De Golan-vlakte
1986-07-04
Het grootste deel van de hoogvlakte van Golan is bezet gebied. Van 1948 tot 1967 hadden de Syriërs dit vruchtbare gebied in bezit, maar na de zesdaagse oorlog 1967 bezette het Israëlische leger de vlakte en hierdoor werd een eind gemaakt aan de jarenlange beschietingen van het Noorden van Israël door Syrië.- Jaargang 30
- nummer 27
In Deut. 4: 43 wordt als één van de vrijsteden genoemd 'Golan in Basan'. Naar deze plaats is later de hele vlakte genoemd. Tijdens ons bezoek reden we vanaf de Zuid-Oostkant van het meer van Galilea naar het Noorden. Het is een prachtige weg met aan de kant groene vlakten, kleine waterrneertjes, maar ook kapot oorlogsmateriaal en kapotgeschoten huizen. Een belangrijke plaats js Kuneitra. Vroeger al was dit een belangrijk strategisch punt op de weg naar Damascus, Thans is het één van de belangrijkste verkenningspunten, van waaruit in verre omtrek kan worden bekeken wat er gaande is. Het valt op de Golan-vlakte op, dat Israël hier belangrijke verdedigingswerken heeft aangelegd. Veel mensen kom je er niet tegen, wel zie je er regelmatig militairen, ergens op wacht of op weg naar huis tijdens de verlofdagen. Dit op weg naar huis gebeurt meestal liftend èn als je tijdens de tocht een militair meeneemt in de auto, krijg je meestal wel een leuk gesprek.
Hoe verder je naar het Noorden gaat, hoe beter wordt de berg Hermon (ruim 2200 m) zichtbaar.
Behalve gedurende een paar zomermaanden ligt er altijd wel sneeuw op de top. Psalm 133 spreekt van de dauw van de Hermon, die neerdaalt op de bergen van Sion. Het sneeuwwater van de Hermon is .nog steeds erg belangrijk voor het vruchtbaar maken van het land, tot in de zuidelijke Negevwoestijn toe. In Hooglied 4 : 8 lezen we vim de Hermon, 'van de holen der leeuwen van de bergen der panters’. Bij de Hermon buigt de weg naar het Oosten over de rivier de Hermon, één van de drie Jordaanbronnen en zo kom je dan in Banias. Hier is een prachtig natuurpark en op de top van een heuvel zijn restanten van een kruisvaardersburcht uit de 12e eeuw.
Vlakbij Banias zijn ook restanten te zien van het bijbelse Caesarea Philippi. Hier in de buurt beleed Petrus de Heiland als' de Christus, de Zoon van de levende God (Matth. 16 :13 e.v.). Ten Westen van Banlas heeft het uit de bijbel bekende Dan gelegen. Ook hier zijn uitgebreide opgravingen verricht, waarbij o.a. een stadspoort uit de ge eeuw te voorschijn is gekomen. De plaats Dan was het meest noordelijke punt van Israël, terwijl Berseba de meest zuidelijke plaats was. In 1.Kon. 12 :25 e.v. lezen we, dat Jerobeam een gouden kalf plaatst te Dan. Jeremia profeteerde van de ondergang van Dan (8 : 16): Van Dan uitis te horen het snuiven zijner paarden; door het geluid van het hinniken zijner rossen beeft het gehele land; zij komen, zij verslinden het land met al wat er opstaat, de stad met wie er in wonen'. Bij de opgraving Dan dronken we thee bij een Bedoeïenenfamilie en in ons beste Frans probeerden we een discussie gaande te houden. Iets voorbij Dan gingen we naar het Zuiden, op weg naar Tiberias, Ongeveer14 km ten Neerden van het meer ligt het verkeersknooppunt Hazor. Ook hier zijn - het wordt misschien eentonig - belangrijke opgravingen gedaan, zelfs uit de tijd van Salomo. Van deze koning is bekend, dat hij de plaats Hazor liet versterken (1 Kon. 9 : 15). Deze versterking zal wel nodig zijn geweest, want in Jozua 11:11 lezen we, dat de plaats geheel werd verwoest door Jozua, na diens overwinning op de koning van Hazor. Bij de opgravingen valt het verdedigingssysteem op, met het uitgebreide watersysteem, de stadspoorten, alsmede restanten van een heidense tempel met verschillende stenen met vrij gave afbeeldingen van b.v. twee handen.