Pastorale Notities
1988-11-25
De wet van het tegenwicht- Jaargang 32
- nummer 44
The Last Temptation of Jezus Christ was niet de eerstefilm over het leven van Jezus, die ons verzet heeft opgeroepen. Eerder waren er The Son of Man en Jezus Christ Superstar en nog wel meer. De eerste heb ik gezien en ik weet nog dat ik die, net als veel collega 's vermoedelijk, tegenover de catechisanten heb gebruikt om er op te wijzen hoe de moderne mens alleen belangstelling heeft voor de mens Jezus van Nazareth. In deze film is Hij een boeiend mens, een inspirerend mens, maar nergens komt Hij boven het mens-zijn uit.
Wij voelen ons door zulke films en door de belangstelling voor de mens Jezus in het algemeen bedreigd in ons geloof in het God zijn van onze Heer. Ook de film The Last Temptation is stellig zo 'n bedreiging.
Toch moeten we nu op onze hoede zijn voor de wet van het tegenwicht.
Als u met iemand touwtje gaat trekken zal uw tegenstander zich tegenover u opstel/en in een bepaalde hoek. Hij zal achterover moeten hangen. Wilt u staande blijven dan moet u aan het andere einde van het touw ten minste in een even grote hoek naar de andere kant hangen en als u wilt winnen moet u zelfs proberen uw helling groter te maken dan die van uw tegenstander.
Maar dat is natuurlijk wel gevaarlijk voor uw evenwicht.
Wat is de kerk in de eerste eeuwen in wat wij noemen de christologische strijd op haar hoede geweest voor de werking van deze wet van het tegenwicht. De kerk heeft haar evenwicht wil/en bewaren. Ze is niet achterover gaan hangen tegenover hen, die de godheid van de Here Jezus loochenden en en evenmin tegenover hen, die Zijn mensheid ontkenden. Een beetje onbeholpen, zou je bijna zeggen, heeft de kerk toen wat zij geloofde uitgesproken in de woorden: onvermengd en onveranderd, ongedeeld en ongescheiden.
Ze heeft best geweten dat zij ook zo haar geloof niet in een formule had gebracht, want van dit geheim kun je eigenlijk alleen maar zingen: ,,O, Heer Jesu:, God en mensen...
Het gaat er nu om dat wij eenzelfde rustige evenwichtigheid betonen in ons belijden van de beide naturen van de Here Jezus. Tegenover verschijnselen als de film The Last Temptation en ook tegenover de nu overal aanwezige belangstelling voor de mens Jezus van Nazareth, zoals men Hem nu bij voorkeur noemt, ook op preekstoelen. Nu niet het God-zijn van de Middelaar eenzijdig benadrukken zodat wij de belijdenis van zijn mensheid op de achtergrond duwen.
Zelfs tegenover een film waarin men de sexualiteit van de mens Jezus betrekt nu rustig durven erkennen dat Hij inderdaad zijn broeders in al/es gelijk geworden is, uitgenomen de zonde en niet uitgezonderd de sexualiteit. Met deze laatste gedachte zouden wij immers ten diepste de belijdenis van de mensheid van de Middelaar loslaten, tenzij wij de sexualiteit tot zonde verklaren