Onderlinge bijeenkomsten

1986-05-02
  • Jaargang 30
  • nummer 18
Voorop staat dat de verhouding met God weer goed is. We hebben immers door het bloed van Jezus Christus vrije toegang tot God (vs 19-23). Er valt in de tekst niet overheen te lezen dat het weer gemeenschap met God oefenen met zich mee brengt dat je ook ànderen ontmoet. Er zijn er velen die de liefdevolle Vader weer gevonden hebben, die weer in Zijn huis mogen verkeren. Die treffen elkaar daar niet omdat ze elkaar wel aardig vonden, of omdat ze 't wel goed met elkaar konden vinden ... ; ook de gemeente is geen club van mensen die elkaar wel aardig vonden en toen maar besloten hebben om bij elkaar te blijven. .. we hebben elkaar niet uitgezocht maar gevonden, bij Vader thuis. Daar zit natuurlijk aan vast dat je elkaar niet mag loslaten als 'het niet klikt'; evenmin dat je bij elkaar blijft zolang je je er thuisvoelt. Je thuis voelen ... dat heeft juist met de Váder te maken. Om HEM draait het. En als je elkaar zo ontmoet bij Vader, in Zijn huis, dan probeer je elkaar te helpen.

In de tekst worden dan termen gebruikt die ons in eerster instantie niet aanstaan. Je moet op elkaar loeren en elkaar prikkelen.
"Ik moet er niet aan denken dat ik de gehele dag maar gevolgd word bij alles wat ik doe een ander heeft toch niets met mijn privé te maken? Daar draag ik toch zelf verantwoordelijkheid voor?"
Echter: 't gaat niet om verborgen camera's die uw privéleven bespieden maar om zegmaar bewakingsapparatuur van de afdeling intensieve-care in het ziekenhuis. Dat is een geweldig mooie voorziening. Dat je niet overgelaten wordt aan jezelf of aan een toevallige voorbijganger; dat er voortdurend langs allerlei wegen en lijnen in de gaten gehouden wordt hoe het er met je voorstaat. Opdat er tijdig maatregelen getroffen kunnen worden als het dreigt mis te gaan. Toegegeven, dat is niet altijd even gemakkelijk; je voelt je niet volkomen vrij met al die apparatuur aan je lijf - je kunt niet zomaar doen waar je zin in hebt - maar dat is juist ter bescherming en beveiliging: je leven staat immers op het spel!
Dat tweede woord: 'prikkelen' doelt op 'uitlokken', 'provoceren'.
Dat wijst op: een bepáálde reaktie uitlokken. Daar moet je de ander dus voor kennen.
Daarom past het zo goed in de gemeente - dat je elkaar zo goed kent dat je ook weet hoe de ander zal reageren, kàn reageren.
We hebben nogal eens een duwtje nodig om onze beste kanten te laten zien. De verscheidenheid in de gemeente, de veelkleurigheid is er om aan een onafzienbare bonte verzameling van situaties en noden een goede reaktie te verbinden.
En dan komt dat woord dat dikwijls losgeknipt uit de direkte omgeving wordt aangehaald om het bezoeken van de kerkdiensten van de eigen gemeente aan te moedigen, Eerst dit: iemand maakt ergens de terechte en wijze opmerking: in dit vers dienen de beide delen van de tekst gelijk op te gaan. M.a.w.: het bezoeken van de samenkomsten dient tegelijk in te houden: elkaar aansporen, elkaar vermanen en vertroosten, Als je dat tot je laat doordringen dan zal duidelijk zijn dat dit niet in de eerste plaats slaat op de kerkdiensten. Dia zijn er niet zozeer op (in)-gericht om elkáár te vermanen en te vertroosten.
Dat gebeurt eerder in een kleiner verband. Op de bijbel kring of gespreksgroep. Dat zijn de gelegenheden waar bij een open Bijbel vermaan en vertroosting kunnen worden doorgegeven.
Daar kan de nood - maar evenzeer de vreugde en de dreigende afval gesignaleerd worden... daar kunnen opflikkerende lampjes waarschuwen.
Het is daarom zeer de vraag of het deelnemen aan dergelijke kringen wel tot de vrijheid van een ieder behoort!!
Intensieve-care is ook geen vrije keus! Vrijblijvendheid rond het kringen werk is ongepast en levensgevaarlijk!

Is dat laatste woord niet te zwaarwichtig? In de tekst staat: 'en dat des te meer naarmate, gij de dag ziet naderen'. Diepernstige woorden, ook voor hen; die menen dat intensieve-care voor hen niet nodig is!
Bovendien: wat, vertaald is met 'eigen' (eigen bijeenkomsten) doelt op 'onderling' zoals de Statenvertaling dan ook geeft.
Onderling - daar zitten twéé kanten aan: de anderen kunnen ook niet zonder mijn bijzondere zorg. Wie de tekst verder uitleest merkt dat we dit niet zomaar naast ons kunnen neerleggen.
De Dag van Jezus Christus is aanstaande! De dag van oordeel en gericht. Gij hebt volharding nodig om de wil van God doende te verkrijgen hetgeen beloofd is! (vs 36).

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief