Weerbaar- in schriftgetrouwheid of in schriftgebondenheid
1984-09-28
Dit is de eerste van de vier toespraken, die op de Ontmoetingsdag 1984 te Barneveld gehouden zijn over het thema 'Weerbaarheid'.- Jaargang 28
- nummer 36
Het bovengenoemde Schriftgedeelte is een stukje uit een verhaal van strijd. Zulke verhalen zijn er veel te vertellen. Want de strijd is typerend voor het bestaan van het volk van God.
Gods volk wordt voortdurend belaagd. Daar zit de Satan achter) die duivelse tegenspeler van God.
Maar in deze geschiedenis van 2 Kon. 6 krijgt de vijand geen kans. Op welke plaats de koning van Aram het land ook wil binnenvallen, steeds vindt hij Israël paraat. Het volk van God toont zich weerbaar tegen de agressor.
Wat is het geheim van deze weerbaarheid?
Dat is de profeet Elisa.
Hij geeft de koning het Woord van God door. En door daarnaar te luisteren en zich ernaar te richten weet de koning elke vijandelijke aanval af te slaan.
Zodra de koning van Aram dit in de gaten krijgt, stelt hij verwoede pogingen in het werk om de profeet - zeg maar: het Woord 'van God - uit te schakelen.
Ja, dat is telkens weer de strategie van de satan: proberen met geweld of met listige sluwheid het profetische Woord van God machteloos te maken.
Met enorme overmacht trekt de koning van Aram naar Dothan om één man gevangen te nemen.
Wat is men toch altijd benauwd voor het Woord van God! Ook op Jezus Christus stuurde men in Gethsemané een komplete legerafdeling soldaten af. En als men vandaag achter het IJzeren Gordijn gelovigen arresteert, dan omringt men één van hen soms met een hele troep zwaar bewapende mannen.
Indrukwekkend - of potsierlijk?
Elisa's knecht krijgt het er kompleet benauwd van. Totdat de HEERE op het gebed van de profeet zijn ogen opent. De profeet en zijn knecht - tegenover de Arameeërs verreweg in de minderheid - zijn met God en Zijn engelenleger verreweg in de meerderheid! Een bemoedigend verhaal. Met God aan onze kant zijn wij altijd de sterksten!
Maar een waarschuwing is hier wel op zijn plaats. Met God aan onze kant zijn wij inderdaad uiterst weerbaar. Maar als ik dat zo zeg, bekruipt mij toch onmiddellijk een gevoel van verlegenheid.
Want hoe vaak heeft het volk van God en hebben christenen niet gezegd: Wij hebben God aan onze kant! - terwijl het niet zo was?
In ons land raken christenen steeds meer in de minderheid.
Binnen christelijk Nederland vormen wij als Nederlands Gereformeerden ook nog weer een minderheid. Ook samen met allen, met wie wij ons in het schriftuurlijk belijden van ons geloof verwant weten, zoals met name onze Christelijk Gereformeerde broeders en zusters. Wij zijn in een minderheid, die zich met een zekere graagte Schriftgetrouw noemt. Met alle verschillen, die er ook onder ons nog zijn, zetten wij ons in voor een schriftgetrouwe politiek, voelen we ons thuis bij schriftgetrouwe journalistiek, streven we naar schriftgetrouw onderwijs, maken we ons sterk voor een schriftgetrouwe visie op mens en samenleving, enz.
Schriftgetrouw - daar zit iets in van: tegenover de anderen hebben wij de Schrift aan onze kant. God is met ons!
Er zit een angeltje in die leuze 'schriftgetrouw' . Terecht heeft iemand er enige tijd geleden voor gepleit i.p.v. de term 'schriftgetrouw' de uitdrukking 'schriftgebonden' te gebruiken. Het lijkt misschien een subtiel verschil. Maar hoe fundamenteel dit verschil toch is kan ik u mogelijk duidelijk maken met een verhaaltje, dat ik onlangs las...
Een vader wandelde met zijn twee zonen over een smal en glibberig pad in de bergen. Aan beide zijden van het pad gaapt een diepe afgrond. De vader reikt beide jongens zijn hand. De ene knaap pakt de hand van zijn vader stevig vast. De ander legt zijn hand in die van de vader.
De jongen, die de hand van zijn vader heeft vastgepakt is veilig, zolang hij die hand goed vasthoudt.
Maar plotseling struikelt hij, zijn greep verslapt en hij glijdt weg in de diepte.
Ook het kind aan de andere kant struikelt meer dan eens, maar het valt niet in de afgrond.
Hij is namelijk niet afhankelijk van zijn eigen vasthoudendheid aan de hand van zijn vader. Het is zijn behoud dat vaders hand de zijne omklemt.
In dit kleine verhaal is het verschil tussen schriftgetrouwheid en schriftgebondenheid treffend uitgebeeld.
Schriftgetrouwheid is grijpen naar de hand van je hemelse Vader en je daaraan vastklampen met alle kracht die in jóu is. Het komt aan op jouw trouw. Falen en vallen is dan niet uitgesloten.
Schriftgebondenheid is jouw hand leggen in de hand van God en je door Hem láten vasthouden en láten leiden. En niet vertrouwen op eigen kracht.
Uiterlijk maakt het misschien niet zoveel verschil. Men staat en vecht mogelijk voor dezelfde dingen. Maar de instelling is anders.
Schriftgebondenheid is bescheidener en ootmoediger dan schriftgetrouwheid.
Ik wil afsluiten met een citaat uit een brief van ds H. P. Scholte, één van de voormannen van de Afscheiding die 150 jaar geleden plaatsvond. Het is een citaat uit een brief aan die andere 'vader van de Scheiding', ds Hendrik de Cock, in maart van dat 'betekenisvolle jaar 1834. Ook zij wisten zich een kleine minderheid binnen. de nederlandse christenheid van toen.
Scholte schrijft dan aan De Cock:
"Als het des Heeren wil is om ons hier op aarde te doen triomferen over de vijanden dan zijn twaalf legioenen engelen nog gereed, om alle onze tegenstanders te verpletteren ... als ik dat met het hart mag verstaan, zoo als Zondag toen ik predikte, dan verlies ik de geheele wereld uit het oog en kan ik alles aan Hem overgeven; maar ik moet zoo dikwijls klagen dat ik zelf wil werken, dat ik met Petrus deeze of geene der vijanden een oor wil afslaan en zie ik dan op het einde, wat moet het dan zijn, te meer wanneer ik merk dat anderen ziende op mijn woorden in de mening verkeeren dat ik wat te betekenen heb."
(G. Keizer, De Afscheiding van 1834, blz. 376.)
Laten we net als Scholte niet zo zeker zijn van ons zelf in de geestelijke strijd van onze dagen, maar alleen van onze God.
Ik hoop dat we aan het einde van deze dag niet zullen roemen in onze schriftgetrouwheid, maar dat we met dankbaarheid mogen constateren hoe God ons door wat we vandaag met elkaar beleven des te sterker aan Zich en zijn Woord gebonden heeft. Zo zullen we weerbaar zijn.