Pastorale notities
1987-10-30
- Jaargang 31
- nummer 41
l'Abri
Ik heb mij wel eens wat verlegen gevoeld wanneer iemand mij vroeg wat l'Abri nu precies is en wat het eigenlijk wilde. Donderdagavond j.l. heb ik mij vol verwachting voor de TV gezet. In het programma Goed Nieuws van de NCR V zou ds Rietkerk een en ander vertellen over l'Abri. Je verwacht; het dan haaifijn te horen, want ds Rietkerk is toch wel helemaal insider. Het heeft mij verrast dat hij wel fijne en heldere dingen heeft gezegd, maar dat hij niet krampachtig probeerde, de doelstelling van l'Abri om zo te zeggen op notariële wijze te omschrijven.
Achteraf ben ik daar blij om. Ik zal dat uitleggen.
Een van de mooiste dingen in Gods wijngaard is dat daar af en toe iets opschiet, dat wij achteraf wel een naam geven maar dat we niet precies kunnen verklaren en beschrijven. We kunnen wel zeggen wie er mee begon en wanneer, maar zij die er mee begonnen stonden er zelf ook een beetje van te kijken. Er groeide meer dan zij meenden te zaaien. Het komt gewoon aanwaaien. In de plantkunde heet zoiets adventief er komt een plantje op in een gebied waar het niet thuis hoort. Aanwaaien is hier best een mooi woord omdat dat past bij het werk van Gods Geest.
Je kunt zo'n verschijnsel alleen maar.
zijn gang laten gaan. Je hoeft er niet zo gloeiend voor te zijn en daar vraagt het ook niet om. Net als een adventief plantje: je moet het alleen maar met rust laten en er niet op trappen. Het zal zijn weg wel vinden.
Er is een oud verhaal, waarvan ik niet weet waar ik het vandaan heb.
De duivel maakt een wandeling met één van zijn vrienden. Vóór hen loopt een man, die op een gegeven ogenblik bukt en iets opraapt. De vriend van de duivel vraagt: " Wat doet die man?" De duivel zegt:"Die man heeft een stukje waarheid gevonden". "Dan is dit voor jou wel een ongelukkige dag", zegt de vriend. Maar de duivel antwoordt: "Helemaal niet, ik laat het hem organiseren".
Wij kunnen met ons organiseren, ons plannen, ons programmeren en profileren het werk van Gods Geest hinderen. Ik denk dat ds Rietkerk, sprekend over l'Abri zich daarvan bewust is en dat hij alle ruimte wil laten voor de Geest. Zo kan het werk van l'Abri veelkleurig blijven, beweeglijk, onvoorspelbaar, telkens weer anders, altijd uniek en daardoor moeilijk te omschrijven.
Van ons beider leermeester prof. Veenhof hebben ds Rietkerk en ik een woord meegekregen waaraan ik nu moet denken: "Kerk zijn en een program hebben is volstrekt tegenstrijdig". Ds Rietkerk zal nog wel weten waar C. V. dit woord vandaan had. Ik heb slechts het vermoeden dat het van Adolf Schlatter was, maar wie het ook bedacht: het is een bruikbaar woord.