Boekbespreking
1989-12-22
Drs. H. de Jong Versterkende middelen. Een bundel Schriftstudies. Uitg. Kok-Voorhoeve, Kampen. Prijs f 14,90 - Jaargang 33
- nummer 26
Ds. de Jong heeft ons ter gelegenheid van zijn afscheid van de gemeente te Amsterdam, een kostelijk kleinood ten geschenke gegeven.
Dat 'ons' slaat dus in eerste instantie op de ex-gemeenteleden van Ds. de Jong. Maar het mag gerust in een veel bredere zin genomen. Want ook al moet u als niet-ex-gemeentelid de volle boekhandelsprijs betalen, de geestelijke waarde van dit 98 bladzijden tellende boekje is die economische prijs ten volle waard. De 'versterkende middelen' die Ds. De Jong, interkerkelijk 'gezien, ons allen in dit bundeltje aanreikt, zijn nl. een twintigtal 'Schriftstudies' . Het zijn door en door pastorale woorden, die deze schriftoverdenkingen stempelen tot geestelijk voedsel van de beste kwaliteit. Vaak inderdaad wat meer dan het doorsnee meditatieve voedsel: echt "versterkende middelen", geen melk, maar 'vaste spijze' en toch centraal-evangelisch.
Oorspronkelijk waren het voor de microfoon van de NCRV, of in de middagpauzediensten van de 'Alledagkerk' te Amsterdam gehouden , toespraken, die hier gebundeld zijn.
Als nu ex- gemeentelid van Ds. de Jong herkende ik gemakkelijk de stijl en de inhoud van zijn preken, inclusief de verrassende momenten die daarin heel vaak aanwezig zijn.
Kenmerkend is ook de sterk actuele inslag in de preken en meditaties van Ds. de Jong. daarin reageert hij, bij het licht van de Schrift, meestal op hedendaagse dwalingen en gevaren op het kerkelijk erf, ofschoon ook andere sectoren van het leven bepaald niet onbesproken blijven.
Daarbij is het onmisbare theologische keukengerei naar mijn smaak wel eens een ietsje te veel uit de studeerkamer meegekomen, maar nergens zoveel dat de religieuze verstaanbaarheid van de evangelie-boodschap er onder leed. In tegendeel. Ook de taalstijl van deze schriftoverdenkingen is voortreffelijk: zakelijk en beknopt, en haast altijd zeer verzorgd, met een fijn gevoel voor wat voor een toe-spraak vereist is.
Graag beveel ik deze geloofsversterkende woorden hartelijk bij al onze lezers aan. Ook bij onze predikanten, die er stellig meermalen inspiratie uit zullen opdoen voor tekstkeuze en preekinhoud.
A. Troost, Amsterdam
M. de Jonge, Voorburg
Eenzaamheid, kan iker wat aan doen?
Een boekje vol ellende. Een 20-tal mensen vertelt er van hoe eenzaam ze door het leven gaan. Hoe moeilijk dat is, hoeveel onbegrip je ontmoet.
Dat je er onderdoor dreigt te gaan.
De een vreest het ouder worden, een· ander kan z'n draai in het verpleeghuis niet vinden. Je staat er maar voor een dement geworden partner te moeten verzorgen. Of je bent jong, gaat op kamers wonen, werkt hard en bemerkt opeens dat je alleen staat, geen enkel contact meer hebt. Verslaving kan een rol gaan spelen, depressies drukken je, je komt niet over het gescheiden-zijn heen en hoeveel andere oorzaken zijn er, die leiden tot vereenzamen.
Je kunt of durft dan ook je problemen niet meer met een ander te bespreken, verkilt,ziet er geen gat meer in, gaat je omgeving wantrouwen, isoleert je.
De schrijver, Ton Valkenburg, directeur van een verzorgingstehuis, weet met weinig woorden de problemen indringend te brengen. Hij laat het vreugdeloos bestaan zien, waar blijdschap en dankbaarheid ontbreken en moedeloosheid en verbittering groeien.
En dit in Gods goede schepping en herschepping, waarin het samenleven gegeven is. De eenzaamheid is te zien als een vloek. Niet enkel voor deze tijd en deze maatschappij, die weliswaar velen in het isolement brengt, maar die. als gevolg van de zonde alle samenleven in alle tijden ondermijnt.
Met de vraag "kan ik er wat aan doen?" richt de schrijver zich eerst tot de eenzame zelf en hij verwijst naar adressen van hulpverleners en van instanties, die beogen lotgenoten met elkaar in contact te brengen.
.Vervolgens doet hij een appèl op de gemeenschap: tracht te ontdekken waar eenzaamheid heerst, wie eenzaam is, help hen in hun strijd en tracht hun functloner in de gemeenschap te stimuleren. Hoe, bezie dat geval voor geval, er zijn moeilijk algemene regels te geven: De drie hoofdstukjes, die speciaal over het hulpverlenen gaan, zijn m.i. mager. Heel duidelijk mogen we toch wijzen op onze Heer Jezus.
Christus, die verlaten is geweest als geen onzer en zijn klagen uitschreeuwde (Ps. 22) tot Zijn Vader.
Hij heeft de eenzaamheid gedragen als geen onzer, opdat wij nimmer eenzaam zouden behoeven te zijn.
Door Zijn verdienste zijn wij "geroepen tot gemeenschap met Zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer" (1 Cor. 1:9) en in Hem ook met elkaar, als leden van één lichaam.
Als we belijden te geloven "de gemeenschap der heiligen", zonder acht te slaan op eenzamen-in-de-kerk, zou ons leven een leugen kunnen zijn. Want hulpverlenen kunnen we allen, de een op deze, de ander op die manier. Vanaf een gesprekje tot aan de uitnodiging om mee 'naar huis te gaan en de maaltijd te gebruiken.
Het boekje is door Kok, Kampen uitgegeven, telt 84 bladz. en kost f 14,95.
Verkeringsperikelen
50 vragen rond verkering.
Een boekje met fleurige omslag, die het aantrekkelijk doet schijnen. Titel en foto beloven wat. Jammer is dat de inhoud daar niet aan beantwoordt.
De vragen zijn in 3 groepen ondergebracht: 1. hoe krijg ik verkering? 2. als je verkering uitgaat, 3. als je verkering aanblijft.
Vragen en antwoorden van 1 en 2 zijn zeer traditioneel en komen, wat inhoud betreft, niet uit boven het niveau-LibelIe. Dat het gaat om belangrijke zaken in het leven van jongeren, lid van Gods gemeente, merk je nauwelijks op. Dat kom je in die van groep 3 wel tegen, maar dan ook niet uitgesproken. Vragen, die in deze tijd zich opdringen (bezoek van disco's, samenwonen, een verbintenis met iemand die de HERE niet vreest) komen niet aan bod dan wel worden een heel enkele maal en heel vlak van de practische kant bekeken.
Jammer, ik kan dit boekje, geschreven door mevr. drs. A.B.F. Hoek-Van Kooten, 63 blz., (met een prijs van f 12,50) niet aanbevelen: Het is uitgegeven door De Groot Goudriaan te Kampen.