Catechisaties
1985-09-06
Deze week zijn in veel kerken de catechisaties weer begonnen. In enkele gebeurde dat al eerder, nl. daar, waar men gelijk op met de scholen gaat. En wat er op de scholen gebeurt en over de scholen geschreven is de laatste tijd, dat is hier en daar ook onderwerp van gesprek in de kerkenraad en tijdens gemeenteavonden. Op 1 augustus is in werking getreden de wet op het basisonderwijs. Ik behoef daar niet over te schrijven, maar wel is duidelijk de vraag naar voren gebracht, in allerlei verband: zit de catechisatie niet met dezelfde vraagstukken als de school? Moeten we niet af van het “voor de klas staan” en moet het met de catechisaties niet een heel andere kant op? En verscheidene predikanten zeiden eerlijk, dat het catechiseren in “deze tijd” en met “déze jeugd” hun een last geworden is, bijna te zwaar om te dragen. Er waren er, die hulp zochten bij de kerkenraad en in de gemeente. Hier, in Maassluis, was het vorig jaar al zo en het is nu nog meer uitgewerkt, dat de 'catechisaties het werk zijn van een "team".- Jaargang 29
- nummer 34
Dat is zo gekomen door het feit dat ik niet meer in staat was alle catechisaties te geven. Door mijn gezondheidstoestand. Vroeger was in zo'n situatie de eenvoudige oplossing: bellen met een naburige predikant, of die de lessen geven wil. Maar de kerkenraad in Maassluis dacht: kunnen we het niet samen doen? Er werd een werkgroep gevormd die de verantwoordelijkheid voor de catechisaties op zich nam. Voorzitter is een directeur van een scholengemeenschap voor l.b.o., verder zit ik er in, dan verder een leraar (een bioloog) en een makelaar, die als gevolg van zijn talrijk kroost het in de vingers heeft om het "zaad des verbonds” te onderwijzen. De werkgroep praat over het hoe en wat en de medewerkers, het hadden natuurlijk ook medewerksters mogen zijn, vullen elkaar aan, vallen voor elkaar in en als iemand bijvoorbeeld aan een onderwerp uit de kerkgeschiedenis toegekomen is, vraagt hij of de predikant dat voor zijn rekening nemen wil.
Zo hebben de catechisanten af en toe ook een ander in hun midden, net zoals dat op school gebeurt.
Ik schrijf dit niet om landelijk te laten. weten, hoe goed wij het hier doen, maar om iets te doen aan een verdrietige klacht, die ik van meer dan één collega gehoord heb: "Ik wou dat de kerkenraad en de ouders me hielpen in plaats van overal kritiek op te hebben. Want waar komen ze mee? U moet ze de catechismus uit het hoofd laten leren, want dat moesten wij vroeger ook. U moet ze harder aanpakken, u moet ze veel laten opschrijven enz. En ze weten niet, hoe ik zoek en tast naar de manier om de jongens en meisjes te interesseren voor de catechisatie. Want het zijn echt leuke. kinderen en ze praten graag en gemakkelijk, maar luisteren, dat is zo moeilijk voor ze".