Dode vlieg de zalf
1986-03-21
Afstanden tot sterren worden in astronomische getallen uitgedrukt.- Jaargang 30
- nummer 12
Hoe meet men die? Daar zijn enkele methoden voor. Een ervan kennen we uit ervaring: met loog kunnen we geen afstand taxeren, met 2 ogen wel. Een ree doet dat nog beter: beweegt zijn kop heen en weer om iets onbekends te observeren.
Die taxatie houdt eigenlijk een soort hoekmeting in. Een wiskundig bedrijf! De afstand tussen de 2 waarnemingspunten (onze ogen) vormt, samen met de grootte van de tegenoverliggende hoek, de afstand. U kunt die. taxeren (en vrij nauwkeurig), maar ook langs goniometrische berekening vaststellen.
Voor het meten van de afstand tot een hemellichaam meet men eveneens de hoek tussen de twee lijnen, welke vanaf de waarnemingspunten naar dat hemellichaam leiden. De basis van de driehoek acht men bekend: men nam als basis de middellijn van de cirkel, welke de aarde door het heelal beschrijft. Een reusachtige middellijn, die men meende te kennen.
Maar. . . . wanneer de aarde nu eens niet door het heelal raast, doch stil op haar plaats blijft staan, als de Schrift zegt? Dan is die gigantische basis, waarop de afstand tot hemellichamen berekend werd, niet groter dan de middellijn van de aarde: 13.000 kilometer en geen streep meer.
Gevolg: de afstanden tot hemellichamen, in miljoenen lichtjaren uitgedrukt, vanen eveneens terug tot fracties daarvan. Het heelal blijkt volstrekt niet oneindig te zijn - maar, als alle geschapen dingen, eindig.
De andere berekeningsmethode, die uitgaat van de straalbreking van het licht, als in de regenboog, laten we onbesproken; daar ook deze methode de laatste tijd wetenschappelijk aangevochten wordt. Maar uit die straalbreking werd wel iets anders vastgesteld: dat de gebieden in het heelal welke voor bewoonbaarheid in aanmerking komen, praktisch tot nul zijn gereduceerd. 1) Daar gáán de bewoonde werelden in de ruimte, de Marsbewoners en het mannetje in de Maan! Sommige geleerden menen, dat de aarde nabij het middelpunt van het heelal moet liggen. Professor Ellis van Kaapstad komt zelfs tot de conclusie, dat wij juist in het centrum
wonen. Bovendien heeft Van der Kamp meting vastgesteld, dat de aarde stilstaat, zelfs niet om haar as draait; en dat laatste (wie had dat nu gedacht?) is altijd de basis geweest van koersberekeningen bij de artillerie, zee-, lucht- en ruimtevaart!
Daarom rijst de vraag: is de kwestie, of de aarde dan wel de zon in het centrum van het heelal ligt, eigenlijk wel de moeite waard? En het antwoord is al gegeven. Als het een spelletje van nietes-welles zou zijn, neen. Maar het geloof onderzoekt alle dingen en moet elke redenering, welke Gods Woord bestrijdt, slechten. En als we nu even de schrijver volgen, zullen we schrikken van de enorme konsekwenties, welke de "ontdekking" van Copernicus en Galilei heeft gehad; voor de wetenschap, voor de christenheid, voor het menselijk denken, voor de toekomst van onze kinderen.
Copernicus leidde tot nieuwe natuurkundige wetten en een veel groter heelal dan voorheen was aangenomen; terwijl de onttroning van de mens, die voorheen het centrum van Gods schepping was, de allergrondigste morele en theologische gevolgen had. 2) In de geschiedenis van de menselijke geest kan worden aangetoond, dat de leer van de oneindigheid der ruimte bewust verstaan werd als het overbrengen van Goddelijke eigenschappen naar de wereld. 3)
Galilei's denkwijze legde het fundament voor de moderne natuurwetenschap en techniek, en in welke crisis hij het theologisch denken sindsdien gebracht heeft laat zich maar moeilijk beschrijven, 4) zegt een andere geleerde.
Tot vandaag toe vecht de kerk voor een inventaris van geloofswaarheden, die met de door waarneming verkregen inzichten (lees: veronderstellingen) niet langer verenigbaar zijn. Daaronder de voorstelling van een Opperwezen, een almachtige Vader in de hemel. 5) Gaat u inzien wat er aan de hand is? De wetenschap is gaan heersen over het Woord en de gelovige moet zijn mond houden.
Eerst lijkt het of de mens een nietig stofje in het heelal wordt; het unieke van de aarde en van de mens verdwijnt. Maar dat is slechts schijn. Meer dan ooit is de mens het middelpunt van de dingen geworden! De hele kosmos is een theoretische bespiegeling van het menselijk subject geworden. 6) De mens heerst en maakt de dienst uit, God is nergens.
De verklaringen van de wereld, welke waar zouden kunnen zijn - zegt de schrijver - staan tegenover een Verklaring welke waar is. Het oneindige universum, zegt een ander, 7) van de nieuwe kosmologie, oneindig van duur zowel als in ruimte, waarin eeuwige materie, overeenkomstig eeuwige en noodzakelijke wetten, eindeloos en doel1oos in de eeuwige ruimte bewegen, erfde de zijnseigenschappen van Goddelijkheid - al de andere nam de weggegane God met Zich mee.
En nog is het einde niet.
Zoals de objectivering van het menselijk lichaam (begonnen vrijwel gelijktijdig met Galilei's optredenl) steeds meer leidt tot een analyse van geraamte en chemische processen, zo vervolgt de natuurwetenschap haar weg naar het moderne wereldbeeld.
De wereld valt uiteen in louter berekeningen, ficties van de menselijke geest. Ze bevatten niet meer de schepping - maar hebben slechts betekenis om een praktisch doel te bereiken. Het hele moderne wereldbeeld komt voort uit de wil tot macht. Het heeft niet meer tot doel om de schepping te kennen, maar om haar zoveel mogelijk te beheersenen uit te buiten. 8)
De mens een hoeveelheid botten en chemische reacties? Ja, de Amerikaanse astronoom Sagan verklaart dat hij een toevallig door evolutie tot aanzijn gekomen colletie van water, kalk en organische moleculen is" ....
Dat is wel de grofste beschrijving van de naar Gods beeld geschapen mens.
Van alle ontdekkingen en overtuigingen heeft waarschijnlijk geen enkele een dieper invloed op de menselijke geest gehad, dan de leer van Copernicus. 10) “De konsekwentie is een godloze wereld. In de moderne kosmos komt geen God voor. De moderne kosmos is een reductie (aantasting) van de schepping. Het goddelijke is geëlimineerd, Dat is het catastrofale” 11).
“De Copernicaanse omkering heft in wezen de mens meer in het middelpunt dan ooit. De middeleeuwse kosmos kende God als middelpunt; de hemel werd belangrijker dan de aarde gedacht". 12) Het woord evolutie is gevallen.
"Vermoedelijk heeft geen wetenschappelijke ontwikkeling een zo onmiddellijk of verstrekkend effect op de mensheid gehad ails Darwins "Oorsprong der Soorten". 9) Copernicus en GaIilei hadden de weg tot het evolutionisme geopend. Men "denkt'" daarbij, dat de mens is ontwikkeld van primitieve proteplasma's, via eencellige wezentjes, tot reptiel, zoogdier, aapachtigheld en eindelijk tot denkend en rechtopgaand mens.
Die ontwikkeling zou miljarden van jaren hebben gekost, miljarden jaren van automatische ontwikkeling/ selectie en overleving van de sterkste. Voor schepping en Schepper is geen plaats.
Darwin stelde de mens opeen lijn met de dieren. Door het omverwerpen van de oude universums werd het mensdom doelloos aan zijn lot overgelaten In een zinloos oneindig heelal. 13) De mechanisering van het wereldbeeld "leidde met onweerstaanbare konsekwentie naar de voorstelling van God als een gepensioneerde ingenieur, en van daar naar Zijn complete uitbanning was slechts een stap," zegt weer een ander. 14)
Maar “de zaken gaan verkeerd, wanneer dingen, aangenomen feiten, over de Sohrift gaan heersen", zei dr K. Schilder eens.
"De Bijbel is zonder vergissingen, zowel wanneer hij over de, geschiedenis en over de kosmos, als wanneer hij over de zaligheid spreekt". 15)
"Het is daarom een misvatting te menen, dat de moderne kosmos altijd bestaan heeft. Dié wereld is niet Gods schepping, maar slechts een verwoesting van Gods schepping door de Hinderaar, die zijn eigen gebied tussen hemel en aarde heeft gewrongen." 16) "De objectivering (= de schepping tot voorwerp van ons denken maken) is in wezen -niets anders dan het vermoorden van het schepsel. Het is bijna niet in te denken, hoe vreselijk de verandering is." "De natuur van het avondland heeft geen hemel meer boven zich." 17)
Terug naar onze titel: dode vlieg in de zalf. 18) In de middeleeuwen heerste het Woord.
Thomas van Aquino stelde een volmaakte harmonie tussen geloven en weten, en wel op grond van klare onderscheiding tussen Goddelijke illuminatie en menselijk waarnemen.
Bij de reformatie vielen de stemmen uiteen. De Lutherse Osiander verzette zich sterk tegen Galilei's on-Bijbelse idee. Calvijn nam een minder sterk standpunt in en zijn volgelingen lieten zich volkomen door de wereldse wijsheid meeslepen. "Theologen en exegeten hebben door het uitdenken van minn’lijke schikkingen tussen Gods openbaring en wereldse schijnwijsheid de kerk van Christus een allerslechtste dienst bewezen. Eerbied voor "wetenschappelijke feiten" komt gevaarlijk dicht bij afgoderij." 19)
Sedert 1543 hebben vele miljoenen, begoocheld door onbewijsbare theorieën, de sprekende God de rug toegedraaid. De schepping en de Schepper verloochend, zijn beloften verworpen. De mens overgeleverd aan zijn driften, welke wetenschappelijk tot onvermijdelijke chemische processen zijn terug te voeren.
De sterksten eigenen zich het recht toe, de zwakke exemplaren en minder sterke volkeren uit te roeien. Een leefbare economie wordt met anticonceptie, kindermoord, en euthanasie geregeld. Onder het mom van mensenrechten wordt het grootste onrecht aan kinderen Gods begaan.
De schrijver Wolter van der Kamp zal om Sions wil niet zwijgen, totdat Jerusalems voorrecht zal blijken als het morgenlicht, voor vorsten en voor volken, 20) .
1) aldus Y. P. Várshni - 2) Ridpath . In Enc. of Astronomy & Spaces 3) C. F. v. Weissäcker - 4) Th. Löbsack - 5) idem - 6) idem - 7) A Koyré in Closed World - 8) idem ~ 9) W. T. Jones - 10) J. W. Goethe - 11) dr F. de Graaff - 12) idem 13) E. R. Harrison, Am. Astronoom - 14) E. J. Dijksterhuis - 15) dr Fr Schaeffer - 16) dr F. de Graaff 17) idem - 18) Pred. 10: 1 - 19) pag. 132 - 20) Jes. 62: 1.
Opm. In mijn artikelen over Halley's komeet ben ik gemakshalve uitgegaan van een draaiende aarde, hoewel reeds overtuigd door v.d. Kamps boek.