Oud en Nieuw

1985-12-20
  • Jaargang 29
  • nummer 49
Vroeger gingen de arbeiders op nieuwjaarsdag naar hun patroon om hem toe te wensen "al wat wenselijk is". Ze werden dan op een borrel getrakteerd. Later ging het er royaler aan toe: directies geven kerstpakketten mee of laten die thuisbezorgen.
Mooie dozen met een fles wijn, een blikje leverpastei, noten, uitjes en zo voorts. Ik geloof dat werklozen en in het algemeen zij, die van een bijstandsuitkering leven, moeten, deze gaven niet ontvangen. Trouwens, ook leraren en dominees niet, net zo min als kleine middenstanders, maar voor die categorieën is het tot daar aan toe. Voor de werklozen is het feit dat ze geen kerstpakket ontvangen, een herinnering aan hun staan in de berm. Alles wat leeft en beweegt en een reisdoel heeft, raast aan hen voorbij. Ze moeten nog blij zijn als enkelen zich ervoor beijveren dat ze ook dit jaar tóch nog een éénmalige (germ.) extra uitkering krijgen. Er is feestelijkheid rondom de jaarwisseling. We maken het niet zo bont als de Chinezen doen, maar enkele. miljoenen verknallen dan lawaai en vuurwerk is niet niks. Het is wat infantiel maar het hoort er nu eenmaal bij. Volgens geleerden hebben de Kanaänieten ook grote feesten gehad bij de jaarwende en volgens hen zijn daar sporen vim terug te vinden in Richteren 21 : 19 en 1 Sam. 1 : 3, in die zin, dat Israël evenals de Kanaänieten een jaarfeest vierden. Uit psalm 104 : 19 en uit psalm 74: 10 (ber.) blijkt dat Israël de wisseling van het jaar toeschreef aan God: "Gij bepaalt de tijd voor der seizoenen ' keer". Een duidelijke herinnering aan het gedenken van de jaarwisseling vinden we in '2 Kronieken 24: 23. "Bij de wisseling des jaars trok het leger van Aram tegen hem op". Dat is dan Joas. Je kunt zeggen: de kroniekschrijver wil alleen maar de datum aangeven. Maar er kon wel eens méér achter steken, als hij de jaarwisseling zo nadrukkelijk noemt. Joas heeft de priester-profeet Zacharia laten stenigen; in de tempel nog wel. De stervende man heeft geroepen: "De HERE zie het en neme wraak". En dan krijg je in het bijbelse verhaal meteen het keerpunt. Een kleine legermacht van Aram terroriseert Juda, hoewel Juda een groot staand leger had. Het nieuwe jaar begint met een smadelijke afgang voor Joas. Hij wordt vervolgens ernstig ziek en ten overvloede wordt hij dan nog vermoord. Het volk vond, dat hij maar niet bijgezet moest worden bij zijn vaderen.
Bij David. Daar hoorde hij niet thuis. Zo heeft Joas zelf in het oude jaar de gebeurtenissen bepaald voor het nieuwe. Er kwam meer niet veel narigheid over hem, nee, hij haalde alles over zich heen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief