit Rwanda
1989-10-27
- Jaargang 33
- nummer 22
Groeten (voor de kinderen)
Hebben jullie al geleerd hoe je netjes gedag moet zeggen? Ja, een hand geven en met twee woorden spreken. Zoiets moet je leren hè, dat doe je zomaar niet vanzelf. Je moet ook leren wie je wel een hand geeft en wie niet. Dat is nogal ingewikkeld want sommige mensen geven je er en kus bij ook als je dat helemaal niet leuk vindt, drie kussen zelfs. En andere mensen die je best een kus zou willen geven die moet je juist weer niet kussen.
Als je hier komt hoef je nooit iemand een kus te geven als je hem of haar tegenkomt. Dat zouden de mensen maar gek vinden. Je moet wel heel vaak een hand geven, veel vaker dan in Nederland en als twee mensen elkaar een tijdje niet gezien hebben dan omhelzen ze elkaar.
Hoe zal ik dat eens uitleggen. Probeer het maar eens. Je loopt naar iemand toe en je steekt allebei je armen uit, de ander doet dat ook, en dan pak je elkaar vast, bij de ellebogen of met je handen op elkaars rug.
Nee, je niet tegen elkaar aandrukken en ook niet knijpen, gewoon losjes vastpakken. Juist, zo doen ze dat hier. En dan moet je er nog wat bij zeggen. In Nederland zeg je dan "Hallo, hoe gaat het met jou" of zoiets. Hier zeg je eerst gedag maar daarna zeg je nog meer. Op het moment dat je elkaar vastpakt zeg je "Ik hoop dat je veel koeien krijgt" (de mensen houden hier veel van koeien) of "Ik hoop dat je een vrouw krijgt" of een man of kinderen. Je zegt gewoon een aardige wens voor de ander. Maar weet je wat ik nog het meeste hoor? Dat de mensen zeggen "Yez akuzwe", dat betekent: Jezus moeten we prijzen, zoiets als: hoera voor Jezus. Daar antwoord je op met “Iteka": voor eeuwig, altijd en altijd. Dus zomaar op straat groeten de mensen elkaar en beginnen te zeggen dat ze blij zijn met God.
Hoor je dat wel eens in Nederland?
Hier hoort het er gewoon bij, leuk vind ik dat.
Als jullie nog eens bij mij op bezoek komen dan weten jullie meteen hoe je moet groeten.