Simeon in het voorjaar
1987-04-24
Kort geleden zag ik een boekje aangekondigd met de aardige titel "Kersen in september". Het kan ook bloesem in september" geweest zijn, maar dat is ook aardig. Omdat mijn gedachten nogal associërend werken kwam terstond "Sint Nicolaas blijft een zomer over" van Henriëtte van Eyck bij mij boven. En zo kwam ik weer op de woorden boven dit stukje "Simeon in het voorjaar". Ja, inderdaad, Simeon uit Lucas 2. Waarom niet tenminste gewacht tot er enige sneeuw ligt, zodat u in de rechte 'stemming verkeert om aan Simeon te denken? Dat is omdat ik omtrent Simeon gedachten koester waaraan sommigen zich blijken te stoten wanneer zij met kerstmis daarmee worden geconfronteerd. Door hem nu ter sprake te brengen terwijl de bollen bloeien blijft de schade wat beperkt. Wie er zich nu aan stoot zal zien dat de bult zo rondom kerst wel geslonken is.- Jaargang 31
- nummer 16
Hier komt het: Wat Lucas ons omtrent Simeon vertelt is geen aanleiding om in hem.een oude man te zien. De belofte dat hij de Christus zou zien voor hij stierf kan .
de Here God ook geven aan een man in de kracht van zijn leven. En toen Simeon sprak: "Nu laat Gij, Here, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord", heeft hij bij de woorden 'laten gaan' niet aan sterven gedacht. Het woord dat de bijbel hier gebruikt betekent in het nieuwe testament nergens sterven. Met 'dienstknecht' heeft Simeon niet zichzelf bedoeld maar het volk Israël, Gods knecht.
Simeon verwachtte de vertroosting van Israël, die Jesaja had beloofd en als hij met het kind Jezus in zijn arm staat ziet hij de belofte van Jesaja in vervulling gaan: "Nu laat Gij, Here, uw dienstknecht (Israël) vrij (uit de slavernij).
Vanwaar nu die diep ingewortelde neiging om in Simeon een oude man te zien, terwijl de woorden van Lucas daartoe geen aanleiding geven?
Ik heb een vermoeden. Lucas vertelt dat Simeon rechtvaardig en vroom was. Daarom denken wij automatisch aan een oude man, want wij zijn sterk geneigd om de getrouwen altijd te zoeken onder de ouden.
Dat vind ik ontmoedigend, zowel voorde jongeren als voor onszelf. Wij dreigen door deze neiging te weinig oog te hebben voor wat er onder jongeren leeft aan geloof en verwachting. Die zijn misschien af en toe wat moeilijker te herkennen aan de trouw van de ouderen die zondags altijd op hun zelfde plekje zitten, maar wij moeten ophouden met de jongeren aan te zien voor potentiële kerkverlaters. Die laatste zin had ik al in gedachten toen. ik mijn blaadje in de schrijfmachine draaide. En wilt u straks in Simeon toch liever een oude man zien? Nou, dan doet u dat toch! Alleen, de bijbel vertelt niet dat hij oud was, al moet Ik u toegeven dat Lucas ons evenmin openbaarde dat hij jong was.
Maar op het feit dat wij de getrouwen onder de ouderen zoeken hoop ik nog eens terug te komen.