Kom mee naar buiten allemaal....
1987-07-24
zo was het toch vaak: - Jaargang 31
- nummer 28
in ons zelf gekeerd,
in ons huis waren we onze eigen troetelkinderen;
op zondag schuilden we samen
waar de rust geschonken werd
we keken er niet van op;
dicht bij het vuur werden we soms nauwelijks warm; maar ja, langzamerhand
wordt het binnen ook stiller en leger,·
tot hoelang?
tot buiten binnen is?
maar als we nu eens
als we nu eens vaker
gewassen en verschoond als we zijn
op z'n zondags naar buiten stormden
iedereen links en rechts aanklampend
stotterend van opwinding vertelden
dat er leven is en hoop
en op onszelf wijzend onthulden
dat er Iemand in ons leeft
die woorden heeft
van a tot z geladen
met eeuwig leven
als we nu eens buiten gingen spelen
en zingen en de kring groter maakten
steeds groter
misschien werd het dan
buiten en binnen beter.