Stichting "Redt een Kind"
1985-11-01
Het is al weer enige tijd geleden dat wij in "Opbouw" iets van, ons lieten horen. Dit betekent niet dat er niets is gebeurd of dat wij UW hulp niet langer nodig zouden hebben. Al vanaf de oprichting van onze Stichting in 1968 waren de lezers van "Opbouw" bij ons werk betrokken.- Jaargang 29
- nummer 42
Door een brief uit India werd de nood in dat land onder onze aandacht gebracht. Wij gaven dat aan u door. Uhielp en velen van u doen dat nog. Veel kinderleed werd daardoor gelenigd. Er was veel nood toen, maar zeker niet minder nu. Bijna dagelijks komt er wel een verzoek bij ons binnen om meer kinderen te helpen. Het is vaak heel moeilijk om nee te zeggen.
Zou u kunnen weigeren om bijvoorbeeld Saravanan Benjamin te helpen? Benjamin is een Indiase jongen van vijf jaar. Hij woonde thuis bij zijn ouders. De moeilijkheden kwamen toen zijn vader ruzie kreeg met' een oom over een stukje land. Deze ruzie liep zo hoog op, dat Benjamin's vader de oom vermoordde. De schrik daarna, de rechtszaak en de veroordeling tot levenslange gevangenisstraf veranderden het hele leven van de jongen. Wat een verdriet voor zijn moeder toen zij alleen voor hem moest zorgen en dat niet kon. Ze had, nooit iets geleerd en zij leefde met haar zoontje in de grootste armoede. Er werd honger geleden door die twee. Daarom werd Benjamin naar het kindertehuis gebracht. Hij is daar nu en wijzend en het geld voor hem. 'Maar wij weten niet of dat er iedere maand zal zijn. Alleen een vaste bijdrage of een financiële adoptie geeft ons die zekerheid. Benjamin is helaas niet de enige die op "adoptie" wacht, er zijn nog veel kinderen die zonder onze hulp geen toekomst hebben. f 60,- per maand is nodig om een kind het ,nodige te geven. (Dit kan ook met meerdere gezinnen of bijv. een vereniging, bijeengebracht worden). U kunt zich hiervoor opgeven bij ons secretariaat of u kunt daar om meer inlichtingen vragen.
De situatie in Oeganda baart ons grote zorg. Wij hebben' de laatste maanden twee keer dat land bezocht. De eerste keer waren wij daar toen de staatsgreep plaats vond en het Oboto regime omver werd geworpen. Er was een uitgaansverbod en wij konden de kindertehuizen niet bezoeken. Daarom gingen we er na 1t maand nog eens heen. De situatie was ook toen echter nog niet verbeterd. Dit land staat aan de vooravond van een burgeroorlog, Er wordt, nu al gevochten tussen de regeringstroepen en de guerrilla’s en ook persoonlijke vetes worden uitgevochten.
De meeste kindertehuizen die wij steunen liggen in het gebied rondom de hoofdstad; 'Kampala en er gaat geen nacht voorbij of er wordt geschoten en vaak ook geplunderd. De kinderen lijden daaronder. Het komt nogal eens voor dat ze moeten vluchten. Meestal komen ze na een tijdje weer terug, maar er zijn ook kinderen weggebleven. Wij hebben erg met hen te doen.
Wij willen ze graag een gevoel van geborgenheid geven. Zij hebben al zo veel meegemaakt. Maar wat komt daar nu van terecht? Er is niet veel veranderd. Eerst kregen we kinderen die in moeilijkheden waren gekomen in Amin's tijd of de oorlog daarna. Bijna zonder uitzondering kwamen ze met hetzelfde verhaal: de soldaten kwamen, ze plunderden de huizen, schoten veel mensen dood en staken de huizen in brand ze raakten hun ouders kwijt. Ze vluchtten en vonden hun weg naar Kampala en, naar het kindertehuis. Dat was toen. Nu herhaalt zich dit alles: schieten, vechten, plunderen en weer vluchten. Het is heel verdrietig.
We kunnen nog helpen gelukkig, maar een veilig huis kun je de kinderen nauwelijks meer geven.
Nu meer dan ooit hebben ze ons gebed nodig. Gebed om bescherming en voortzetting van onze hulp. Wij hopen dat u uw gebed bij het onze wilt voegen.
Stichting Redt Een Kind
Secretariaat: Dr Guépinlaan 23, 4032 NH Ommeren, tel. 03443-2079.
Postgiro: 1599333 t.n.v. Stichting Redt Een Kind te Hattem.