Pastorale Notities
1988-07-15
Eerst drinken, dan te drinken geven- Jaargang 32
- nummer 27
Ik zou een verhaal vertellen over de belofte dat wie uit Christus drinkt tot een fontein van levend water wordt.
Eerlijk gezegd is het niet van mij. Amice G. van Oene vertelde het, toen we in onze studietijd een keer op de koffie .
genodigd waren bij professor en mevrouw Veenhof Het gesprek kwam als vanzelf op wat ik voor mezelf nog altijd noem de meest onvergetelijke kerkdienst die ik ooit heb meegemaakt: die waarin professor Holwerda na de dood van zijn dochtertje voor het eerst weer voorging en zijn nieuwgeboren meisje doopte en toen preekte over psalm 139: Here, GIj doorgrondt en kent mij ... Ik heb onder deze heerlijke verkondiging hooggeleerde heren zien huilen.
De preek is later gepubliceerd in het bundeltje" Om Uwentwil Getroost". Amice van Oene vertelde van een oud vrouwtje. Ze woonde op een hofje. En het was haar dagelijkse verdriet dat ze geen vrijmoedigheid vond om met een buurvrouw te spreken over de Here.
Van tijd tot tijd klonk van de kansel de oproep om vrijmoedig te getuigen. Dan verdiepte zich haar schuldgevoel: ze kon het niet.
Dat veranderde als door een wonder op die heerlijke zondag. De Here werd zo rijk in Zijn Woord, en zo groot en zo goed (GIj kent mijn zitten en mijn opstaan.
GIj verstaat van verre mijn gedachten .. .) dat dat vrouwtje na de dienst zo snel als haar benen haar dragen konden naar haar buurvrouw vloog en daar de hele preek vertelde.
Ze had gedronken! Met volle teugen had ze gedronken uit God. En ze was er toch van opgeknapt! Ze was er compleet een ander mens van geworden.
Het water des levens begon op te borrelen in haar onder de hoge druk van de Geest (levenswater!).
Ze kon het niet meer inhouden.
Dat water deed het.
De eis doet het.
De belofte, de uitnodiging, doet het!
Het levenswater zelf Vandaar mijn vraag aan jullie, "Lieve kranen en gloeilampjes ": heb je nog dorst en drink je nog, uit God?
Vergeet deze simpele geschiedenis niet.
Eerst drinken!
Dan te drinken geven!