Een psalm, van Kamsteeg
2011-05-27
Onlangs werd mij gevraagd voor collega’s in New Wine setting iets te vertellen over wat God in de afgelopen tien jaar in mijn leven heeft gedaan.- Jaargang 55
- nummer 11
Toen ik het verhaal - met hoogte- en dieptepunten - verteld had, zei iemand: het lijkt wel een psalm. Ik ervoer het als reinigend zo mijn verhaal te doen. Terugblikkend zie je Gods hand immers meer over de jaren dan in de dagen. Een dergelijk project is ook Aad Kamsteeg aangegaan.
Hij heeft een psalm geschreven over een deel van zijn leven.
Brandend vuur
Zelf noemt hij het geen psalm, maar zo heb ik het boek wel ervaren.
Kamsteeg heeft als buitenlandcommentator veel gereisd. Waar hij was zocht hij contact met christenen. In China ontdekte hij een vuur in gelovigen dat hij niet eerder zo had zien branden. Toen hij erover ging schrijven in het Nederlands Dagblad kreeg hij de kritiek dat wat hij beschreef zo typisch Oosters was dat het zeker niet in het Westen zou kunnen landen.
Hij was er echter van overtuigd dat wat hij zag Gods universele veranderende genade was. Hij reist met een aantal kompanen naar Amerika om een aantal vooraanstaande christelijke schrijvers te spreken die in hun leer en leven van dezelfde kracht getuigden als de christenen in China. De serie artikelen die daarop volgde zorgde voor veel herkenning en dito weerstand in de vrijgemaakte kerken. Hij richtte met anderen de stichting van Grace Invest op, een ‘genadebeweging’ die deze principes wilde uitdragen, en trok duizenden die hetzelfde evangelie nu vanuit een andere setting en met grotere zeggingskracht te horen kregen. Mannen als Philip Yancey en Tim Keller zijn door hen in Nederland vertaald en bekend geworden.
Ook Christen Vandaag, een voorloper van CV-koers werd opgericht.
Kamsteeg en de zijnen hebben het in de kerkelijke pers zwaar te verduren gehad. Nergens las ik echter een spoor van rancune in zijn boek. Lerend van terechte kritiek kijkt Kamsteeg omhoog en vooruit: wat kan God ons nog meer leren vanuit andere landen. Want alleen samen met alle heiligen kunnen we groeien in Christus. Ten slotte trekt hij vijf lijnen uit al het geleerde en ziet hij vijf pijlers onder de christelijke gemeente: Gods voortreffelijke eigenschappen, afhankelijk gebed, het evangelie dat moet landen in ieders levensverhaal, een gemeente die in alles missionair is en hulp aan armen.
Verrijking
De pijlers doen vermoeden dat het zoveelste activistische gemeentemodel zich aandient waar een mens zo moe van kan worden. Niets is echter minder waar. Het model bevat waarheden die Kamsteeg heeft ontdekt waardoor mensenlevens en gemeenten kunnen veranderen. Ik stem hier van harte mee in. Stel dat iedere christen dit boek zou lezen en niet zou rusten totdat hij iedere zin geestelijk ook kan vatten, het zou een geweldige verrijking voor de kerk van Christus zijn. Veel van wat hier geleerd wordt, vindt in de NG kerken ook haar ingang via New Wine.
Mensen die daar vragen bij hebben kunnen dezelfde basisprincipes hier opdoen. Een gemeentekring zou het tweede deel van het boek (de vijf pijlers, p. 125-206) zeer goed als rode draad kunnen gebruiken. Het reisverslag met de vele interviews is interessant voor hen die willen weten over welke onderwerpen bepaalde schrijvers met grote impact hebben geschreven. De titels krijg je bij de interviews vermeld.
Vertrouwen op genade
Een voorbeeld van een paar pareltjes die dit boek rijk is. Door mij gekozen vanwege de verlegenheid, zowel bij de vrijgemaakten als bij de Nederlands Gereformeerden, om ervaring in het geloof een goede plaats te geven. John Piper wordt geïnterviewd door Kamsteeg. Piper zegt (p.
100): ‘Er zijn kerken waar men orthodox is in de leer, maar waar het tegelijk nogal saai is. Dat komt mede doordat men de ervaring in verband brengt met subjectivisme, waarvoor men –terecht- erg benauwd is. Maar daardoor dreigt wel het besef weg te ebben dat God kennen alles te maken heeft met houden van, met vreugde in Hem, met vervoering, met een levende band.’ (‘Religious Affections’). En een tweede citaat (p.
101): ‘Piper verzet zich sterk tegen de opvatting dat de gehoorzaamheid van een christen vooral een plicht is.
Hij stelt dat alles wat wordt gedaan zonder vreugde in God voortkomt uit wettische en slaafse dienstbaarheid.’ Als uitsmijter geeft Piper aan dat niet dankbaarheid de belangrijkste drijfveer is voor onze heiliging (Zondag 32), maar vertrouwen op Gods toekomstige genade. ‘Je wordt gelukkiger door heilig te leven dan door te zondigen’ (p. 103). Waarvan akte!
Kamsteeg, A. (2010), De kerk die leeft. Vuurbaak Barneveld. 206p.
€ 14,90.
Ds. D. Lagewaard is predikant van NGK Veenendaal.