De grootste blijft op de kleinste letten
1985-06-28
En nog wel op de vóórpagina...reclame...?- Jaargang 29
- nummer 26
't Schijnt trouwens een slagzin te zijn die 'uit onze kring' stamt. Maken we nu ook reclame? Als u de boodschap in ieder geval maar meeneemt! De boodschap van het voor ons liggend tekstgedeelte er goed in samengevat. Het gaat hier om 'de grootste', 'de kleintjes' en 'erop letten'.
De discipelen vragen zich af: wie zal toch wel de grootste zijn In Gods Koninkrijk. Ze denken dan' niet aan: de' ereplaats, maar aan: de grootste verantwoordelijkheid.
Het antwoord van de Here Jezus wijst in die richting.
Echter: het is een ander antwoord dan ze kennelijk verwachtten. Met opzet gebruikt Hij een aanduiding die precies tegenovergesteld is aan wat de discipelen in de vraag lieten doorklinken. Zij vragen: het grootst...? De Here Jezus antwoordt: zie toe dat je niet één van deze kleinen veracht. Wat is de grootste verantwoordelijkheid?
Op de kleintjes letten! De Here Jezus zegt ook hoe dat kan. Wie op de kleintjes wil letten, wie ze niet wil kwijtraken, die moet onderweg niet zijn eigen tempo aan:lrouden; dan ben je ze binnen de kortste keren kwijt...
nee je moet je aanpassen aan die kleintjes; je moet ook maar klein worden. Wat de Here Jezus bedoelt maakt Hij zichtbaar door zomaar een kleintje, een kind, midden tussen de discipelen te zetten. En Hij zegt dan: als je niet weer terugkeert naar het kind-zijn dan vind je je plaats in het Koninkrijk niet. Je zult weer kind moeten worden.
Kind-zijn... is dat: onschuldig zijn? goedbedoelend? heerlijk spontaan? De Here Jezus zegt letterlijk: wéér kind worden. Zoals in de gelijkenis van de verloren zoon (Lukas 15). 'Die jongen hield het bij z'n vader thuis allemaal voor gezien. Hij wilde op eigen benen gaan staan. Weg bij z'n vader om een eigen leven te beginnen; zelf uit te maken wat goed voor hem was. We weten dat het allemaal anders is uitgepakt. Hoe het tot een grote puinhoop werd. In plaats van het leven te vinden verloor hij het. Toen keerde hij terug naar huis, naar het kind-zijn.
Dat betekende niet dat hij zich kinderachtig ging gedragen... nee: hij vond zijn váder terug!
Dat betekende allereerst dat er iemand was die z'n armen om hem 'heen sloeg. Iemand die blij was dat z'n jongen, z'n kinld ingezien had dat het zonder z'n vader, op eigen benen niet lukte. Iemand die er voor zorgde, dat zijn leven eoht gelukkig werd. Dat is kind-zijn. Terug bij Vader, op Hem rekenen, alles van, Hèm verwachten, geen dag zonder Hem kunnen. Als je zó Ieeft, zo afhankelijk, zo vol verwachting opziet naar de hemelse Vader, dan vind je je plaats in het Koninkrijk. Dan moet je dus 'klein' willen zijn, je zelfstandigheid opgeven, het 'groot-zijn' maar uit je hoofd zetten, het niet van je zelf verwachten; maar van de Vader in de hemel. De Here Jezus zegt: als je de grootste wilt zijn, als je verantwoordelijkheid wilt dragen, let dan op de kleinen; en dat kun je alleen goed, wanneer je zelf ook klein wordt, Dat je 't goede voorbeeld geeft en 't verkeerde nalaat. Wie niet het goede voorbeeld geeft, wie de verkeerde weg opgaat, die legt struikelblokken voor de kleinen neer. Dat is een diepernstig woord van de Here Jezus. Onze manier van leven kan zo gemakkelijk (en ongemerkt) een hindernis vormen voor de kleinen, voor de kinderen. Wie één van deze kleinen verleidt... dat geldt voor de ouders, maar niet minder voor de andere 'groten'. Wanneer de volstrekte afhankelijkheid uit ons leven niet valt af te lezen,als bijbellezen en kerkgang er niet zo op aan komen, dan leggen we een struikelblok voor de kinderen.
Het geldt ook voor de gemeente: de grootste verantwoordelijkheid ligt in het letten op de kleinen...
Dat stempelt ons persoonlijk leven, maar niet minder ons gemeentelijk leven. De inrichting van ons gemeentelijk leven, ook van de samenkomsten, zal zo dienen te zijn dat de kleinen zicht kunnen krijgen op de hemelse Vader. Een Vader Die Zijn armen om hen heenslaat, Die laat blijken dat Hij hen, ja juist hen kent. Aan Jezus Christus is dat ten volle duidelijk geworden. Hij heeft, als Grootste, de Kleinste willen zijn. In Hem is dat woord vlees en bloed geworden. Tot aan het kruis.
Hij wist het: er wordt boven gerapporteerd hoe wij beneden met de kleinen omgaan.